Terug + update


De vakantiepret zit er helaas op. We hebben ervan genoten een hele week samen te zijn zonder huiselijke en/of werkbeslommeringen. Het weer was goed, Zuid-Limburg mooi, Valkenburg minder flitsend dan verwacht (ook in het weekend een hoog ‘bejaarden’gehalte), redelijke hotels (kijkend naar prijs-kwaliteitsverhouding). Vrijdagmiddag waren we terug, ik heb in Lelystad uitgepakt en meteen weer in- voor het weekend. Vanavond echt naar huis. De plicht roept weer, vriendje moet vanavond al werken, ik morgen weer, het zal even wennen zijn … Maar goed, over drie weken pakken we de vakantiedraad weer op, dan gaan we vijf dagen naar Parijs.

Fotoserie volgt nog. Na een kritische selectie heb ik nu zo’n tweehonderd foto’s over, waaruit ik nog een selectie moet maken die iedereen mag zien. Dat doe ik misschien vanavond laat nog, maar ik beloof niks.

Update, rond middernacht (vanuit Lelystad)
Fotovoorproefje, achtereenvolgens Valkenburg, Hoensbroek en Geulhem.
Klik op de foto’s voor een groter exemplaar.

Valkenburg

kasteel Hoensbroek

Geulhem in de ochtendnevel



Bijna vakantie


Het is bijna zover: donderdag nog werken (ik), vrijdag een aanrommel- en schilderdag (bijna af!), zaterdag vertrekken we naar Zuid-Limburg. De weersvoorspellingen zijn gunstig, ik verkeer in het beste gezelschap dat ik me maar wensen kan, geen wekker, geen verplichtingen, een hele week doen en laten wat we willen, heerlijk! Grin
We gaan in elk geval naar Aachen/Aken en naar Maastricht, hebben we unaniem besloten. Verder hebben we geen vastomlijnde plannen, we zien wel.



Vakantiebestemming: Zuid-Limburg


De vakantie is geboekt: drie nachten Gulpen en drie nachten Houthem St. Gerlach.
Ik heb al een waslijst met uitstapjes die de moeite waard lijken, kunst is daar de boeiendste uit te selecteren. Ik wil in elk geval een dag naar Maastricht en een dag naar Aachen, dat staat vast. Althans wat mij betreft, hoe mijn reisgenoot daarover denkt weet ik niet. LOL Het zal wel loslopen, ik verwacht dat we moeiteloos en probleemloos onze dagen gevuld krijgen. Tips en aanbevelingen van mijn (Zuid-Limburgse) webloglezers zijn uiteraard altijd welkom!
Nog 24 nachten slapen dan is het zover.


Hiermee is de koek nog niet op: na deze vakantie moet ik drie weken werken en daarna gaan we met z’n tienen een midweek naar Parijs, o.a. naar Disneyland. Grin



Schilderwerk


Toen ik ruim een jaar geleden deze woning betrok had ik vage plannen de blauwe en zeegroene verf op kozijnen en buitendeuren ooit te vervangen door andere tinten. Dat idee heb ik vrij snel laten varen toen bleek dat ik snel gewend was aan de ietwat vreemde kleurstelling van Villabee en deze zelfs mooi ben gaan vinden. Het blijft daarom zoals het was.

Mijn schilder geconcentreerd aan het werk:

de schilder

Ik mocht een handje helpen en heb aan de achterkant alles geschuurd. Ben sowieso wel nuttig geweest, want ik heb voor koffie en eten gezorgd. 8)

achterkant

Beneden is het meeste schilderwerk klaar, boven moet alles nog. Dat zal pas over een paar weken gebeuren, want de schilder heeft nog meer te doen. Of ik een ladder op durf om te schuren weet ik eerlijk gezegd nog niet …



