Wel en wee van Annabee

Gelukkig, mijn gekwakkel heeft een naam: Hypothyreoïdie. In gewone taal: mijn schildklier werkt te traag. Niet een beetje, maar supertraag. Dat betekent dat ik voor de rest van mijn leven mijn schildklierhormonen aan moet vullen door middel van pilletjes. De medicatie moet heel precies ingeregeld worden, daar gaan enkele maanden overheen. Ik ben met een lage dosis gestart, over twee weken (zijnde 25 januari, was vergeten dit behalve op Facebook ook hier te plaatsen ) wordt er opnieuw gemeten, maar nu is al zeker dat de dosis behoorlijk zal worden opgeschroefd. Als ‘t meezit voel ik me over een week of vier al energieker dan nu.
Geen drama, maar wel een aandoening die veel impact heeft en ook al gehad heeft. Al mijn kwaaltjes van de afgelopen 4 à 5 jaar zijn te relateren aan het feit dat mijn schildklier niet goed werkt, zoals bijvoorbeeld het moeizame herstel van mijn voet na mijn enkelbreuk in december 2010. Zo zijn er veel meer voorbeelden. Mijn weerstand is nul komma nul, vandaar steeds de verkoudheden, mijn energiepeil is nul, hetgeen resulteert in lusteloosheid. Enzovoort.
Mijn rugklachten staan er los van, die zijn een chronisch probleem op zich (slijtage).
Frustrerend is, dat ik me de afgelopen jaren en vooral de laatste paar maanden vaak opgejut heb gevoeld door deze en gene en omstandigheden. Ik had gewoon geen energie, maar het lijkt al gauw ‘geen zin’. Volop werken en thuis voor pampus liggen, me voortdurend tegen de vermoeidheid verzetten, knokken en over mijn energiegrenzen gaan. Toezeggingen doen en ze niet na kunnen komen, terwijl de wil er wél is.
Mijn frustraties heb ik inmiddels hier en daar gespuid, ik kijk nu alleen nog vooruit.

Als de huisarts het bij het rechte eind heeft voel ik me over een half jaar tien jaar jonger.
Tijdelijk werk ik iets minder, ik begin een uur later en ga een uur eerder naar huis. Ik moet zuinig met mijn energie omgaan totdat de medicatie zodanig ingeregeld is dat ik weer alles kan doen wat ik wil.
Ik bespeur nog geen verbetering, behalve psychisch. Het geeft rust als je weet wat er aan de hand is. Maar goed, ik mag ook niets verwachten op basis van de lage dosering medicijnen die ik nu heb en op deze korte termijn.

1 reactie | In: Nog niet ingedeeld | | #

Gepost vanuit WordPress for Android

Nog geen reacties | In: Nog niet ingedeeld | | #

Zwaar in mijn hoofd, verstopte holtes en last van mijn luchtwegen.
De tweede kuur heeft dus ook niet geholpen, waaruit blijkt dat het een virus is en geen bacterie. ‘Gewoon’ uitzieken is het devies, wat inhoudt dat ik vermoedelijk nog lange tijd lamlendig, moe en aan het kwakkelen ben. Eerste week januari bloedonderzoek, voor de zekerheid. Veel drukte (bezoek, logés, aanloop, crematie) en veranderingen (echtgenoot na tweeënhalve week werkloosheid plotseling weer aan de slag, vijfploegendiensten) ook deze week, dat heeft op mij altijd een negatieve uitwerking als er tóch al iets mis is. Vandaag lekker rustig aan, morgen moet ik fit genoeg zijn voor het NK Sprint.

Gelukkig heb ik het leesclubboek Rood waas van Patricia Cornwell uit. V r e s e l i j k . Recensie volgt nog.
Ik begin nu in Hels verlangen van Corine Hartman, wederom een leesclubboek.
Daarna lees ik Manipulatie van Mark Allen Smith, in het kader van de buzzzclub.

Crimezone | Hels verlangen | Manipulatie

4 reacties | In: Boeken, Nog niet ingedeeld | | #

o
oo
o
Lach
Ontspan
Vergeef
Vraag hulp
Plezier iemand
Vertrouw op anderen
Praat over je gevoelens
Breek met een gewoonte
Maak een lange wandeling
Vervul een van je wensen
PRETTIGE KERSTDAGEN
Lees een mooi boek. Kom je beloftes na
Maak jezelf mooi. Bekijk vakantiefoto’s
Maak een schilderij. Glimlach naar je kind
Toon je tevredenheid. Schrijf in je dagboek
Vertel aan je vrienden wat je aan ze waardeert
Wees nog een keer kind. Luister naar de natuur
Help een hulpbehoevende. Zing onder de douche
Trakteer jezelf als een vriend. Vergeef jezelf fouten
EN EEN ZEER VOORSPOEDIG 2012 GEWENST
Luister naar een vriend. Accepteer een compliment
Maak een familie-album. Neem een uitgebreid bad
Maak je een dag geen zorgen. Laat iemand je helpen
Telefoneer met je vrienden. Verander iets kleins in je leven
Kijk met aandacht naar een bloem. Verspil zomaar wat tijd
Leer iets wat je altijd hebt gewild. Werk aan je conditie
Maak een lijst van de goede dingen in je leven. Heet iemand welkom
Zet de televisie uit en praat. Ga naar de bibliotheek en luister naar de stilte
Sluit je ogen en stel je voor dat je op het strand bent. Luister naar je favoriete muziek
ooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooo
Kies een ster en geef hem een naam
Besef dat je niet alleen bent
Geef jezelf een cadeautje
Denk aan wat je hebt
Plan een reisje
Haal diep adem
HEB LIEF

Idee ooit opgedaan bij Lotte.

