Een rijke toerist zag tijdens zijn vakantie op Bali aan de waterkant een Balinees. De toerist vroeg hem wat hij aan het doen was. De Balinees vertelde dat hij elke dag ging vissen en zodra hij met zijn enkele hengel een vis gevangen had naar huis ging om z’n vrouw de vis klaar te laten maken. Toen vroeg de toerist hem waarom hij niet met meerdere hengels tegelijkertijd viste, dan kon hij meer vissen vangen en ze verkopen.

Een jaar later kwam de rijke toerist weer op Bali en zag dat de Balinees een goed lopende vishandel had en zelfs personeel in dienst genomen had. Hij vroeg de Balinees hoe het hem verging en deze antwoordde: “Ik heb het zo druk gekregen dat ik nog een paar jaar hard moet werken en daarna rustig wat tijd vrij kan nemen om eens lekker te gaan vissen”.

Traditiegetrouw op de sterfdag van mijn vader een riempie van zijn hand:

Meester

De meester die oons vroeger leerde
was doedertied een betien méér.
Mar ok de meester degredeerde,
want now is hi’j gewoon: meneer.

Jouk
uit: Wille op ‘e brille

Het mag wel weer eens wat luchtiger op mijn weblog. Ziekte en trubbels achtervolgen elkaar, waardoor het lijkt alsof het heel slecht met mij gaat. Het gaat helemaal niet slecht: huisje is weer warm, al dagen achtereen geen hoofdpijn meer, per dag neemt mijn vermoeidheid af. Helaas ontbreekt elk vakantiegevoel, dat wil nog steeds niet komen en ik heb alleen volgende week nog vrij. Hoewel, vrij? Woensdagavond een etentje bij een collega (er is me gevraagd of ik uit wil stellen ivm mijn vakantie, maar dat wil ik niet: dan moeten vijf mensen hun agenda’s bijstellen omdat ík een week langer thuis ben), donderdag naar de neuroloog. Van mijn eerder geplande activiteiten komt niets terecht, ook tv kijken en lezen gaat nog moeizaam.

Nu hou ik erover op, over tot de luchtigheid. Duitse luchtigheid in dit geval, want ik ben een groot deel van de dag in de Wilhelm Busch-mood/-Stimmung. Busch, humorist en tekenaar, uitvinder van de comic strip, was enigszins in mijn vergeetboek geraakt. Zoiets overkomt me wel vaker; heeft ermee te maken dat mijn interessegebied te groot en niet bij te houden is, vrees ik. Ik ga een dezer dagen een begin maken met de aanschaf van werk van Busch. Heb al even op Amazon.de gekeken en weet haast niet wat ik kiezen moet.
Hier een gedichtje met tekening van Busch, ook voor wie geen Duits kent te begrijpen (denk ik):

Es machen sich die Fliegen
Ein luftig Tanzvergnügen.
Der Frosch, der denkt: Nur munter!
Ihr kommt schon noch herunter!

En een citaat (Raupen zijn rupsen):

Wer durch des Argwohns Brille schaut, sieht Raupen selbst im Sauerkraut.

Gerelateerde links: www.wilhelm-busch.de | Vrij Nederland | Rivertext

Men kan niet winkelen met een man.
Hij zegt al bij de eerste hoed:
neem die nou maar die staat je goed …
Hij wordt er zo verdrietig van.
Maar ‘t winkeltje van ijzerwaren,
daar blijft hij staan, al was het jaren.

Men kan niet roddelen met een man,
want hij vindt roddelen ordinair.
Hij geeft zichzelf een ethisch air
en dan is er zo weinig an.
Dat Mientje een verhouding heeft,
dat is iets waar hij niets om geeft.

Men kan niet wandelen met een man.
Hij schijnt het maar niet te bevatten,
dat wij geen peren willen jatten
met onze nieuwe swagger an.
Men kan niet met hem op bezoek gaan,
want hij houdt zijn manchesterbroek aan.

Men kan niet praten met een man,
zelfs niet over een soepterrien.
Hij vindt dat wij die soepterrien
veel te emotioneel bezien.
En hij beziet dat ding dus liever
in groot verband en objectiever.

Zodat ik soms de vraagt toch stel:
wat kun je met een man dan wel?
Nou ja, men kan … eventueel …
maar toch, au fond, niet zooo heel veel.

Annie M.G. Schmidt
uit: En wat dan nog

Dit lied en nog vele andere anti-mannen- c.q. pro-vrouwenliederen is afkomstig uit Sara, je rok zakt af, een vrouwenliedboek samengesteld door Cobi Schreijer en in 1980 uitgegeven door Feministische Uitgeverij Sara (in 1987 opgeheven).

Aanvulling 17:15 uur, vanmorgen had ik er de tijd niet voor om verder te typen:
Nu het aantal nog uit te pakken verhuisdozen langzaam maar zeker inkort en de boeken een onderkomen vinden kom ik weer van alles tegen en ben ik soms uren onder de pannen met ‘o ja, dat had ik ook nog’s. Enkele boeken heb ik zelfs dubbel … (dat klinkt raar ). Zodra alle boeken een plekje hebben én geordend zijn ga ik lijsten aanleggen. Alhoewel, na ordening zijn lijsten waarschijnlijk overbodig.

