januari 14th, 2007
Leg nou die krant maar even neer,
echt lezen doe je toch niet meer,
huil nou maar even.
Ja, tegen iemands lichaam aan
zou dat natuurlijk beter gaan,
maar huil nou even.
Dat jij de enige niet bent,
dat is een troost die je al kent,
dus huil maar even.
Een ander troosten voor verdriet,
dat kan ook niet, dat kan ook niet,
maar huil toch even.
Altijd maar flink zijn is niet goed:
als je niet weet hoe ‘t verder moet,
huil dan toch even.
Straks, met nog tranen langs je kin,
denk je ineens: ik heb weer zin
om door te leven.
Willem Wilmink
6 Comments | In: Poëzie en verhalen | | #
december 1st, 2006
Insteken, omslaan, zó gaat het goed.
Insteken omslaan, krek zo het moet.
Insteken, omslaan, met lof lijk geduld,
Tot onze taak op de school was vervuld.
Mofjes en kapjes van Urker allooi,
Mutsjes en slabjes (wat stonden ze mooi).
Kousen, gewerkte, met visgraat en slang,
Droegen de mannen! Zij droegen ze lang!
Sieraad der Urkers! Verdwenen ? Nog niet!
Schoon men ze zelden zó netjes meer ziet.
Stonden de handen der kind’ren verkeerd,
Trientj es geduld het tenslotte wel léért!
Was onze steek averecht of te vast,
„Brabbelden" wij, dan was Leiden in last!
Kan niet is dood, kind, maar wil niet, die leeft!
Zó! zei de juffrouw, vriend’lijk beleefd.
Aanstonds de draad om je vinger gedaan,
En dan begon ze, van voren af aan!
Insteken, omslaan, tot dat je ‘t wist,
En in het breien je niet meer vergist.
Trientje van Veen, Uw geduld voor de zaak,
Heeft ons tot nijvere breisters gemaakt.
Schijnbaar eenvoudig door ‘t leven gegaan,
Hebt gij iets groots, voor ons allen, gedaan!
Mariap van Urk
Dit gedicht wordt nader toegelicht op www.spanvis.nl, waar nog meer te lezen is over de Urker ambachten en bedrijven. Klik je op ‘Home’ dan kom je op de indexpagina ‘Plaatsen rond de Zuiderzee’ en ook daar kun je weer via de home-knop naar nog meer interessants.
Een tip dus! 
No Comments | In: Breien, Poëzie en verhalen | tags: Breien. | #
augustus 2nd, 2006
Zo vrolijk als de kikkers enkele maanden geleden in onze mini-vijvertjes speelden en zich voortplantten, zo triest kan het leven van een kikker zijn in tijden van hitte en droogte:
Een kikker hier in Lelystad
die had het helemaal gehad:
van droogte werd hij depressief
en toen vertrok zijn kikkerlief.
Nog eenmaal waagde hij een sprong:
de put in, waar het water zong.
060802©annabee
Na hevige plensbuien springen de kikkers hier overigens nog steeds vrolijk rond op het terras. Die ene missen we niet … 
4 Comments | In: Poëzie en verhalen | | #
