Men kan niet winkelen met een man.
Hij zegt al bij de eerste hoed:
neem die nou maar die staat je goed …
Hij wordt er zo verdrietig van.
Maar ‘t winkeltje van ijzerwaren,
daar blijft hij staan, al was het jaren.

Men kan niet roddelen met een man,
want hij vindt roddelen ordinair.
Hij geeft zichzelf een ethisch air
en dan is er zo weinig an.
Dat Mientje een verhouding heeft,
dat is iets waar hij niets om geeft.

Men kan niet wandelen met een man.
Hij schijnt het maar niet te bevatten,
dat wij geen peren willen jatten
met onze nieuwe swagger an.
Men kan niet met hem op bezoek gaan,
want hij houdt zijn manchesterbroek aan.

Men kan niet praten met een man,
zelfs niet over een soepterrien.
Hij vindt dat wij die soepterrien
veel te emotioneel bezien.
En hij beziet dat ding dus liever
in groot verband en objectiever.

Zodat ik soms de vraagt toch stel:
wat kun je met een man dan wel?
Nou ja, men kan … eventueel …
maar toch, au fond, niet zooo heel veel.

Annie M.G. Schmidt
uit: En wat dan nog

Dit lied en nog vele andere anti-mannen- c.q. pro-vrouwenliederen is afkomstig uit Sara, je rok zakt af, een vrouwenliedboek samengesteld door Cobi Schreijer en in 1980 uitgegeven door Feministische Uitgeverij Sara (in 1987 opgeheven).

Aanvulling 17:15 uur, vanmorgen had ik er de tijd niet voor om verder te typen:
Nu het aantal nog uit te pakken verhuisdozen langzaam maar zeker inkort en de boeken een onderkomen vinden kom ik weer van alles tegen en ben ik soms uren onder de pannen met ‘o ja, dat had ik ook nog’s. Enkele boeken heb ik zelfs dubbel … (dat klinkt raar ). Zodra alle boeken een plekje hebben én geordend zijn ga ik lijsten aanleggen. Alhoewel, na ordening zijn lijsten waarschijnlijk overbodig.