Het klinkt misschien wat raar, maar mijn beslissing om een groot deel van deze wederom tropische dag bij de kapper door te brengen is een hele goeie geweest: het was heerlijk toeven in de airconditioned ruimte en ik zie er weer fris en jeugdig uit, althans volgens onze jongste (die ik in de stad tegenkwam en met wie ik gezellig een hapje en drankje genoten heb op een schaduwrijk terras) en volgens mijzelf:

Veel blonde plukken bovenop, een heel verschil met mijn vorige haarkleur, die me aanvankelijk naar m’n zin was, maar waar binnen een paar weken al vrijwel niets meer van over was. Wie me de laatste tijd ontmoet heeft moet wel opgevallen zijn dat ik er vrijwel kleurloos, doorspekt met grijs, bijliep. Met tegenzin, maar aan een kappersbezoek hangt een prijskaartje en ik moest (van mezelf) wachten tot mijn haar weer aan een knipbeurt toe was.
Ben vandaag weer naar een andere kapper gegaan waar ik voorheen ook wel kwam. Nadeel daar is, dat je niet kunt afspreken en niet van tevoren aan kunt geven door wie je geholpen wilt worden. Voordeel is dat je niet hoéft af te spreken en er altijd terecht kunt. Opvallend was, dat ik zelfs goedkoper uit was dan op 19 mei, van het prijsverschil kon ik het al genoemde terrasje betalen.
En nee, klagen bij de ’slechte’ kapper heb ik niet gedaan; in de regel wordt toch het balletje teruggekaatst: Te heet geföhnd? Nee, ik föhn nooit. In de zon gezeten? Nee, ik zit nooit in de zon. Gezwommen in chloorwater? Nee, ik zwem nooit. Nou ja, dat soort gesprekjes is alom bekend. Ik had ook geen behoefte aan een langdurige reparatiezit, dat komt er ook bij. Klaar, uit, afgelopen met de betreffende kapper; jammer, want het was wél lekker dichtbij.