Op een spin
Annabee
Een spin vervaardigde als handwerk
een olifant van ragfijn kantwerk.
Natuurlijk kwam dat in de krant
als: SPIN MAAKT OLIFANT VAN KANT.
Kees Stip
uit: Het Grote Beestenfeest

Hoe kom ik op (op) een spin?
Het stikt ervan, hier in Lelystad-Haven. Toen we in dit dorpse deel van de stad gingen wonen werden we van alle kanten gewaarschuwd voor het vele ‘ongedierte’ als gevolg van de waterrijke omgeving, maar tot nu toe hebben we qua muggen&co. minder last dan toen we nog in de stad zelf woonden.
De spinnen tieren hier echter welig, zowel binnens- als buitenshuis, Lelystad-Haven lijkt wel een spinnenparadijs. Ik vind het niet erg, ben niet bang voor spinnen en het went heel snel om elke keer wanneer je buiten komt het gekriebel van een web in je gezicht te voelen (als je er één verwijdert komen er twee voor terug, volgens mij). Ik heb zelfs het idee dat de mannelijke gezinsgenoot, die ik wel eens heb zien vluchten en horen gillen bij het zien van een spinnetje in huis, van zijn fobie af is; het spreekt vanzelf dat ik geen naam noem, toch?
Ook de andere twee personen van het mannelijk geslacht zijn niet dol op huisspinnen; het is aan de vrouw(en) om ze te vangen en naar buiten te brengen om hun spinnenleven voort te zetten.
Voor spinnenbangerikken is er trouwens een handig apparaat te koop: de Bugaway. Ongeveer een jaar geleden heb ik er een aangeschaft en erover geschreven (op mijn vorige weblog); hij is écht handig!
Gepost in Villabee, Poëzie en verhalen |
10 reacties »








