Wel en wee van Annabee

Zwaar in mijn hoofd, verstopte holtes en last van mijn luchtwegen.
De tweede kuur heeft dus ook niet geholpen, waaruit blijkt dat het een virus is en geen bacterie. ‘Gewoon’ uitzieken is het devies, wat inhoudt dat ik vermoedelijk nog lange tijd lamlendig, moe en aan het kwakkelen ben. Eerste week januari bloedonderzoek, voor de zekerheid. Veel drukte (bezoek, logés, aanloop, crematie) en veranderingen (echtgenoot na tweeënhalve week werkloosheid plotseling weer aan de slag, vijfploegendiensten) ook deze week, dat heeft op mij altijd een negatieve uitwerking als er tóch al iets mis is. Vandaag lekker rustig aan, morgen moet ik fit genoeg zijn voor het NK Sprint.

Gelukkig heb ik het leesclubboek Rood waas van Patricia Cornwell uit. V r e s e l i j k . Recensie volgt nog.
Ik begin nu in Hels verlangen van Corine Hartman, wederom een leesclubboek.
Daarna lees ik Manipulatie van Mark Allen Smith, in het kader van de buzzzclub.

Crimezone | Hels verlangen | Manipulatie

4 Comments | In: Boeken, Nog niet ingedeeld | | #

Breng ook je stem uit – klik hier!

Ik heb al gestemd: Bart Debbaut, Jussi Adler-Olsen en Hjorth Rosenfeldt.
Stemmen kan tot en met 15 januari 2012. Doe het meteen, ‘t is zó gedaan en van uitstel …
Hoe meer stemmen, hoe beter!
Zou leuk zijn als je in een reactie op deze log vermeldt op welke auteurs joúw keuze gevallen is en waarom.

No Comments | In: Boeken | tags: #bestethriller2011. | #

Ik geef zelden cadeautips, maar voor Waarom de koolmees een stropdas draagt maak ik een uitzondering.

Op zoek naar een cadeautje voor mijn bijna-jarige moeder stuitte ik op het boek Waarom de koolmees een stropdas draagt. Ik blij, want iemand die 84 wordt seint alle naasten in dat ze alles al heeft en dat we vooral niet te veel geld moeten besteden aan cadeaus. Bekend verschijnsel, vermoed ik.
Niet alleen ik blij, maar ook mijn moeder, dat weet ik bij voorbaat zeker. Ze leest graag, houdt van de natuur en met name van de natuur in en rond huis, en het is werkelijk een mooi boek! Gelukkig had ik ook meteen een exemplaar voor mezelf besteld, zo ben ik dan ook wel weer. Goede verhalen, prachtige afbeeldingen, glanzend papier, ik kan het haast niet wegleggen. Ik wil weten waarom de mug zo kwaad is op de mensen, waarom de stekels van de roos naar beneden wijzen, hoe de merelman een goudgele snavel en een zwart pak kreeg, en nog veel meer …

In Waarom de koolmees een stropdas draagt bundelt Els Baars 33 verhalen over dieren en planten in onze directe omgeving. Stuk voor stuk vermakelijke natuurverhalen die bovendien interessante wetenswaardigheden bevatten. Zo blijkt de mol van ridderlijke komaf te zijn en leert u waarom sneeuw wit is en beuken eenzaam zijn. Elk sprookje eindigt met bijzondere feitjes over de plant of het dier.
Waarom de koolmees een stropdas draagt is een betoverend boek voor elke natuurliefhebber. Een inspiratiebron voor wandelaars, tuinliefhebbers en kunstenaars. Voor (groot-)ouders die wandelingen nog leuker willen maken en voor docenten die hun natuurlessen extra luister bij willen zetten. Maar ook gewoon voor iedereen die van verhalen houdt. En wie doet dat nu niet?

 

Els Baars is natuurgids bij IVN. Ze ervaart tijdens haar excursies dat zowel jong als oud wordt geraakt door haar natuurverklarende sprookjes. Ze is de stuwende kracht achter de drukbezochte website www.natuurverhalen.nl en geeft cursussen en workshops.

* klik op de afbeelding voor meer info over het boek en/of om het te bestellen bij bol.com *
Van 25 t/m 29 november 2011 betaal je geen verzendkosten bij bol.com bij een bestelling > € 20,00.

