Speciaal voor de noordelijke bezoekers van deze weblog:

Foto’s eerlijk gepikt bij Stéphanie, die ze gepikt heeft van nu.nl, waar een mooie recensie van het concert staat.

Een super luisterconcert, dat staat buiten kijf. De cd Raising Sand zit al enige tijd in m’n cd-speler, deze nummers waren dus zeer herkenbaar. De solo’s van Alison Krauss waren prachtig, kippenvel bij Down to the river to pray. Minstens zoveel kippenvel bij Robert Plant (bijna 60!) z’n Nothing (Townes Van Zandt), dat ook op Raising Sand staat, maar op het podium veel beter tot z’n recht kwam.
Het was allemaal super en geweldig en zo, maar toch …
- Iéts ontbrak er aan de sfeer.
- Het was iéts te statisch op het podium, dat we ver weg zaten kan uitmaken: tribune rij 8, maar Krauss is echt een hork, de oude Plant is beweeglijker en ’spannender’!
- Het geluid was bij vlagen te schel, schetterde regelmatig ‘koud’ over ons heen. Of dat aan onze plaatsen lag of aan de geluidstechnici, ik weet het niet. In andere recensies, behalve die van Stéphanie, heb ik er niets over gelezen.
Al met al een zeer memorabele avond met een niet-alledaags artiestenduo. En mijn eerste keer in de Heineken Music Hall. En patat van de Febo, die je staande boven de vuilnisbak, die als tafeltje dient, nuttigt. En “Ja hoor, ik heb een kortingskaart van NS.” Bleek tot en met 14 mei 2008 geldig te zijn … Wat een timing hè?

Moet me even van ‘t hart: op 5 juni 2006 ben ik naar het concert van Mark Knopfler & Emmylou Harris geweest, in Ahoy. (De drang om te vergelijken had ik al zodra ik de kaarten voor P&K kocht.) Ook een bijzondere combinatie. Daar kunnen Plant & Krauss niet aan tippen, bij lange na niet … P&K haalden echter niet het bejaardensoossfeertje van Knopfler&Harris.

Ben zeer blij dat ik dit unieke (voor Nederland althans) concert heb kunnen bijwonen. Met dank aan Maurice uit Den Haag, die zijn kaartjes te koop had gezet op Marktplaats!

Gerelateerde links: Raising Sand | log ‘Robert Plant & Alison Krauss’” | log ‘Bejaardensoos’ (Mark Knopfler & Emmylou Harris) | recensie Volkskrant | recensie AD

In de categorieën ‘Boeken’ en ‘Muziek’ op deze weblog staan links naar Bol. Die werken niet meer, omdat er bij Bol een wijziging plaatsgevonden heeft in het kader van de advertentielinks. Ik had ze moeten aanpassen, waar ik ten eerste geen tijd voor gehad heb, ten tweede geen zin in en ten derde ben ik er nog niet uit of ik ermee doorga.
Ik had bovendien verwacht dat er sowieso nog wel naar de site doorgeklikt werd: niet dus. Niet slim ook, lijkt mij. Nu moet ik ze dus óf allemaal aanpassen óf verwijderen óf de links eruit slopen en de afbeeldingen laten staan. En niet alleen hier, maar ook op mijn eetweblog en op mijn website.

Hamvraag is: loont het de moeite? Het levert een zakcentje op, meer niet (de links zelf niet hoor, pas als er daadwerkelijk een bestelling geplaatst wordt). Zelf vind ik het altijd prettig als ik op websites/weblogs doorgesluisd word naar meer informatie, ongeacht of dat van commerciële of niet-commerciële aard is. Ik slaap er nu al vele nachtjes over, kan nog wel eentje bij.

Update 16 juli 2008 17:30
Vandaag alle boekenlinks op deze weblog aangepast. De zijkolom had ik eerder al gedaan.
Mijn andere weblog, mijn website en links naar muziek e.d. doe ik later wel een keer. Dat zijn er sowieso in totaal veel minder dan de klus van vandaag. Ik heb voor nu even schoon genoeg van het stompzinnige knip- en plakwerk, maar het levert wel voldoening op en zo heeft het ziek thuis zijn toch ook nog een nuttig aspect.

P.S.: Concertverslag

Via Marktplaats heb ik kaarten weten te bemachtigen voor Robert Plant & Alison Krauss, die op hun Worldtour ook de Heineken Music Hall in Amsterdam aandoen en wel op 14 mei 2008.

