Breien, de geschiedenis van …
Annabee
Over de geschiedenis van het breien is weinig te vinden. Aanvankelijk dacht ik dat ik niet goed zocht, maar dankzij Wikipedia weet ik dat het een mysterie is hoe en wanneer precies het breien uitgevonden is:
De breikunst wordt al duizenden jaren beoefend. Hoe het ooit is uitgevonden, is echter een mysterie. Zelfs het land en het globale moment van de oorsprong zijn onbekend. Sommigen geloven dat de breikunst is uitgevonden in Perzië, anderen menen dat in Israël, Jordanië, Syrië of Noord-Afrika de oorsprong van het breiwerk ligt.
Er zijn gebreide sokken aangetroffen in Egyptische graven met een datering tussen de 3de en 6de eeuw na Christus, deze Koptische sandaalsokken bleken evenwel niet vervaardigd uit één lange, enkele, doorlopende draad, maar uit verschillende kortere draden. In de Middeleeuwen was breien in Europa een belangrijke industrie, vrouwen sponnen de wol terwijl de mannen weefden en breeën. In 1527 werd in Parijs het eerste breiersgilde opgericht, en andere Europese steden hadden al snel daarna elk hun eigen breiersgilde. Vrouwen werden niet toegelaten tot het ambacht, met uitzondering van weduwen die na de dood van hun man zijn werk verderzetten. Een gildeleerling moest een leertijd van 6 jaar doorlopen, waarna hij als meesterstukken een wollen buis, een vilten baret, een paar kousen en een bont karpet moest maken. Oorspronkelijk was breien beperkt tot sokken en kousen. Voordat breien hiervoor gebruikt werd, werden deze voet - en beenbedekkingen gemaakt uit geweven stoffen. Later werden meer en meer andere kledingstukken gebreid.
Dit is een fragment van de breienpagina op Wikipedia, hier staat de complete tekst.
Gezien het zeer beperkte breiwolaanbod in de Lelystadse winkels ben ik op zoek naar gegaan naar online shops en die zijn er legio, o.a. te vinden via Google en brei.startpagina.nl. Een zeer fraaie is www.ribbels.nl, waar ik al uitgebreid rondgekeken heb voor ná de ponchosjaal. Goede ervaringen, daterend van enkele jaren geleden, heb ik bij M+M Wolpost, zowel voor wat betreft breiboeken als garens als service.
Aanvulling 4 december: Sokkenles, voor wie niet (meer) weet hoe het moet.
Gepost in Breien en knutselen |









Op de lagere school vond ik breien de meest afgrijselijke bezigheid die ons geboden werd. Ik nam me voor het nooit maar dan ook nooit meer te doen.
Op de kweekschool werd dat voornemen doorkruist met de verplichting van het breien van van alles en nog wat, losse hieltjes en teentjes incluis. Ik leerde er allerlei kunstjes met twee drie vier pennen, kabels, gaatjes, patronen, noem maar op. Dat was met frisse tegenzin.
In een overijverige bui heb ik ooit wel iets voor mijn toen nog kleine kinderen gebreid. De muts en sjaals deden het goed. De trui niet. Die werd niet gedragen, want het kriebelde. Ik breide ook niet met plezier. Vreselijk werk vind ik het.
Ik doe het nooooiiiiitt meer. Dat is zeker!
Quote deze reactie
Ik mocht altijd graag mijn moeder na doen en wilde dus ook breien. Heb aardig wat pannelappen en sjaals gefabriceerd maar kreeg op een gegeven moment wel eigen breipennen: de (toen nog niet geplastificeerde) pennen bleken niet tegen mijn zweethanden bestand en met houten pennen had ik helemaal altijd ruzie omdat ze van mij vochtige vingers veel te stroef werden om soepel te kunnen breien. Ik heb geen flauw idee of ik er tegenwoordig nog wat van terecht zou brengen, gelukkig heb ik dankzij een zeer creatieve moeder inmiddels een voorraad pannelappen en sjaals waar ik nog een flinke tijd mee vooruit kan.
Quote deze reactie
en, bestaat anny blatt nog; ooit eens veel geld uitgegeven voor die dure maar mooie wolletjes


driftig gebreid, prachtig vest, ik
maar, helaas: verkeerd gewassen
einde brei-avontuur
Quote deze reactie
M+M post ja die ken ik, daar zijn we al een paar keer geweest en daar heb ik vorig jaar mijn breimachine gekocht, een oud tweede handsje die het geweldig doet!
Je brengt me op ideeen Anna, als hier de puinhopen zijn opgeruimd dan ga ik boven weer breien! Wol heb ik nog genoeg!
Quote deze reactie