Gelukkig, mijn gekwakkel heeft een naam: Hypothyreoïdie. In gewone taal: mijn schildklier werkt te traag. Niet een beetje, maar supertraag. Dat betekent dat ik voor de rest van mijn leven mijn schildklierhormonen aan moet vullen door middel van pilletjes. De medicatie moet heel precies ingeregeld worden, daar gaan enkele maanden overheen. Ik ben met een lage dosis gestart, over twee weken (zijnde 25 januari, was vergeten dit behalve op Facebook ook hier te plaatsen 
) wordt er opnieuw gemeten, maar nu is al zeker dat de dosis behoorlijk zal worden opgeschroefd. Als ‘t meezit voel ik me over een week of vier al energieker dan nu.
Geen drama, maar wel een aandoening die veel impact heeft en ook al gehad heeft. Al mijn kwaaltjes van de afgelopen 4 à 5 jaar zijn te relateren aan het feit dat mijn schildklier niet goed werkt, zoals bijvoorbeeld het moeizame herstel van mijn voet na mijn enkelbreuk in december 2010. Zo zijn er veel meer voorbeelden. Mijn weerstand is nul komma nul, vandaar steeds de verkoudheden, mijn energiepeil is nul, hetgeen resulteert in lusteloosheid. Enzovoort.
Mijn rugklachten staan er los van, die zijn een chronisch probleem op zich (slijtage).
Frustrerend is, dat ik me de afgelopen jaren en vooral de laatste paar maanden vaak opgejut heb gevoeld door deze en gene en omstandigheden. Ik had gewoon geen energie, maar het lijkt al gauw ‘geen zin’. Volop werken en thuis voor pampus liggen, me voortdurend tegen de vermoeidheid verzetten, knokken en over mijn energiegrenzen gaan. Toezeggingen doen en ze niet na kunnen komen, terwijl de wil er wél is.
Mijn frustraties heb ik inmiddels hier en daar gespuid, ik kijk nu alleen nog vooruit.
Als de huisarts het bij het rechte eind heeft voel ik me over een half jaar tien jaar jonger. 
Tijdelijk werk ik iets minder, ik begin een uur later en ga een uur eerder naar huis. Ik moet zuinig met mijn energie omgaan totdat de medicatie zodanig ingeregeld is dat ik weer alles kan doen wat ik wil.
Ik bespeur nog geen verbetering, behalve psychisch. Het geeft rust als je weet wat er aan de hand is. Maar goed, ik mag ook niets verwachten op basis van de lage dosering medicijnen die ik nu heb en op deze korte termijn.
4 reacties, Reageer of Ping
Dat llijkt me inderdaad rust geven nu je weet wat er aan de hand is. Niet leuk wat je hebt, maar nu kun je gewoon rechtdgeldig op een stoel gaan zitten, als de vermoeidheid toeslaat. Vraag me af of ze dit niet eerder hadden kunnen vinden.
Maar i ieder geval Beterschap gewenst. Hou je taai!!!
donderdag 26 januari 2012 15:59
@Corry
Mijn klachten waren in de meeste gevallen niet van dien aard dat ik ermee naar de huisarts ging, bovendien leken ze niet aan elkaar gerelateerd. Bijvoorbeeld: maag-/darmproblemen, lusteloosheid, onwillige voet, daar zie ik geen verband tussen. Met de wetenschap van nu zijn ze inderdaad te koppelen en ligt de diagnose voor de hand.
zondag 29 januari 2012 15:17
Oh de schUldklier. Zo’n klier die de schuld is van een heleboel kwaaltjes die je kan krijgen als dat ding te traag werkt. Weet er alles van.
het heeft bij mij bijna 8 jaar geduurd voor ze er achter waren. En toen was hij net als bij jou ook flink te traag.
Het probleem is dat je soms een goede waarde kan hebben maar toch de klachten.
De vermoeidheid zal tzt wel minder worden als de schildklier goed ingesteld is. Wat moet je slikken, Thyrax?
vrijdag 3 februari 2012 14:44
@Kwebbel
Rake benaming: schUldklier.
Ik slik Euthyrox. Begonnen met 50 en heb nu 100. Naar verwachting ga ik op z’n minst naar de 150.
vrijdag 3 februari 2012 15:48
Reageer op “Hypothyreoïdie”