Al heet dit de tijd van het komkommernieuws te zijn, deze zomer wordt dat helaas overschaduwd door het echte nieuws; helaas, want het echte nieuws is zelden positief. En dan hebben we nog het - wat ik noem - verborgen nieuws, waar amper over geschreven wordt, zoals de misstanden in sommige Afrikaanse landen en overige zaken die kennelijk niet het weten waard zijn of in de doofpot moeten of waar ‘we’ ons willens en wetens afzijdig van houden.
Maar goed, terug naar het komkommernieuws. Het ís er namelijk wel:

kijk maar hier

Zelf heb ik ook geen nieuws te melden, tenzij iemand de onderstaande telefonische conversatie als nieuws beschouwt, maar goed beschouwd is het geen nieuws edoch een vertrouwd verschijnsel:
A: Met Annabee.
R: Hoi, met Rosanne.
A: Hoe gaat het? Zin in je reisje naar Londen? Ze is inmiddels terug uit Italië en gaat morgen met vriendin I. naar Londen.
R: Ja hoor, maar ik heb eigenlijk een probleempje, ik ben iets vergeten.
A: Zeg het maar.
R: Mijn sandalen.
A: Waar zijn die dan? Ik heb ze nergens zien staan.
R: Die staan waarschijnlijk op m’n kamer (is de logeer-/boekenkamer), of ze zitten in de la onder het bed. Of in de grote rugzak die achter het bed staat.
A: Zal ik even kijken? Dan kan ik ze vanmiddag meenemen naar Almere, als jij dan ook naar Almere reist kun je ze op het station van me overnemen.
R: Kost wel weer geld om ze op te halen, m’n OV is momenteel niet geldig. Maar I. (die in Lelystad woont) heeft aangeboden ze vanavond op te halen en morgen mee te nemen. Dat vond ik wat te gek, maar misschien moest ik toch maar op dat aanbod ingaan.
A: Lijkt me een goed plan, ze mag ze ook straks op station Lelystad oppikken, maar dan moet ik er wel zeker van zijn dat ze komt, want ik heb er geen zin in ze voor niks mee te slepen als ik naar m’n werk ga.
Annabee gaat met frisse tegenzin naar boven, trekt een beddenla open en ja: sandalen, twee paar zelfs.
A: Er liggen hier twee paar sandalen.
R: Ik wil graag die ene, die met bubbeltjes in de zool.
A: Beide paren hebben bubbeltjes.
R: Nou, dan niet die van Tefa, maar die andere die ik bij de Vrijbuiter gekocht heb.
A: Bart.
R: Ja, die. Oké, dankjewel mama.
A: Hoor ik dan nog of ik ze mee moet nemen naar het station of dat I. vanavond hier langskomt?
R: Ja, tot zo!
Twee minuten later, Annabee is nog maar net weer naar beneden gesjokt.
R: Ze komt ze vanavond halen.
A: Oké.
R: Dankjewel, mama!
A: Graag gedaan en heel veel plezier in Londen!