2 Comments | In: Boeken | | #

* Gelezen in het kader van de Crimezone BUZZ Club *

Programmamaakster Fliss Benson ontvangt op haar werk een anonieme kaart, waarop zestien cijfers staan, in rijen van vier. Het zegt haar helemaal niks.
Diezelfde dag gaat Fliss tegen haar zin aan de slag voor een documentaire over gerechtelijke dwalingen bij de veroordeling voor moord van moeders wier kinderen aan wiegendood zijn overleden. De documentaire volgt drie vrouwen:
Helen Yardley, Sarah Jaggard en Rachel Hines. Alle drie zijn ze nu vrij. Naar de arts die hen achter de tralies heeft gekregen, dr. Judith Duffy, is onderzoek ingesteld door het medisch tuchtcollege. Om redenen die ze met niemand deelt, zit Fliss niet te wachten op dit project. Dan wordt Helen Yardley dood aangetroffen in haar woning, met in haar zak een kaart met
zestien cijfers erop, gerangschikt in rijen van vier…

‘Perfect uitgevoerde psychologische thriller’, ‘boeit van de eerste tot de laatste bladzijde’, ‘verslavend’. De quotes op de cover zijn veelbelovend. Ik heb mijn best gedaan, maar niet terug kunnen vinden waar deze beloftes waargemaakt worden in ‘De lege kamer’.
Het verhaal kabbelt maar wat door, ik zou het eerder een roman noemen dan een thriller. De verwachte spanning blijft uit, die heb ik nergens ervaren. Wel weet Hannah door de diverse perspectiefwisselingen de lezer nu en dan volledig op het verkeerde been te zetten, wat ook een vorm van spanning is, maar toch.
‘De lege kamer’ zit ongetwijfeld goed in elkaar, personages worden voldoende uitgediept en met de ontknoping is niets mis, maar mijn smaak is het niet. Mijn eerste en tevens laatste Sophie Hannah, daar ben ik vrij zeker van.

- klik op de afbeelding voor meer info over het boek en/of om het te bestellen bij bol.com -

No Comments | In: Boeken | tags: #AnnabeeLeest, #crimezonebuzzz, #crimezonenl. | #

Deel 2 in de Konrad Simonsenreeks – De koelbloedigste seriemoordenaar van Denemarken is eindelijk opgespoord. Er is een probleem: de politie heeft geen enkel bewijs. Hoofdinspecteur Konrad Simonsen van de politie in Kopenhagen wordt naar een plaats delict in Groenland gestuurd. Daar is het lijk van een jonge Deense vrouw gevonden, Maryann Nygaard. De leeftijd en het uiterlijk van het slachtoffer en de modus operandi van de moordenaar roepen bij Simonsen huiveringwekkende herinneringen op aan een andere moordzaak waar hij tien jaar geleden bij betrokken was. De toenmalige hoofdverdachte beweerde onschuldig te zijn en pleegde kort na zijn veroordeling zelfmoord. Heeft Simonsen een onschuldig man de dood in gejaagd? Zijn team duikt in alle recente onopgeloste dossiers waarin jonge vrouwen met een vergelijkbaar uiterlijk als vermist werden opgegeven. Wat ze op het punt staan te ontdekken is zo schokkend dat ze, naarmate hun onderzoek vordert, steeds minutieuzer in de gaten worden gehouden door de werknemers van de Deense premier zelf. Dit weerhoudt junior inspecteur Pauline Berg er echter niet van om deze zaak in haar eentje te willen oplossen. Met alle gevolgen van dien.

Van het tweede boek in de serie rond hoofdinspecteur Konrad Simonsen had ik meer verwacht, echter broer en zus Hammer hebben mij teleurgesteld.
De karakters blijven hangen in oppervlakkigheid, alsof de auteurs zelf geen plezier beleven aan het beschrijven, laat staan uitdiepen, ervan. De moordenaar leren we daarentegen wél goed kennen.
Het verhaal komt ongeloofwaardig op mij over: na het overlijden van een onterecht veroordeelde gevangene komt al in het begin van het boek min of meer opeens de werkelijke dader uit de lucht vallen. Met het grootste gemak wordt deze opgespoord, daar is nauwelijks onderzoek voor nodig. Als het dan zo’n eitje was, waarom is dit destijds niet gelukt?

