Het is zaterdagmiddag, dochter (R) is bij Edah aan het werk, in Lelystad, en moeder (A) is boodschappen aan het doen in het centrum van Lelystad.
A: M’n telefoontje gaat. Zal Rosanne wel zijn, wie anders? Inderdaad.
R: Hé, met Rosanne. Ga jij of gaan jullie of misschien Willem nog naar de stad?
A: Wij zíjn al in de stad.
R: O.
A: Hoezo?
R: Ik heb m’n jas vergeten bij jullie en ik dacht dat (een van) jullie hem misschien kon(den) brengen, als jullie tóch nog naar de stad moeten.
A: We zijn al in de stad en rijden er niet speciaal voor heen en weer.
R: Hoeft ook niet, ik dacht alleen … Maar oké, dan kom ik hem vanavond na het werk wel halen voor ik naar Amsterdam ga.
A: Goed, tot vanavond dan.
R: Tot vanavond!

Zaterdagavond even na achten: telefoon.
A: Dat zal Rosanne wel zijn. Inderdaad.
R: Mama, ik heb geen zin om m’n jas nog te komen halen, dan ben ik zo laat in Amsterdam. Het gaat morgen toch niet regenen?
A: Zelf weten hoor, maar het ziet ernaar uit dat het morgen wél gaat regenen.
R: O, nou ja, ik haal m’n jas volgende week wel een keer op.
A: Prima, doeg, fijn weekend!
R: Doeg, fijn weekend!

Ongeveer een half uur geleden ging de telefoon.
A: Met Annabee.
R: Mama, hoe laat neem jij de trein vanuit Lelystad naar Almere?
A: Om 16:23, hoezo?
R: Kun je dan mijn jas meenemen?
A: Naar Almere?
R: Nou nee, dan neem ik óók de trein van 16:23 naar Amsterdam. = zelfde trein
A: Ben je dan nu in Lelystad, moest je werken?
R: Nee, ik ga zometeen vanuit Amsterdam naar Lelystad, want ik heb zaterdag een tas laten staan bij de Edah … En ik dacht, als we dan met dezelfde trein gaan heb ik ook meteen m’n jas terug.
A: Ik snap het, ik neem hem mee. Tot straks!
R: Tot straks!

Rosanne, ik kon het echt niet laten, dit soort acties vráágt gewoon om een logje.

Ter ontspanning:

De cijferquiz

Bij vlagen struin ik graag rond in de statistieken van de gemeente Lelystad, het is niet verkeerd om het een en ander te weten over je woonplaats.

Op de website van de gemeente zijn de cijfers van de wijken overzichtelijk in beeld gebracht: klikken op de wijk van je keuze, vervolgens op de link ‘klik hier voor onderzoeksgegevens van uw wijk’ en dan kom je in een pdf-bestand met de beschikbare informatie (t/m 2004).

Het is interessant om onze vorige wijk en de huidige met elkaar te vergelijken, alhoewel cijfers ook maar betrekkelijk zijn. Wij woonden in de Boswijk in een ’slechte’ straat, met ongetwijfeld hogere cijfers voor wat betreft drugs-/drank-/wapenoverlast en geweldsdelicten dan de gemiddelden van de Boswijk aangeven; in Haven wonen we op een plek waar we amper merken wat er in de wijk speelt, het huis is mooier en groter en de ligging fraaier. Logisch, dat het ons hier veel beter bevalt.

Jammer, maar Nederland is niet verder gekomen dan de 1/8 finale. De deskundigen hebben het achteraf alleen maar over de tweede helft, waarin Oranje met een man meer startte en het ijverig probeerde, maar waarin het ene kaartendrama het andere in sneltreinvaart opvolgde en er amper nog gevoetbald kon worden onder de ‘leiding’ van scheidsrechter Ivanov en zijn kompanen. Volgens mij bestaat een voetbalwedstrijd uit twee delen; Oranje had ook vóór de rust beter moeten spelen en orde op zaken moeten stellen.
Van Basten beroept zich op het feit dat het team nog nieuw/jong is en onvoldoende ervaring heeft; ik concludeer daaruit dat het over twee jaar een klasse beter gaat en dat Nederland dan Europees kampioen wordt. Ik heb al voorgesteld om de oranje vlaggetjes maar in de tuin te laten hangen tot dan. De ‘Hup Holland’-plaatjes bewaar ik uiteraard goed.

Maar goed, treuren om voorbije zaken heeft geen nut; wat geweest is is geweest en daar verspil ik geen energie aan, dat geldt overigens niet alleen voor voetbal, maar zo zit ik in elkaar. Ik heb geen zakdoeken nodig gehad, maar drink wél een (of twee) glaasje(s) sherry, op advies van Vrouwke.
Ik heb inmiddels de knop omgezet en een nieuwe kandidaat-wereldkampioen geadopteerd: Duitsland. Waarom Duitsland? Omdat het ons buurland is, omdat ik al zolang ik me kan herinneren ‘iets’ met Duitsland heb (uit een vorig leven misschien ), omdat het Duitse voetbal op de Nederlandse tv altijd zwaar onderbelicht wordt in vergelijking met het Engelse, Spaanse en Italiaanse, omdat ik (bijna) altijd tegen Frankrijk ben en omdat ik er niet in geloof dat Australië of Ghana nog een ronde verder komen. Zwitserland en Oekraïne draag ik ook een goed hart toe, maar die kunnen niet beíde doorgaan en ze zijn minder goed dan Duitsland. Het zo verafgode Argentinië en Brazilië mag van mij zo snel mogelijk naar huis, mateloos arrogante voetballers vind ik dat en als ik ergens een hekel aan heb … Brazilië speelt niet best, Argentinië gaat verliezen van Duitsland, opgeruimd staat netjes. Portugal gun ik het wereldkampioenschap niet meer, dat spreekt vanzelf.