Ik hou niet van haasten, maar soms moet het en dan blijkt dat ik er best goed in ben, nu heb ik nog tijd over. Drie hele minuten maar liefst.
En hoe zou ik die beter kunnen besteden dan door nog even een logje te plaatsen?

Het kan zo leuk zijn: de bel gaat, postbode/bezorger op de stoep met een pakketje, het uitpakken ervan, ook al weet je wat erin zit als je het zelf besteld hebt.
Het kan ook anders, zo hebben pakketbezorgers van TPG/TNT gedacht: in een schuurtje pleuren of in weer en wind buiten op de vensterbank leggen.
Het zal je personeel maar wezen …
Het zal je pakketje maar wezen …

Op de avond van vrijdag 19 mei rookte Erwin aka Willem buiten een sigaret en hij zag iets in de vensterbank liggen, aan de zijkant van ons huis. Het bleek een pakketje van Vistaprint te zijn, prima adres voor visitekaartjes, mits je bestand bent tegen een stroom van aanbiedingen per e-mail/pop-ups. Mee naar binnen genomen, het waren de visitekaartjes van Rosanne, die ik besteld had en die - volgens een mail van Vistaprint - op 17 mei verzonden waren.
Gelukkig was er niets beschadigd of verregend, maar het pakje zal daar waarschijnlijk anderhalve dag gelegen hebben zonder dat wij het gezien hebben.

Zaterdagmiddag 20 mei ging ik uien pakken in het ‘tuinhuisje’, waarin ik behalve uien nooit iets te zoeken heb. Op het krat met uien lag een pakketje, ik keek er aanvankelijk amper naar, dacht dat het een verdwaald leeg doosje was, maar ik tilde het op en het bleek nog dicht te zitten en aan mij geadresseerd. Geopend, en ja hoor: het waren de visitekaartjes die ik voor Willem besteld had en die inmiddels als zoekgeraakt te boek stonden bij de afzender, eveneens Vistaprint, want deze waren al op 15 mei verzonden. Het is een verhaal apart hoe er bij Vistaprint gereageerd werd op mijn vermissingsmelding, maar aangezien ik de kwaaiste niet ben en Vistaprint zich zeer klantvriendelijk heeft betoond laat ik dat achterwege*: Willem heeft nóg 250 visitekaartjes ontvangen …

Zeer ontevreden over deze wijze van pakketbezorging door TPG/TNT en na het zoveelste lulverhaal van een pakketbezorger aan mijn deur (ik vraag ze nu allemaal of zij degene zijn geweest die … enz., maar niemand werkte uiteraard in de betreffende week in deze wijk) heb ik gisteren een boze e-mail gestuurd naar de klantenservice. Die konden echter niets aanvangen met mijn klacht, want ik had de verpakkingen niet meer en dus geen verzendnummers en dan schijnt alles op te houden. Nou ja, ietwat moeizame correspondentie, maar uiteindelijk kan er misschien toch nog actie ondernomen worden: Rosanne had haar kaartjes in de verpakking laten zitten en ik kon zojuist alsnog één code doorgeven aan de klantenservice van TPG/TNT plus een foto van de voorzijde van het pakketje met daarop alle relevante verzendgegevens.

* Tipje van de sluier: de medewerk(st)er bij Vistaprint die dit af moest handelen is de Nederlandse taal niet goed machtig, verwart bijvoorbeeld vermissing met misdruk; je ligt compleet in een deuk als je de mails leest. Je krijgt ook zomaar 2-3 mails achter elkaar, over hetzelfde onderwerp, van dezelfde medewerk(st)er, met een ander verhaal erin. Maar ‘t is allemaal goedgekomen. Willem heeft nu zóveel kaartjes dat hij ze wel op de markt kan gaan uitdelen

Er staat een update bij de reacties, om de log niet nog langer te maken.
Ik kan hem meen ik ook afbreken, zodat je elders verder kunt lezen, maar heb nu geen tijd om dat uit te vogelen, moet alweer rennen …