Eerlijk gezegd heb ik geen voorkeur. Omdat ik het Zidane graag gun zijn carrière als wereldkampioen te beëindigen kies ik echter voor Frankrijk.
Ik verwacht dat het in de reguliere speeltijd 1-1 wordt (inmiddels heeft Frankrijk trouwens al 1x gescoord, de wedstrijd is sneller dan ik ) en dat de verlenging de beslissing brengt. Maar goed, als Italië wint heb ik er ook vrede mee, mijn favorieten Nederland en Duitsland liggen er tóch al uit.

En nu loop ik wéér achter de feiten aan, ‘t is al 1-1 …, het lijkt een doelpuntenfestijn te worden.
Als de stand zó blijft heb ik de uitslag goed.

Proloog, 1976-2006
Er zijn periodes geweest waarin ik een abonnement had op de regionale krant, afhankelijk van waar ik woonde was dat bijvoorbeeld de Leeuwarder Courant of het Dagblad Flevoland (nu Stentor). Naast zo’n abonnement kocht ik altijd op zaterdag de Volkskrant. Dat is er ingebleven, de regionale abonnementen heb ik om budgettaire redenen afgeschaft; ooit ga ik daar misschien wel weer toe over, maar vooralsnog volsta ik met de krant-op-internet en de regionale huis-aan-huis-(advertentie-)bladen.

Eerste bedrijf
Decennialang kocht ik de zaterdagse Volkskrant. Nadeel van deze losse nummeraankopen was dat de Volkskrant niet bij elke supermarkt te koop is en ik soms 2-3 adressen aan moest doen om hem te bemachtigen.

Tweede bedrijf, februari 2006
Het leek me slim om in te gaan op een actie van de Volkskrant: vijf zaterdagedities voor vijf euro. Zo gedacht, zo gedaan, maar al wat er kwam: geen Volkskrant. Na een mailtje kwam het ‘abonnement’ alsnog op gang. Dit beviel me niet: ik wil er niet zelf achteraan moeten, het moet gewoon goed gaan.

Derde bedrijf, maart 2006
De vijf-zaterdagen-vijf-euro actie was bijna afgelopen en toen werd ik gebeld door een ‘marketingbureau’ zoals de Volkskrant het in latere correspondentie noemt, maar ik noem het een callcenter: of ik wellicht belangstelling had voor een zaterdag-plus-abonnement: voor een heel redelijk bedrag de donderdag-, vrijdag- en zaterdagkrant in de bus. Dat leek me wel wat, maar al wat er kwam: geen Volkskrant na afloop van de vijf-enz.-actie. Na een mailtje kwam dit abonnement alsnog op gang. Ook dit beviel me niet: ik wil er niet niet zelf achteraan moeten, het moet gewoon goed gaan.

Vierde bedrijf, juni 2006
Telefoontje van de Volkskrant, of de eerste drie maanden van het zaterdag-plus-abonnement goed bevallen waren en of we wilden verlengen. Dat wilden we wel, weer voor drie maanden, maar al wat er kwam: geen Volkskrant na afloop van de eerste drie maanden van het zaterdag-enz.-abonnement. Na wat correspondentie over en weer (ik had twee kranten niet ontvangen, plus twee kranten niet ontvangen die me extra waren toegezegd als genoegdoening voor de eerdere stagnatie - in ruil hiervoor krijg ik een luttel bedragje korting op het abonnement + een paar bonnen voor een gratis zaterdagkrant ) kwam dit verlengde abonnement alsnog op gang. De hele gang van zaken beviel/bevalt me allang niet meer, dat moge duidelijk zijn, het moet gewoon goed gaan.

Vijfde bedrijf, 8 juli 2006
Geen Volkskrant. Ik heb ze nu gemaild dat ik het op mijn weblog aan de grote klok hang. Bij deze. Van een tevreden Volkskrantlezer is een ontevredene gemaakt.

Update 11 juli 10:00 uur
- De bonnen voor zaterdagkranten zijn bedoeld voor het geval dat … aldus een e-mail van de lezersservice van Volkskrant. Motie van wantrouwen dus aan Volkskrants eigen adres.
- De € 2,30 korting die mij verleend wordt op mijn abonnement als troost voor het niet-ontvangen van eerder twee toegezegde extra kranten, stagnatie van enkele dagen tussen de abonnementen en de krant van jl. zaterdag blijft echter zeer schraal.
- Zowel gistermiddag als vanochtend alsnog een zaterdagkrant ontvangen. Het nieuws is oud, maar goed, de artikelen zijn er niet minder interessant om en ik kan me alsnog op het cryptogram storten.

Update 20 juli 13:45 uur
Vergeten te melden: vorige week is de bezorger aan de deur geweest om z’n excuses aan te bieden. Het spreekt vanzelf dat we die aanvaard hebben, hij kan het immers ook niet helpen dat er hikken ontstaan bij abonnementsverlengingen en hij heeft maar 1x per abuis de krant bij de buren bezorgd.

Doe ik één keer geen voorspelling op mijn weblog, heb ik prompt de uitslag goed, hetgeen 12 punten oplevert in de voetbalpoule. Waarin overigens weinig eer meer te behalen valt: Ina ligt een straatlengte voor op het peloton, zij speelt met voorkennis, dat kan niet missen. Over peloton gesproken: ook in de Tourpoule doet ze het goed, maar aan Lykle kan ze niet tippen, die is al verscheiden dagen onze gele truidrager.
Lekker makkelijk, hoor ik de lezer denken, achteraf zeggen dat je de uitslag juist voorspeld had, maar hier is het bewijs in de vorm van een screenshot:

Ook een hè hè omdat het al met al toch wel een zware dag was: te weinig geslapen, hard gewerkt op mijn zesde werkdag deze week, wat boodschappen gedaan op de markt in Almere (mét Rosanne, die er sinds vanochtend nog steeds rondhing na een geslaagde doch tijdrovende bikini-, broeken- en rokkenjacht), waarna we op een terrasje een ijsthee genuttigd en vervolgens ons eigen spoor gekozen hebben.
Gegeten, koffie gedronken op het terras (waarbij vrolijk fladderende vlinders en fluitende vogels ons vermaakten), met mijn moeder gebeld, cake gebakken, vlees aan het sudderen gezet, voetbal en Studio Sport(zomer) gekeken en nu pas heb ik de gelegenheid een logje te schrijven.
Wat kan een mens het zich druk maken.