Sinterklaas
zondag 2 december 2007 15:57 door 
Annabee
Een aantal jaren achtereen heeft Sinterklaas mijn huisje overgeslagen. Daar had hij z’n redenen voor, die doen nu niet meer terzake. Ik ben de goede Sint echter trouw gebleven, getuige mijn sinterklaaspagina’s. (Voer voor psychologen: compensatie? 
)
Dit jaar brengt hij wél pakjes, zo is mij gisteravond medegedeeld door de pakjespieten: mijn nieuwe start in Villabee is ook voor Sinterklaas aanleiding voor een herstart. Pakjespieten en dichtpieten krijgen het er nog druk mee, die moeten vóór woensdag 5 december twintig pakjes uitzoeken respectievelijk twintig gedichtjes produceren (5 personen x 4 pakjes). De gourmetpiet is ook aan het werk gezet, maar heeft inmiddels het een en ander gedelegeerd naar tijdoverpieten, zo heb ik vernomen. De surprisepiet heb ik een schoorsteen verder gestuurd, waar hij welkomer is dan bij ons.
Kortom: het wordt vast en zeker een ouderwets gezellige pakjesavond!
Vier jij Sinterklaas en zo ja: hoe?
Vertel het, bij de reacties of in mijn postbus (postbus@annabee.net).
Bijzondere of ontroerende sinterklaasavonden, buitengewone gedichten, opvallende surprises, alles wat sinterklaasgerelateerd is is welkom.
Wie weet verschijnt je bijdrage in 2008 op mijn website! (Tenzij je daar bezwaar tegen hebt.)
Gepost in Villabee, Feestdagen en folklore | 
Nee, als alleenstaande is er niet veel lol aan. Maar misschien ga ik nog even bij vrienden langs met 8 kinderen, hoewel ik daar dinsdag ook al ben en het nogal druk en vermoeiend is met zo’n ploeg.
Quote deze reactie
Wij vieren al jaren geen sinterklaas meer; simpelweg omdat we geen kinderen hebben. Nu had ik zelf bedacht dat we dat dit jaar gewoon wel zouden doen, maar Pjotr heeft er geen zin in; die vindt het nogal onzinnig een kadootje voor me te kopen… Ik vind het prima; ik ben er niet boos om, want ik vind dat iedereen gewoon eerlijk moet zijn over wat hij/zij mbt dat soort dingen vindt. Ik heb voor Pjotr een chocoladeletter gekocht, die ik woensdag - ingepakt - in z’n cd-koffer stop, zodat hij die vindt wanneer hij in de studio z’n radioprogramma doet… Een collega van mij, die elke week samen met Pjotr dat programma doet, krijgt dus ook een letter, want da’s wel zo aardig natuurlijk.
Verder stuur ik mijn vriendje in Grönn een chocoladeletter en een minikadootje mét gedicht zodanig ingepakt dat het door de brievenbus past (want 6,20 aan verzendkosten zijn me te gortig) en die doe ik maandag op de post. Dan komt ie waarschijnlijk een dag te vroeg, maar ik vertrouw de TNT post niet zo erg, dus liever een dag te vroeg, dan een dag te laat, had ik zo bedacht.
Toen ik nog thuis woonde (tot 1990), vierden we altijd wel sinterklaas met surprises en gedichten. Een gedicht van mijn vader aan mij, was echt fantastisch, maar ik moet er even naar op zoek … Ik weet dus ook niet of ik het nog heb, wat wel jammer zou zijn als dat het geval is, maar elke keer als ik het nalas, biggelden de tranen van het lachen we weer over m’n wangen… Het beschreeft precies hoe ik toentertijd was. De bijbehorende surprise, was een “bord met stamppotboerenkool met worst” (van papier), omdat ik daar dol op was (en ben, maar dan met een veggieworst); het gedicht ging dus o.a. ook over die boerenkool…
Quote deze reactie
btw: de “postbuslink” doet het hier niet; dwz: ik kan er niet op klikken en krijg een “error on page” onderin het scherm.
Quote deze reactie
quote Kitty (Sarjenka) :
Ik zie het en krijg hem niet aan de praat, heb het e-mailadres er maar neergezet (tijdelijk).
