Op ‘e drumpel
Annabee
Weer is alhaost een jaor veurbi’j
en op ‘e drumpel van een ni’j,
staon w’even in het veleden.
Wat het et olde jaor oons brocht?
Wat hawwe d’r an et begin van docht?
En now - bin we tevreden?
Et weerde slecht. We hadden et drok.
D’r was verdriet, mar ok gelok!
Da’s ieder jaor om et even.
Mar hebben we oons beste daon,
de zin van ‘t leven te verstaon?
Of - leuten we oons leven?
Weer is alhaost een jaor veurbi’j.
En op ‘e drumpel van een ni’j,
staon w’even stille. - Even.
Mar ‘t grote uurwark van de tied
dri’jt rustloos deur en haepert niet:
veuruutgaank is het leven!
Et ni’je jaor! Een ni’j begin!
Vol goeie moed de toekomst in!
De haanden uut de mouwen!
Dán is et goed, as alleman
een kleinighied bi’jdregen kan,
de wereld op te bouwen!
Jouk
gepubliceerd op 31 december 1954 in de Friese Koerier (?)
herplaatst op 30 december 2002 in de Ooststellingwarver
Gepost in Poëzie en verhalen, Feestdagen en folklore |









Ik hoop dat ook jij met goede moed het nieuwe jaar ingaat. Leuk zo’n oud gedicht.
Quote deze reactie
quote hanscke :
Jazeker! Ik ben een kind van mijn vader: altijd toekomstgericht.
Quote deze reactie
Hallo Annabee en de rest,
allereerst een heel gelukkig 2008, en dat je maar gauw beter mag worden. Ik heb bovenstaand gedicht gelezen en ik vond het erg mooi. Wat ik me afvraag: Is dit gedicht nu in het Fries geschreven? (ik vermoed het wel, aangezien de Friese Koerier vermeld wordt). Hoe dan ook, voor deze Limburgse was het toch nog goed te volgen. En er zit een nog steeds actuele boodschap in. Ik sluit me er bij aan: de schouders eronder, we gaan er wat van maken!
Quote deze reactie
quote BeB de Breier :
Het is geschreven in het Stellingwerfs.
Quote deze reactie