Eindelijk te koop: de nieuwe De kat die ….
Beetje dun, plm. 140 bladzijden, maar dat mag de pret niet drukken.
Ik heb het nog niet gelezen, ben nog in een ander boek bezig (Blauw dagboek - Alice Hoffman) en dat moet eerst uit, wat bepaald geen straf is.
De laatste De kat die …-boekjes vielen me wat tegen, het kabbelt allemaal maar wat door in Pickax, waar het misdaadpercentage naar verhouding tot het aantal inwoners buiten alle proporties is; maar goed, dat is in Midsomer (om een televisievoorbeeld te noemen) ook het geval. Ik heb geen hoge verwachtingen van Bommetje, desondanks verheug ik me erop: Qwill, Koko en Yum Yum zijn altijd goed voor een paar uurtjes ontspanning.

Meer weten over de De kat die …-serie? Klik dan hier.

Ik loop overigens een paar boekbesprekingen achter, zal proberen dat de komende dagen in te halen; samen in één log lijkt me een aardige optie: Spoorloos - Harlan Coben, Niemand vertellen - Harlan Coben, Levenslang - Alice Blanchard en nog een boek, meen ik, maar dat schiet me nu niet te binnen.

Ik heb vanavond de nodige tijd besteed aan geknutsel met foto’s en toen ik er wat mee wou gaan doen bleken ze niet opgeslagen te zijn.
Ik kon ze niet terugvinden, dacht dat ik ze per abuis in een verkeerde map gestopt had (dat overkomt me wel eens), maar ook de interne zoekmachine kon ze niet vinden. Ik weet zeker dat ik niets verkeerd gedaan heb, weet echt wel hoe ik een afbeelding op moet slaan. De eerste twee foto’s die ik op maat gemaakt had zijn er wél, de laatste foto is er ook en alles daartussenin is foetsie. Ik snap er niks van, maar ben ervan overtuigd dat het niet aan mij gelegen heeft.
Wat eerder op de avond had ik trouwens ook al een akkefietje en dat was wél mijn eigen schuld: ik had de voorpagina van mijn website overschreven met iets wat daar helemaal niet hoorde … Dat was even schrikken, maar gelukkig bleek ik zeer recentelijk deze pagina nog opgeslagen te hebben op mijn harde schijf, zodat ik snel weer orde op zaken kon stellen.
Ondanks deze stomme actie blíjf ik erbij dat de verdwenen foto’s te wijten zijn aan een rare, hopelijk eenmalige, hik in mijn pc. Om het zekere voor het onzekere te nemen heb ik SpyBot en Adaware laten draaien, wel wetende dat ik geen ongerechtigheden zou vinden en inderdaad: niets aan de hand.

De originele foto’s heb ik nog, maar ik heb nu geen zin meer om opnieuw aan de klus te beginnen. Morgen komt er weer een dag, met een (foto-)logje over koi, Nij Stoatenziel, het Ambonezenbosje en de pompoenen van omaBee.