Robert Plant is bekend als zanger van de legendarische band Led Zeppelin met wie hij 10 december 2007 een reünieconcert gaf in Londen. Bluegrass zangeres Alison Krauss won in haar carrière al 20 grammy awards. Nadat de twee voor het eerst samen zongen op een Leadbelly Tribute besloten ze de studio in te gaan en een album op te nemen.
In oktober verscheen ‘Raising Sand’ met daarop een brede verzameling songs, variërend van blues, R&B en country tot folk. Nummers van ondere andere Tom Waits, Gene Clark, Townes Van Zandt en Phil en Don Everly. Het album krijgt alom lovende recensies. ‘Raising Sand’ is geproduceerd door T-Bone Burnett, die ook het materiaal koos in samenwerking met Krauss en Plant. Burnett maakt tevens deel uit van de begeleidingsband tijdens het concert, samen met enkele van de muzikanten die aan het album deelnamen. Binnenkort verschijnt het door Robert Plant en Jimmy Page geschreven nummer ‘Please Read the Letter’ op single.

Filmpje 1 - Please read the letter in twee versies: de originele van Jimmy Page & Robert Plant en van Robert Plant & Alison Krauss. Ik heb in principe een lichte voorkeur voor laatstgenoemde, maar op dit moment ben ik dwars en balorig (nee, geen uitleg) en kies ik voor P&P.

Filmpje 2 - over Raising Sand :

Mens, durf te leven! Wende zong het vorige week in Almere en het is bij mij blijven hangen. (Klik hier om de Wende-versie te beluisteren.) Dat is niet zo vreemd, want ik durf wel, ik stuit echter nogal eens op mensen die wel het motto hanteren maar er niet naar handelen. Zij blijven de eenmaal bekende route, het verwachtingspatroon, volgen en laten de afslag naar nieuwe mogelijkheden links (of rechts) liggen. Dat kan nooit ’s levens bedoeling zijn, nieuwe kansen komen niet voor niets op je pad.
Aldus Annabee.
En aldus Dirk Witte:

Je leeft maar heel kort, maar een enkele keer
En als je straks anders wilt, kun je niet meer
…..
Het leven is heerlijk, het leven is mooi
Maar - vlieg uit in de lucht en kruip niet in een kooi

Klik hier voor de volledige tekst.
Onderaan de tekst staat info over Dirk Witte en over Jean-Louis Pisuisse, die Mens, durf te leven destijds (begin 20e eeuw) ten gehore bracht. Beiden zijn overigens op 47-jarige leeftijd overleden, maar geleefd hebben ze!

Toevoeging 17:00, met dank aan Aty (zie reactie 3):

Wie niet beweegt, voelt ook z’n boeien niet.

Deze tekst staat op een ansichtkaart, uitgegeven door Stichting De Brandnetel te Winschoten.
Past prima bij deze log en in mijn straatje.

Over de Beep beep song heb ik het eerder al eens gehad in het kader van de reclamemuziek.
De niet-reclameversie staat hier op mijn Hyves.

Op Fabchannel is het concert van Simone White in Paradiso te beluisteren.
Heerlijke, lichte muziek waar ik blij en rustig van word, het ‘naïeve’ van White raakt me.

Simone White concert

Gerelateerde links: cd I am the man | website Simone White

Voor een verslag over Wende verwijs ik naar Stéphanie. Zij is een echte fan, ik niet, maar ook ik heb gisteravond zeer genoten! Een voorstelling als deze spreekt me veel meer aan dan Wende op cd. Minpuntjes zijn voor mij haar soms té omfloerste blik en haar té gekunstelde bewegingen, ik krijg daar een beetje de kriebels van (en dan niet in positieve zin).

Vóór ons bezoek aan de schouwburg hebben we prima gegeten bij Rhodos, waar het gezellig druk was en het bedienend personeel zoals gewoonlijk zeer charmant.

Hoe het ons gelukt is weet ik niet, werkelijk overal waar we op de terugweg langsreden in Almere stond politie, maar we zijn aan deze dans ontsprongen. Je zou toch verwachten dat juist een barrel als die van mij (foto) op eventuele gebreken gecontroleerd wordt …

Geheel onverwacht werd ik vandaag door een collega uitgenodigd om mee te gaan naar een voorstelling van Het Groot Niet Te Vermijden in het Agora theater. Ik kende HGNTV alleen van naam en nieuwsgierig als ik ben naar wat ik niet ken, en ook omdat een vriend er regelmatig op hamert dat het goed voor mij is er eens uit te gaan en leuke dingen te ondernemen, heb ik de uitnodiging aanvaard. Ik had geen idee wat ik moest verwachten en collega wou er van tevoren niet veel over kwijt al was ze al vaker geweest. Het bleek een buitengewoon ontspannend avondje theater te zijn, waar ook ik niet veel over kwijt wil: gewoon gaan en het over je laten komen. Ik heb zeer genoten!