Bizarre moorden op jonge vrouwen met een vergelijkbaar uiterlijk, de jacht op de met naam en toenaam bekende moordenaar, een eigengereide politievrouw (schijnt erbij te horen tegenwoordig), een intrigerende plaats delict (Groenland), een politiek draadje, alle ingrediënten voor een spannende thriller zijn aanwezig. Het verhaal is echter zo traag van opzet, dat het moeizaam wegleest. Op het laatst wordt het nog een beetje spannend.

Ondanks de twee sterren die ik dit boek op Crimezone geef denk ik nog steeds dat de Hammers het wel kunnen en een derde deel ga ik dan ook zeker lezen. Het mankeert niet aan de verhalen op zich, de lange saaie uitweidingen doen hen de das om.

- klik op de afbeelding voor meer info over het boek en/of om het te bestellen bij bol.com -

No Comments | In: Boeken | | #

In de duinen van het waddeneiland Wangerooge wordt het lichaam van een vermaarde vogelfotograaf gevonden. De recherche staat voor een raadsel. De fotograaf kon in de laatste seconden van zijn leven nog een foto maken. Daarop is niet meer te zien dan een obscure kleurencombinatie van zwarten paars, wat hoofdinspecteur Trevisan en zijn team weinig verder helpt. Alleen de sporen op het lichaam zijn duidelijk: de moord moet gepleegd zijn met een scherp voorwerp. Een pijl? Niet veel later zaait een drievoudige moord paniek in het Noord-Friese Wangerland in de buurt van de stad Wilhelmshafen. Op een viskotter die verlaten op de Noordzee drijft, worden drie lijken gevonden. De twee bemanningsleden blijken ook met een scherp voorwerp gedood te zijn. De kapitein is kennelijk bewusteloos geslagen en daarna in een visnet overboord gegooid. Van de dader verder geen spoor. Is er een verband tussen de moorden op de fotograaf en de vissers? Terwijl Trevisan en zijn team vertwijfeld achter de feiten aanhollen, gaat de dader onverstoorbaar zijn moorddadige gang en maakt telkens nieuweslachtoffers. De seriemoordenaar is zijn achtervolgers ondanks hun scherpzinnigheid tot aan de finale telkens een stap voor. Een thriller zoals het moet. Vol spanning volgt de lezer wat er gebeurt en hoe Trevisan eindelijk een spoor oppikt van de dader.

No-nonsense, personages van vlees en bloed, goed verhaal, prachtige locatie en uiteindelijk alles opgehelderd. Hoofdinspecteur Martin Trevisan staat bij mij op de kaart, en ik hoop bij velen, zodat het volgende boek op korte termijn vertaald en uitgegeven wordt.
Eigenlijk heb ik hiermee in het kort alles al gezegd.

Auteur/politieman/journalist Ulrich Hefner is zeer bedreven in het schrijven. Hij weet de lezer te pakken en deelgenoot te maken van het onderzoek naar de dood van een vogelfotograaf op Wangerooge en naar een drievoudige moord op een viskotter. De moordenaar lijkt niet te stoppen en is het onderzoeksteam onder leiding van Martin Trevisan steeds een slag voor.
Het verhaal bevat weinig originele elementen, maar dat mag de pret niet drukken. Het is aangenaam om weer eens een boek te lezen waarin niet aan de lopende band van perspectief gewisseld of geflashbackt wordt. Geen wirwar van zijwegen en ook geen personages die uitsluitend ter opvulling dienen, De dood sluipt rond in zwart en paars is strak en rechtlijnig.
Enige humor kan de auteur niet ontzegd worden, met name aan Trevisans omgang met vrouwen schort het een en ander en dat komt mooi uit de verf.

Een dikke voldoende voor dit boek, maar jammer van de vele slordigheden. (De gekrijs van de meeuwen, zowel Wilhelmshafen als Wilhelmshaven, dat soort dingen.)