Auto- en ander gedoe + update


Mijn auto moest vandaag gekeurd worden. Wat eraan gerepareerd/gedaan moest worden was al bekend: nieuwe distributieriem en nog wat kleine dingen, waaronder een blieper om te voorkomen dat ik weer met een lege accu sta als ik de lichten laat branden. Tot zover een normaal verhaal, maar bij mij gaat zelden iets normaal, zo ook nu: wegens omstandigheden kon ik mijn auto nog niet meekrijgen, maar ik moest wel de auto van vriendje achterlaten omdat die morgen naar de (een andere) garage moet. En ik moest terug naar Lelystad, want vriendje heeft deze week nachtdienst en het had weinig zin om daar te blijven, dan lig ik toch alleen in bed en moet ik ‘s ochtends heel vroeg op. Leenauto ging niet, ook een gevolg van de eerder genoemde omstandigheden, en op de fiets was het me toch net iets te ver. 8) OmaBee, die in de regio van vriendje woont, gebeld en met haar auto ben ik nu in Lelystad. Morgen staat mijn 205 klaar bij de garage en krijgt omaBee haar auto terug, dat betekent weer 200 kilometer rijden op een avond. Meevaller is dat ik niet zelf hoef te koken, maar bij vriendje mee kan eten. Wink
Op de terugweg kreeg ik twee sms’jes van een vriendin in (bijna) nood. Nog even bij haar langs, dat spreekt vanzelf, wat (bij)praten, glaasje wijn gedronken (eentje maar!) en al met al was ik na twaalven thuis.
Hoezo ‘waarom heeft Annabee geen tijd meer om te loggen?’ …

Ander, maar leuk ‘gedoe’:
- Vandaag voor de laatste keer naar logopedie geweest. Het kan nog beter, maar zoals het nu is is het goed genoeg voor mijn stemgebruik en zo nodig kan ik altijd de draad weer oppakken. Ik was twee maanden niet geweest (vanwege mijn galblaasperikelen) en mijn stem was vóóruit en niet achteruit gegaan. Grin
- Ik pas weer in mijn kleren! Na de operatie leek mijn toch al niet platte buik niet meer te willen slinken, maar opeens kan ik mijn broeken weer aan én dicht. Een hele opluchting!
- Voor wie het nog niet wist: ik heb veel meer energie dan ik de laatste jaren ooit gehad heb. Waarschijnlijk heeft deze me al jaren parten gespeeld, maar ook andere factoren c.q. omstandigheden zullen hierin een rol spelen of gespeeld hebben, dat zal ik nooit (zeker) weten.

Update 19 augustus 23:15
Ziezo, ik heb mijn eigen auto weer, goedgekeurd en wel. Van de rekening, die ik nog niet heb, word ik vast niet blij. Maar goed, dat was ingecalculeerd, aan de Saab moest ook het een en ander gebeuren.
Domme actie: mijn jas ligt nog in de auto van omaBee …



Chocolade-hazelnootkapsel enz.


Weinig berichtjes van mijn logeeradres: een teken dat ik het prima naar m’n zin heb en dat mijn dagen gevuld zijn. ‘s Ochtends vroeg op om vóór half negen in Lelystad te zijn (heb de pech dat ik wegens wegwerkzaamheden niet over Kuinre kan rijden), tot vijf uur werken en dan weer terug. Eten, even bijpraten, samenvatting Olympische Spelen kijken, wat dingetjes doen en dan is het alweer bedtijd.

Vandaag naar de kapper geweest, spannend! Mijn ‘oude’ kapster in Lelystad is verkast naar Almere, waar ze een zaak overgenomen heeft. Dat is me zeker van hieruit te ver en daarom heb ik in Drachten op de gok een salon gekozen waar ik vanmorgen terecht kon. Goed geknipt en weer een nieuwe kleur: chocolade-hazelnoot en nog wat. Mijn vorige tint, fel donkerrood, was eigenlijk maar heel even echt mooi, bleekte te snel op, vandaar nu weer iets anders. Ik heb er geen foto van, maar ‘t is vrij donkerbruin met een rode gloed erover. Best mooi! Deze kapsalon (Backstage) is voorzover ik dat al kan beoordelen voor herhaling vatbaar, zeker gezien hun tarieven: ik heb bijna twintig euro minder betaald dan in Lelystad in een salon die voor Lelystadse begrippen zeer schappelijke prijzen voert en waar ik een 25% kortingskaart heb …
Eerder deze week had ik iets te doen in Drachten en liep ik tegen zwarte laarzen aan, die ik prompt gekocht heb (zie website Khrio). Deze liggen nu eindelijk in de container, total loss, en zonder zwarte laarzen komt een mens de herfst en de winter uiteraard niet door. LOL
Boodschappen gedaan, boontjes gepunt, voetbal op de achtergrond, vanavond nog even weg, ook deze dag vliegt weer voorbij.