- klik op de afbeelding om naar de website van Het Groot Niet Te Vermijden te gaan -

Er is ons iets opgevallen in het theater, daarover later meer. Aanstaande zaterdag ga ik met haar naar de schouwburg in Almere, naar Wende Snijders (nog niet helemaal uitverkocht!), en ik ga kijken of zich daar hetzelfde fenomeen voordoet. Terugdenkend aan eerdere theaterbezoeken vermoed ik van wel, maar ik wil het eerst zeker weten.

Annabee is deze week een busybee: eerst de trammelant met m’n blaas (nog niet helemaal in orde, maar het gaat steeds beter), vandaag naar theater, morgenmiddag afspraak in Zwolle met een vriendin, hetgeen betekent: uitgebreid lunchen en bijpraten en een bezoek aan De Slegte. Vroeg op, want ik verleg mijn werktijd een uur en begin om half acht … Zaterdag dus naar Almere. Vóór we naar de schouwburg gaan maken we de stad nog even onveilig en eten we een hapje, plan is bij Rhodos, maar dat kan nog veranderen.

Update 12 april 15:00
Slim als wij zijn gaan we pas na winkelsluitingstijd naar Almere, dit om verleidingen te voorkomen. Maar ook omdat mijn blaas vandaag weer lichte kuren heeft en ik liever niet door de stad slenter. Eten bij Rhodos en het theaterbezoek gaan gewoon door.

Bij vlagen heb ik het, er is geen kruid tegen gewassen, het lijkt een chronische ziekte: draai ik dagen achtereen dezelfde muziek. Momenteel is dat de cd Set this circus down van Tim McGraw en met name het nummer The cowboy in me. Ik krijg het niet uit m’n kop en dan draai ik het weer en dan krijg ik het weer niet uit m’n kop en dan draai ik het weer … Uiteindelijk ebt het vanzelf weer weg, tot nu toe tenminste.

We ride and never worry about the fall,
I guess that’s just the cowboy in us all.

Songtekst: www.cowboylyrics.com

WK Schaatsen en Na de pauze van Herman Finkers.
Wat wil een mens nog meer?

Ik heb wel meer wensen, maar voor dit weekeinde ben ik hier dik tevreden mee!

Ik doe nu eens een keer geen voorspellingen voor het schaatsen, omdat vrijwel nooit iemand zich daar méé aan waagt. En dan wel achteraf zeggen dat ik het bij het verkeerde eind had, lekker makkelijk …

Voor de voorstelling van Herman Finkers doe ik wél een voorspelling: dat wordt genieten!
Ik ga natuurlijk niet alleen, maar laat me vergezellen door Rosanne, omaBee en Lia.
Over exact 24 uur verschijnt Finkers op het podium. IJs en weder dienende.

Update 10 februari 19:55

Herman Finkers:
Openhartig, ziekte en dood relativerend op een wijze die mij zeer aanspreekt en dat gecombineerd met de typische Herman Finkershumor. Indrukwekkend! Zoals wel vaker het geval is als iets diepe indruk op me heeft gemaakt heb ik ook over ‘Na de pauze’ weinig te melden: je moet erbij zijn geweest, letters op een beelscherm kunnen niet het gevoel overbrengen dat een voorstelling als deze teweegbrengt. Althans, ik krijg dat niet voor elkaar.
Opvallend sober decor: doeken die door spots beschenen werden in nu en dan wisselende kleuren, een piano en een kruk en verder niets. Mooi in al zijn eenvoud, niets dat afleidde van Herman Finkers en hetgeen hij te vertellen had. Uitverkochte schouwburg, waar het prima toeven is!

WK:
Petje af voor Paulien van Deutekom, die gedoodverfde kampioene Ireen Wüst de baas was! Bij de mannen verliep het toernooi wél volgens de verwachtingen: Kramer weer kampioen.
Ik heb ervan genoten, al had het wat spannender gemogen. Ik heb eigenlijk alleen tijdens de 5.000 meter van Van Deutekom en de 10.000 meter van Bøkko op het puntje van de stoel (in mijn geval: bank) gezeten.