Duizend Woorden is een wekelijks VPRO-radioprogramma, een website met filmpjes en een maandelijkse rubriek op De Achterpagina van NRC Handelsblad. Ik luister zelden naar de radio en lees het NRC niet, ik kende Duizend Woorden dan ook niet, maar goed, een mens kan zich niet met álles bezighouden, ik heb al zoveel interesses. Ik ben echter een trouw bezoeker van Crimezone en daar maakte ik kennis met Duizend Woorden: Crimezone en Duizend Woorden hebben gezamenlijk een schrijfwedstrijd uitgeschreven.
De opdracht: een goed spannend verhaal schrijven van maximaal 1.000 woorden.
Sluitingstermijn inzendingen: 29 januari 2008
Info: Crimezone en/of Duizend Woorden

Weer is alhaost een jaor veurbi’j
en op ‘e drumpel van een ni’j,
staon w’even in het veleden.
Wat het et olde jaor oons brocht?
Wat hawwe d’r an et begin van docht?
En now - bin we tevreden?

Et weerde slecht. We hadden et drok.
D’r was verdriet, mar ok gelok!
Da’s ieder jaor om et even.
Mar hebben we oons beste daon,
de zin van ‘t leven te verstaon?
Of - leuten we oons leven?

Weer is alhaost een jaor veurbi’j.
En op ‘e drumpel van een ni’j,
staon w’even stille. - Even.
Mar ‘t grote uurwark van de tied
dri’jt rustloos deur en haepert niet:
veuruutgaank is het leven!

Et ni’je jaor! Een ni’j begin!
Vol goeie moed de toekomst in!
De haanden uut de mouwen!
Dán is et goed, as alleman
een kleinighied bi’jdregen kan,
de wereld op te bouwen!

Jouk
gepubliceerd op 31 december 1954 in de Friese Koerier (?)
herplaatst op 30 december 2002 in de Ooststellingwarver

Herboren

Als alles anders wordt,
kan het dan nog wel weer
anders worden …?

Als het nooit meer wordt
zoals het was,
hoe wordt het dan …?

Als ik nooit meer word
zoals ik was,
wie zal ik dan worden …?

Kan ik herboren worden
met een litteken in mijn hart,
toch weer gelovend
in de toekomst
en - gehavend -
toch gegroeid in mens-zijn?

Dit gedicht van Marinus van den Berg staat in het boekje Lied van verlangen, teksten voor Advent, Kerst en Driekoningen, ISBN 9024294088. Ik las het, zoals de rest van het boekje, en dacht er verder niet over na. Ik las het later nog een keer en stond er al wat langer bij stil. Nog later zocht ik het bewust op en toen pas drong tot me door hoe mooi het was en hoe passend bij míjn 2007: ik voel me als herboren, een ‘completer’ mens. En wat de toekomst brengt, dat zien we wel.

SOKKEN

Gedicht verwijderd op 8 januari 2008 12:20 uur.
Zie reactie 14 en 15.

Vanmiddag was ik ter gelegenheid van het afscheid van een collega in De Waterlely, in Natuurpark Lelystad. Op de ramen zag ik dichtregels, kon vanwege de drukte niet alles lezen, maar heb een paar regels genoteerd zodat ik het gedicht thuis op internet op kon zoeken. (Collega’s keken vreemd op, die kennen mij nog niet zo goed dat ze kunnen weten dat dit voor mij heel normaal is. )

Ik heb het gevonden! ‘t Is geschreven door Hein Walter in het kader van zijn ‘Poëzie op locatie’.

Gerelateerde websites: Siemen Bolhuis | Flevolandschap | De Waterlely

Zijn moeder zei dat het niet hoorde.
Haar vader vond het ongepast.
Dat gaf nog even harde woorden.
Maar dat ze gingen, stond al vast.
Haar moeder riep: ‘Vooruit dan maar.
Zolang je het maar veilig doet.’
En daarna zijn ze weggegaan’.
Een nieuwe toekomst tegemoet.

Voor het eerst met z’n twee
met een tentje op stap.
Het budget te klein
en de ruimte te krap.
De wind in de rug,
wat een prachtig begin.
Maar hij draait en jawel hoor,
het tentje stort in.

Marian van Gog, stadsdichter van Lelystad (2007-2008)
uit: ‘zin en onzin’ - liedjes om te lezen

Ik ken van Marian van Gog alleen ‘zin en onzin’ - liedjes om te lezen : aardig, maar ik word er eerlijk gezegd niet heet of koud van. Geef mij maar de teksten van onze vorige (= eerste) stadsdichter Gerard Beense, die ‘voel’ ik tenminste. Wellicht doe ik Van Gog tekort en heeft ze betere poëzie geschreven dan die in dit boekje; zo ja, kom maar op, ik ben niet te beroerd mijn mening eventueel bij te stellen.
Ter info: Van Gog is ook schrijfster van kinderboeken.