- klik op de afbeelding voor meer info over het boek en/of om het te bestellen bij bol.com -

2 Comments | In: Boeken | | #

Inspecteur Halvor Heming is in de zomer met zijn gezin op vakantie op een eiland in het noorden van Noorwegen. Thuis in Oslo buigt zijn collega Kristine Holm zich over de onverklaarbare golf van verdachte overlijdensgevallen onder de drugsverslaafden van de stad. Wanneer zij met een anonieme tipgever in een park afspreekt, wordt ze aangevallen door tweemannen, die haar met een mes neersteken.
Holm belandt, in coma, in het ziekenhuis en Heming keert meteen terug van vakantie om de zaak over te nemen en de aanvallers van zijn collega te vinden. Al snel komt hij te weten dat er een nieuwe, onbekende drugsleverancier in de stad is: niet Noord-Afrikaans, zoals de andere dealers, maar van Scandinavische origine. Tegelijkertijd raakt Heming in contact met de studente Irene, die voor haar studie veel patiëntendossiers heeft ingezien en mogelijk over cruciale informatie beschikt. Irene blijkt echter niet helemaal eerlijk te zijn tegenover Heming. Wat houdt ze achter?

Na Straf was ik erg benieuwd naar Birger Baugs tweede boek met politiechef Halvor Heming in de hoofdrol.
De Noorse auteur is niet bang om maatschappelijke problematiek aan te kaarten en de naïviteit die de Noren in sommige opzichten ten toon spreiden kritisch te beschouwen. Daarin doet hij me enigszins denken aan het Zweedse auteurskoppel Roslund & Hellström (van harte aanbevolen!).

Thema in Verlossing is de drugsscène c.q. -handel in Oslo. Op onverklaarbare wijze sterven er plotseling meer drugsverslaafden aan een overdosis. Kristine Holm is tijdens Hemings vakantie met het onderzoek hiernaar gestart, maar wordt neergestoken en ligt in coma. Heming komt meteen terug en is met zijn team uiterst gemotiveerd om de aanvallers te vinden en de zaak waar Kristine aan werkte op te pakken.

De verhaallijnen zijn divers en complex, bij vlagen is het lastig het verband met de hoofdlijnen nog te zien. Ik vind dat niet erg, integendeel, ik lees graag boeken die al mijn aandacht en concentratie vergen. Maar wees gewaarschuwd, dit boek lees je niet even vlotjes weg als je op het eind wilt weten hoe alles in elkaar steekt, je moet er echt je gedachten bij houden.

Zeer goed boek. Laat de derde BB-Heming maar komen!

- klik op de afbeelding voor meer info over het boek en/of om het te bestellen bij bol.com -

No Comments | In: Boeken | tags: #AnnabeeLeest. | #

April 1982. Kris was een stil jongetje zonder vader en zonder vrienden. Dit maakte hem het ideale slachtoffer voor een groepje leeftijdgenoten die hem onderwierpen aan een reeks gruwelijke pesterijen. Kris pleegde zelfmoord. Hij werd niet ouder dan dertien jaar.
September 2006. Politie-inspecteur en toegewijde vader Halvor Heming wordt heen en weer geslingerd tussen zijn drukke gezin, zijn werk en zijn eigen verleden wanneer een raadselachtige seriemoordenaar op verschillende plekken in Oslo zijn dodelijke handtekening begint te zetten. Het lijkt erop dat de moordenaar een zorgvuldig patroon volgt. Wie is hij?

Straf gaat over de impact van pesten, zowel de impact op de gepeste als op de pester. Birger Baug beschrijft dit thema op indrukwekkende en gevoelige wijze en maakt daarbij gebruik van het kader van Dostojevki’s Misdaad en straf (oorspronkelijk vertaald als Schuld en boete).
Baug neemt de lezer mee naar het verleden van Kris, die toen 13 jaar was en stelselmatig getreiterd werd door een stel kwelduivels. De wreedheden escaleerden en bleven niet zonder gevolgen.
In het heden krijgt politiechef Halvor Heming te maken met een seriemoordenaar. Gaandeweg het onderzoek stuit hij op een twintig jaar oude misdaad, waarin Kris een rol speelde. Aan Heming de schone taak de feiten en verdichtsels met elkaar te combineren, te doorgronden en de waarheid boven water te halen.

