Maandag jl. is na een kort ziekbed een collega uit Flevoland overleden. Ze was nog maar 47 jaar en laat een man en twee kinderen (13 en 15) achter. Het leven is wreed en staat even volledig stil. Ik voel woede, onmacht, verdriet en verslagenheid.
Tegelijkertijd heb ik allerlei drukte op en rond m’n werk, zoals een stage en cursusdagen, waardoor ik mijn gebruikelijke werkzaamheden in veel minder tijd moet zien te redden. Het is een aaneenschakeling van interessante, prettige bezigheden. De komende weken heb ik daar nog de handen vol aan, want ik moet ook een examen afleggen. Daar komt nog bij dat mijn echtgenoot deze week begonnen is in zijn nieuwe baan: vijfploegendienst, wat een zeer onregelmatig privéleven met zich meebrengt, maar beter iets dan niets. Het zal wel even duren voor we aan dit nieuwe ‘ritme’ gewend zijn (2x vroeg, 2x laat, 2x nacht, 4x vrij – ook de feestdagen doen mee). Het leven is mooi en gaat in volle vaart verder.
Hoe tegenstrijdig kan het leven zijn?
Meest recente logs
@AnnabeeLeest
Laatste reacties
In de dvd-speler de Spaanstalige serie Genesis. Lugubere misdaden in de sekte- en religiesfeer worden opgelost door een speciaal rechercheteam. Negen afleveringen à 50 minuten.
Boeken- en dvd-opruiming
ANNABEE RUIMT OP
klik op het plaatje en vervolgens
linksonder op 'Toon volledig aanbod'
Laatst bijgewerkt op 15-01-2012
Poll
Er is op dit moment geen poll beschikbaar.Pagina's
Categorieën
Archief
Zoeken
3 reacties, Reageer of Ping
Gecondoleerd met het overlijden van je collega.
donderdag 4 maart 2010 21:55
[quote comment="71017"]Gecondoleerd met het overlijden van je collega.[/quote]
).
Dank je, Kwebbel. Het houdt me behoorlijk bezig en dan ben ik nog maar een buitenstaander en geen naaste familie, man of kind of ouder.
Niet alleen dit verlies houdt me bezig, maar ook het feit dat dit in mijn omgeving in korte tijd de tweede is die op veel te jonge leeftijd sterft na een ziekbed c.q. oneerlijk gevecht van slechts een paar maanden. Ik moest vandaag een stageverslag maken, maar kon m’n gedachten er niet bij houden, laat staan ze zodanig ordenen dat er iets zinnigs op papier kwam. Morgen weer naar cursus in Zutphen, ik neem aan dat de docent er begrip voor heeft dat ik mijn verslag nog niet af heb (hij kan ze toch niet allemaal tegelijk nakijken
donderdag 4 maart 2010 23:24
Wat verdrietig Anna! Kan me helemaal voorstellen dat je er behoorlijk mee bezig bent en dat je je aandacht niet bij je werk kunt houden. Je wordt op deze manier wel met de neus op de feiten gedrukt. Want wat is op zo’n moment belangrijk? Waar doe je het allemaal voor……
En toch, en toch (dooddoener) het leven gaat verder.
Sterkte!
vrijdag 5 maart 2010 21:36
Reageer op “Tegenstrijdig”