1 reactie | In: Nog niet ingedeeld | | #

Zojuist op Twitter (@EssentService) twee toegangskaarten gewonnen voor het NK Sprint!
Zitplaatsen, op vrijdag, slotdag, dus echt super! Ik heb de tickets alvast uitgeprint, heb er zin in!

1 reactie | In: Nog niet ingedeeld | | #

Breng ook je stem uit – klik hier!

Ik heb al gestemd: Bart Debbaut, Jussi Adler-Olsen en Hjorth Rosenfeldt.
Stemmen kan tot en met 15 januari 2012. Doe het meteen, ‘t is zó gedaan en van uitstel …
Hoe meer stemmen, hoe beter!
Zou leuk zijn als je in een reactie op deze log vermeldt op welke auteurs joúw keuze gevallen is en waarom.

Nog geen reacties | In: Boeken | tags: #bestethriller2011. | #

Ik realiseer me dat het een beetje stil is van mijn kant. Dit heeft alles te maken met het feit dat ik al anderhalve week ziek ben: (licht) ontstoken voorhoofds- en bijholtes en luchtwegen. Ik krijg veel te weinig lucht, heb geen energie en ben doodop. Sinds maandag jongstleden slik ik een antibioticum, Amoxicilline, dat moet helpen het slijm op te lossen zodat ik me weer wat beter voel. Vandaag is de eerste dag dat ik me inderdaad iets beter voel, al houdt het niet over.
Het enige wat ik doe is lezen, lekker met een boek of de e-reader op de bank. Er volgen dus de komende dagen nog een paar recensies, spannender zaken heb ik even niet te melden.
Ik reken erop dat ik maandag weer ga werken. En dan per woensdag 21 december kerstvakantie!

2 reacties | In: Nog niet ingedeeld | | #

Ik geef zelden cadeautips, maar voor Waarom de koolmees een stropdas draagt maak ik een uitzondering.

Op zoek naar een cadeautje voor mijn bijna-jarige moeder stuitte ik op het boek Waarom de koolmees een stropdas draagt. Ik blij, want iemand die 84 wordt seint alle naasten in dat ze alles al heeft en dat we vooral niet te veel geld moeten besteden aan cadeaus. Bekend verschijnsel, vermoed ik.
Niet alleen ik blij, maar ook mijn moeder, dat weet ik bij voorbaat zeker. Ze leest graag, houdt van de natuur en met name van de natuur in en rond huis, en het is werkelijk een mooi boek! Gelukkig had ik ook meteen een exemplaar voor mezelf besteld, zo ben ik dan ook wel weer. Goede verhalen, prachtige afbeeldingen, glanzend papier, ik kan het haast niet wegleggen. Ik wil weten waarom de mug zo kwaad is op de mensen, waarom de stekels van de roos naar beneden wijzen, hoe de merelman een goudgele snavel en een zwart pak kreeg, en nog veel meer …

In Waarom de koolmees een stropdas draagt bundelt Els Baars 33 verhalen over dieren en planten in onze directe omgeving. Stuk voor stuk vermakelijke natuurverhalen die bovendien interessante wetenswaardigheden bevatten. Zo blijkt de mol van ridderlijke komaf te zijn en leert u waarom sneeuw wit is en beuken eenzaam zijn. Elk sprookje eindigt met bijzondere feitjes over de plant of het dier.
Waarom de koolmees een stropdas draagt is een betoverend boek voor elke natuurliefhebber. Een inspiratiebron voor wandelaars, tuinliefhebbers en kunstenaars. Voor (groot-)ouders die wandelingen nog leuker willen maken en voor docenten die hun natuurlessen extra luister bij willen zetten. Maar ook gewoon voor iedereen die van verhalen houdt. En wie doet dat nu niet?

 

Els Baars is natuurgids bij IVN. Ze ervaart tijdens haar excursies dat zowel jong als oud wordt geraakt door haar natuurverklarende sprookjes. Ze is de stuwende kracht achter de drukbezochte website www.natuurverhalen.nl en geeft cursussen en workshops.

* klik op de afbeelding voor meer info over het boek en/of om het te bestellen bij bol.com *
Van 25 t/m 29 november 2011 betaal je geen verzendkosten bij bol.com bij een bestelling > € 20,00.