Schrikken


Naast leuke dingen voor de mens bestaan er ook minder leuke. Zoals deze:

glas

Vanmorgen gewerkt, langs de supermarkt voor brood en naar huis om gauw wat te eten en daarna naar de kapper. Dat was de bedoeling, maar bij thuiskomst blijkt er politie voor de deur te staan. En een buurman. De betreffende agent had net de meldkamer gebeld om te vragen wie er op dit adres woonde. Nou, ikke dus. Toch even schrikken, want eerst zag ik niet wat er aan de hand was: het glas van het bovenraampje in de keuken bleek aan gruzelementen. Buiten lag wat glas en binnen lagen vensterbank en vloer ermee bezaaid. Voorlopige conclusie: poging tot inbraak. Eerder genoemde buurman had de politie gebeld. Agent heeft alle gegevens genoteerd, ik heb de verzekering gebeld en Glason ingeschakeld, kapper gebeld (afspraak kon niet later op de dag, dus geannuleerd Cry) en de ravage opgeruimd. Glason ontkrachtte meteen de theorie van de poging tot inbraak: het (geharde) glas is spontaan gesprongen, als gevolg van ouderdom (plm. 1981) in combinatie met het warme weer; schijnt regelmatig voor te komen. Honderd procent zeker is dit uiteraard niet, maar deze verklaring stelt me gerust, de schrik is uit m’n benen. Nieuwe ruit is in bestelling, tijdelijk ben ik geholpen met noodglas. Uiteindelijk zat ik om half vier aan mijn tussendemiddagboterhammen.
Zo had ik me mijn vrije middag niet voorgesteld.
En ik baal ervan dat ik niet naar de kapper ben geweest.
Ik vertrek nu weer naar mijn logeeradres, waar de hond graag naar buiten wil en waar mijn maaltijd klaarstaat (bloemkool, gebakken aardappels en rollade), die ik alleen maar hoef op te warmen.



Zondag


zonHet ziet er nog niet uit als een zondag, maar volgens de berichten gaat het hier in het noorden vandaag richting de 30 graden. Fijn hè? Maar niet heus … Frown
Ook zonder zon heb ik het nu al benauwd, misschien ben ik te actief geweest op de vroege zondagochtend: op tijd opgestaan, hondje eruit gelaten en te eten gegeven, vaatwasser uitgeruimd, webloginstellingen bijgesteld, wat op Hyves aangerommeld en m’n mail gelezen (die van Gmail althans, van Planet ken ik het wachtwoord niet uit m’n hoofd; misschien moet ik maar helemaal over op Gmail). Rest van het gezin ligt lag nog op één oor, de luilakken.



Dat hebben we ook (bijna) weer gehad


De hechtingen zijn eruit. Daarmee is het leed nog niet helemaal geleden, want mijn buik is vanbinnen nog behoorlijk gevoelig. De chirurg heeft me uitgelegd waardoor dat komt: bloeduitstortingen, blauwe plekken, en die helen binnenin minder snel dan aan de buitenkant. Dit kan vanaf nu nog een maand ongemak geven, daarna moet het over zijn. Ik mag m’n normale gangetje weer gaan, mits ik me lichamelijk niet teveel vermoei (de genezing van de inwendige buik is gebaat bij rust) en tillen of andere (zware) inspanning vermijdt. Maandag weer werken dus, ik begin gewoon om half negen en zie wel waar het schip strandt. Wie weet hou ik het makkelijk vol tot vijf uur … 8) Nieuwe werklocatie trouwens, we zijn verhuisd, ik moet niet met mijn suffe kop naar het oude adres rijden.