Ik was zeer verrast en onder de indruk van dit debuut van Birger Baug. Minpunt: het geneuzel over Hemings gezin, over het boodschappen doen en tijdig stoppen met werken om de kinderen uit school te halen enz. Inmiddels heb ik ook het volgende Hemingboek gelezen, waarin dat gelukkig niet zo irritant aanwezig is.

Al met al een aanrader, een boek om na lezing nog eens goed over na te denken!

- klik op de afbeelding voor meer info over het boek en/of om het te bestellen bij bol.com -

No Comments | In: Boeken | tags: #AnnabeeLeest. | #

* Gelezen in het kader van de Crimezone BUZZ Club *

Forensisch onderzoeker Reilly Steel, opgeleid aan de fbi Academy in Quantico en geboren en getogen in het bruisende San Francisco, vindt Dublin maar een saaie stad. Ze is naar Ierland gegaan om het Ierse forensisch laboratorium de eenentwintigste eeuw binnen te loodsen, en om een oogje te houden op haar vader, die steeds vaker zijn toevlucht zoekt tot de drank. Wanneer een jonge man en vrouw dood worden aangetroffen in een appartement, lijkt alles erop te wijzen dat ze samen zelfmoord hebben gepleegd. Als er meer lijken worden gevonden beseft het team dat er een gestoorde moordenaar aan het werk is, iemand die de laatste taboes van onze samenleving aan z’n laars lapt…

Melissa Hill mag dan bestsellers op haar naam hebben staan, maar het schrijven van een thriller blijkt toch van een andere orde dan het schrijven van chicklits. Taboe, geschreven samen met echtgenoot Kevin Casey, is onder de maat.
Het verhaal begint aardig, ik had het gevoel dat het wel wat kon worden, maar ben daarin teleurgesteld:
- Het taalgebruik is te eenvoudig.
- Ik mis diepgang en warmte, de karakters en verhaallijnen komen onvoldoende uit de verf.
- De vele moorden zijn een voldongen feit, maar worden niet of nauwelijks beschreven.
- De dader ligt voor de hand.
- Eenrichtingsperspectief vanuit de gedachtegang van forensisch onderzoeker Reilly Steel.

Taboe is onvoldoende boeiend, leest te gemakkelijk weg (als je het al niet terzijde legt omdat het gewoon niet goed genoeg is). Nadenken is niet nodig, alles wordt voorgekauwd en is voorspelbaar.
Jammer, er had op basis van de ingrediënten zoveel meer in gezeten.

- klik op de afbeelding voor meer info over het boek en/of om het te bestellen bij bol.com -

No Comments | In: Boeken | tags: #AnnabeeLeest, #crimezonebuzzz, #crimezonenl. | #

Klik hier voor alle info over de Crimezone BUZZZ Club.

Dit idee van Crimezone in samenwerking met uitgevers is in zijn nog jonge bestaan al zodanig populair dat zich meer buzzzers aanmelden dan er boeken uitgedeeld worden, maar dat mag de pret niet drukken.

Het eerst buzzzboek, Taboe, ging aan mijn neus voorbij. Inmiddels heb ik het overgenomen van een andere buzzzer en buzzz ik in de zijlijn een beetje mee. Ik moe(s)t immers toch oefenen met en wennen aan Twitter (@AnnabeeLeest), een van de buzzzmethoden.

Taboe spreekt me niet bijzonder aan, ik leg het té gemakkelijk weg en schiet niet op.

#crimezonebuzzz #Taboe

Het tweede buzzzboek, De lege kamer, werd zaterdag jl. door de postbode bezorgd. Dat was nog eens een aangename verrassing!
Ik heb enorm veel zin om het te gaan lezen, maar moet eerst nog Taboe uitlezen. Geen tijd voor gehad in het weekend, want het was veel te mooi weer om binnen te zitten. Zowel zaterdag als zondag zijn we op paddenstoelenjacht geweest, respectievelijk in het Dwingelderveld en in Aekinge (nabij het Koopmansveentje). Weer mooie vondsten gedaan en prachtige foto’s aan mijn collectie toegevoegd.

#crimezonebuzzz

No Comments | In: Boeken | tags: #crimezonebuzzz, #crimezonenl. | #