2 reacties | In: Boeken | | #

* Gelezen in het kader van de Crimezone BUZZ Club *

Programmamaakster Fliss Benson ontvangt op haar werk een anonieme kaart, waarop zestien cijfers staan, in rijen van vier. Het zegt haar helemaal niks.
Diezelfde dag gaat Fliss tegen haar zin aan de slag voor een documentaire over gerechtelijke dwalingen bij de veroordeling voor moord van moeders wier kinderen aan wiegendood zijn overleden. De documentaire volgt drie vrouwen:
Helen Yardley, Sarah Jaggard en Rachel Hines. Alle drie zijn ze nu vrij. Naar de arts die hen achter de tralies heeft gekregen, dr. Judith Duffy, is onderzoek ingesteld door het medisch tuchtcollege. Om redenen die ze met niemand deelt, zit Fliss niet te wachten op dit project. Dan wordt Helen Yardley dood aangetroffen in haar woning, met in haar zak een kaart met
zestien cijfers erop, gerangschikt in rijen van vier…

‘Perfect uitgevoerde psychologische thriller’, ‘boeit van de eerste tot de laatste bladzijde’, ‘verslavend’. De quotes op de cover zijn veelbelovend. Ik heb mijn best gedaan, maar niet terug kunnen vinden waar deze beloftes waargemaakt worden in ‘De lege kamer’.
Het verhaal kabbelt maar wat door, ik zou het eerder een roman noemen dan een thriller. De verwachte spanning blijft uit, die heb ik nergens ervaren. Wel weet Hannah door de diverse perspectiefwisselingen de lezer nu en dan volledig op het verkeerde been te zetten, wat ook een vorm van spanning is, maar toch.
‘De lege kamer’ zit ongetwijfeld goed in elkaar, personages worden voldoende uitgediept en met de ontknoping is niets mis, maar mijn smaak is het niet. Mijn eerste en tevens laatste Sophie Hannah, daar ben ik vrij zeker van.

- klik op de afbeelding voor meer info over het boek en/of om het te bestellen bij bol.com -

Nog geen reacties | In: Boeken | tags: #AnnabeeLeest, #crimezonebuzzz, #crimezonenl. | #

Deel 2 in de Konrad Simonsenreeks – De koelbloedigste seriemoordenaar van Denemarken is eindelijk opgespoord. Er is een probleem: de politie heeft geen enkel bewijs. Hoofdinspecteur Konrad Simonsen van de politie in Kopenhagen wordt naar een plaats delict in Groenland gestuurd. Daar is het lijk van een jonge Deense vrouw gevonden, Maryann Nygaard. De leeftijd en het uiterlijk van het slachtoffer en de modus operandi van de moordenaar roepen bij Simonsen huiveringwekkende herinneringen op aan een andere moordzaak waar hij tien jaar geleden bij betrokken was. De toenmalige hoofdverdachte beweerde onschuldig te zijn en pleegde kort na zijn veroordeling zelfmoord. Heeft Simonsen een onschuldig man de dood in gejaagd? Zijn team duikt in alle recente onopgeloste dossiers waarin jonge vrouwen met een vergelijkbaar uiterlijk als vermist werden opgegeven. Wat ze op het punt staan te ontdekken is zo schokkend dat ze, naarmate hun onderzoek vordert, steeds minutieuzer in de gaten worden gehouden door de werknemers van de Deense premier zelf. Dit weerhoudt junior inspecteur Pauline Berg er echter niet van om deze zaak in haar eentje te willen oplossen. Met alle gevolgen van dien.

Van het tweede boek in de serie rond hoofdinspecteur Konrad Simonsen had ik meer verwacht, echter broer en zus Hammer hebben mij teleurgesteld.
De karakters blijven hangen in oppervlakkigheid, alsof de auteurs zelf geen plezier beleven aan het beschrijven, laat staan uitdiepen, ervan. De moordenaar leren we daarentegen wél goed kennen.
Het verhaal komt ongeloofwaardig op mij over: na het overlijden van een onterecht veroordeelde gevangene komt al in het begin van het boek min of meer opeens de werkelijke dader uit de lucht vallen. Met het grootste gemak wordt deze opgespoord, daar is nauwelijks onderzoek voor nodig. Als het dan zo’n eitje was, waarom is dit destijds niet gelukt?

Bizarre moorden op jonge vrouwen met een vergelijkbaar uiterlijk, de jacht op de met naam en toenaam bekende moordenaar, een eigengereide politievrouw (schijnt erbij te horen tegenwoordig), een intrigerende plaats delict (Groenland), een politiek draadje, alle ingrediënten voor een spannende thriller zijn aanwezig. Het verhaal is echter zo traag van opzet, dat het moeizaam wegleest. Op het laatst wordt het nog een beetje spannend.

Ondanks de twee sterren die ik dit boek op Crimezone geef denk ik nog steeds dat de Hammers het wel kunnen en een derde deel ga ik dan ook zeker lezen. Het mankeert niet aan de verhalen op zich, de lange saaie uitweidingen doen hen de das om.

- klik op de afbeelding voor meer info over het boek en/of om het te bestellen bij bol.com -

Nog geen reacties | In: Boeken | | #