Quote deze reactie
Wij vieren het met gedichten. Normaal ook met surprises maar dat komt er dit jaar niet van.
Als we het met een hele grote groep vieren dan doen we ook aan lootjes trekken en is de surprise verplichte kost
Quote deze reactie
Het genoemde gedicht kan ik dus niet vinden… maar ik heb nog wel een herinnering aan een sinterklaasfeest op school, welke op z’n zachts gezegd helemaal niet zo leuk was… (vaag herinner ik me dat ik hier al eens over geschreven heb, maar geen idee of dat als reactie op iets was, of dat ik het in m’n eigen blog heb gebruikt)… anyway:
Ik zat volgens mij in de 3e of 4e klas van de lagere school en dat was in de tijd dat “we niet meer geloofden in Sinterklaas” dus werden er lootjes getrokken en moesten we dus voor de klasgenoot van het lootje een kadootje kopen, met gedicht én surprise.
Ik weet nog goed dat mijn vader me had geholpen met de surprise: het werd een schatkist van oranjekleurig karton (wat je dus bij de boekenwinkel moest kopen), waarop pa met een dikke stift het slotje tekende + de houtnerven… Ook werd ik geholpen met het gedicht, want ik was in die tijd absoluut niet zo heel erg creatief.
Anyway… Ik was reuze trots op de creatie en vol verwachting klopte mijn hart omdat ik uiteraard ook erg nieuwsgierig was wat ik voor suprise en kadootje zou krijgen. In de kring op school werd om beurten een kado uitgezocht voor iemand en als die persoon zijn surpise had uitgepakt en het gedicht had voorgelezen, mocht diegene het volgende kado uitzoeken en overhandigen aan de gene voor wie het dus was… En zo ging dat een tijdje door en elke keer was ik nog steeds niet aan de beurt.
Zul je zien dat ik de laatste was….
Helaas: toen waren alle pakjes weg en ik was de enige die niets had gekregen. Ik kon echt wel huilen van ellende. En toen was er daar dat hele lieve jongetje in mijn klas (ik heb geen idee meer hoe hij heette) die een paar kleine kadootjes had gekregen en daarvan een pakje kleurpotloden aan mij gaf, omdat hij het zielig voor me vond.
Ik kan er nog om huilen als ik eraan terug denk. Vooral vanwege de goedheid van die jongen die dus een kadootje van zichzelf opofferde. Achteraf bleek de persoon die mijn lootje had getrokken ook niet aanwezig te zijn… Ik weet dus niet meer of er uberhaupt nog iets mee is gedaan dat hij dus de mega spelbreker is geweest.
Quote deze reactie
Wij zijn echte Sinterklaasfreaks en vieren het dan ook uitbundig. Met gedichten en surprises.
Anekdotes te over. Veel te veel om hier neer te zetten. Je kunt van mijn anekdotes waarschijnlijk wel een hele pagina vullen…
Quote deze reactie
Nee, ik vier geen Sinterklaas.
Sinterklaasdag 1986 is een zwart bladzijde in onze familiegeschiedenis: op deze dag kreeg mijn vader te horen dat de kankercellen naar zijn hersenen waren uitgebreid.
Mijn zusje, zwager, moeder en partner hebben afgelopen zaterdagmiddag wel aan pakjesmiddag gedaan. Ik was ook welkom, maar vond het de lange reis niet waard. Bovendien had ik nog een andere familieverplichting: mijn oma van 91 jaar opzoeken.
Ik sluit niet uit dat ik volgend jaar wél aanwezig ben op pakjesmiddag of -avond. De leeftijd waarop mijn nichtjes komen, wordt steeds leuker om het aan mij voorbij te laten gaan…
Quote deze reactie
herstel laatste zin: om het NIET aan mij voorbij te laten gaan (slechte zinsopbouw, foei S.!)
Quote deze reactie
Ik snap niet hoe de Sint je heeft kunnen vergeten. Sorry…. dit jaar een extra lang Sinterklaas gedicht en een prachtig cadeau! Ik beloof het!
Quote deze reactie