Lastige bijkomstigheid van werken is dat ik iets áán moet. Shock Ik kan alleen nog maar rokken en broeken dragen met een elastische taille, mijn buik kan zelfs mijn oude, beetje slobberende, lievelingsspijkerbroek niet verdragen. Heb mijn kast net doorgespit en mijn keuze blijkt zeer beperkt. Thuis draag ik joggingbroeken, naar m’n werk niet, ik moet dus winkelen. Dat doe ik vanavond in Emmeloord, onderweg naar m’n vriendje kom ik daar toch langs, en dan ben ik meteen weer ‘bij’, ‘t is lang geleden dat ik in de Lange Nering geweest ben.

Laatste grote rit met de Saab, morgen nog een kort ritje en daarna zie ik hem nooit meer terug. Het boterde prima tussen hem en mij, we pasten wel bij elkaar, maar ik zal hem niet missen. Denk ik. Rolls Eyes



De boosdoener


galsteenDit is ‘m. ‘t Is net een eitje, ovaal en volkomen glad.
Ik heb de chirurg gevraagd hoe lang de steen al in mijn galblaas gezeten heeft, maar dat is onbekend: kan een jaar of drie zijn, maar ook wel vijfentwintig.

Ik was gisteren tegen elven in het ziekenhuis, om kwart over twaalf kreeg ik een ‘suf’pil, vóór enen was ik in de operatiekamer. Hoe lang ze met me bezig geweest zijn ben ik vergeten te vragen, wel heeft de chirurg me verteld dat ze op het punt gestaan hadden alsnog een grote incisie te doen, omdat ze er niet in leken te slagen de grote steen laparoscopisch te verwijderen, maar het was alsnog gelukt.
Om kwart voor vier lag ik weer op de zaal, behoorlijk helder, blij dat het galsteenhoofdstuk afgesloten was en blij dat m’n vriendje er was. Ik had amper pijn, kon meteen alweer lachen (buik vasthouden) en grapjes maken en heb noch de morfinepomp noch pijnstillende pleisters nodig gehad. Ik rammelde van de honger en kreeg alvast een beker koffie en een beschuit met kaas, later gevolgd door gebakken aardappeltjes, een lekkerbekje en sla. Heerlijk, om weer te kunnen eten zonder angst voor pijn en/of misselijkheid.
Redelijk geslapen. Om acht uur vanmorgen kwam de chirurg langs en gaf het ‘naar huis’ sein. Om tien uur was ik thuis, binnen 24 uur dusl!
Volgende week vrijdag controle bij de chirurg.
Stand van zaken op dit moment: ik voel me goed, heb als ik lig of sta geen pijn, maar zitten is wat ongemakkelijk en overeind komen en gaan zitten is tamelijk gevoelig. Als pijnbestrijder is paracetamol voorgeschreven, met daarbij eind van de middag en morgenochtend nog een Naproxen CF 500mg.

SAPPIGE DETAILS
(op speciaal verzoek van Ton, zie zijn reactie onder de log ‘So far, so good’):
Na de operatie had ik vier pleisters op m’n buik: twee onschuldig uitziende (één onder m’n borst, één iets lager rechts), één doorbloede (vlak onder m’n navel, daar is de camera naar binnen gegaan) en één met een bebloede drain erin, stukje rechts van de navel. De pleister bij de navel mocht niet vervangen worden i.v.m. infectiegevaar, daar werd een nieuwe overheen geplakt als het te erg werd; er zitten er nu vier over elkaar, zodra ik ga douchen mogen ze eraf en mag ik één nieuwe plakken. De onschuldige vervang ik niet als de wondjes goed dicht zijn. Van de drain had ik geen last en er is in totaal maar een bodempje bloed/vocht in het opvangflesje gekomen. Het was alleen wat onhandig als ik naar toilet ging, dan moest dat onsmakelijke flesje mee; ik mocht trouwens gistermiddag meteen alweer naar toilet, geen onderstekengedoe. Vanmorgen kwam de chirurg het drainvocht checken: er was niets meer bijgekomen sinds gisteravond, de drain mocht eruit. Dat voelde onprettig, maar deed geen pijn. De verpleegster plakte er aanvankelijk een pleister op, maar het bloed gutste naar buiten door het best wel grote gat en nu loop ik met een enorm drukverband op m’n buik. Ik mág douchen, maar wacht ermee tot morgenochtend, heb geen behoefte aan weer een bloedbad, waar ik kennelijk wél op moet rekenen, want ik heb een fikse stapel verband meegekregen.