Dit is de reactie van KPN (zie ook deze log). ‘t Is haast niet te geloven, maar werkelijk waar:

Om uw vraag in behandeling te kunnen nemen ontvangen wij graag de volgende gegevens:

- naam contractant:
- adres:
- postcode en woonplaats:
- betreffende telefoonnummer:
- bereikbaar op telefoonnummer:
- rekeningnummer:
- betaalwijze:

Zou u zo vriendelijk willen zijn deze gegevens aan ons te retourneren, door dit bericht mee terug te sturen (kies voor 'beantwoorden' of 'reply').

Wij vertrouwen erop u voldoende te hebben geonformeerd.

Met vriendelijke groet,
...
KPN

(Geonformeerd is geen fout van mij, ik heb de tekst in z’n geheel gekopieerd.)

Mijn verbazing stijgt weer eens: hoe is het mogelijk dat onnozelen, die dit soort mails sturen als reactie op de vraag om de toezending van een nieuwsbrief te beëindigen, niet ruim baan hoeven te maken voor mensen die in de ww zitten en veel beter werk leveren? Slechter kan sowieso niet …

Ooit had ik een mobiele telefoon, Hi Prepay.
Die tijd is allang voorbij, tegenwoordig heb ik een Vodafone-abonnement, maar dit terzijde.
In mijn Hi-tijd heb ik me geabonneerd op de bijbehorende nieuwsbrief, die komt nog steeds op gezette tijden en ik wil er vanaf. Ik wou er al eerder vanaf, maar kon nooit vinden hoe en wat en gaf het dan maar weer op. Tot vandaag, nu heb ik doorgezet!

Je zou denken dat zo’n opzegging een simpele handeling is, er staat immers een opzeglink onderaan de nieuwsbrief, maar niets is minder waar: als je op die link klikt kom je op de Hi-website (www.hi.nl) en daar moet je inloggen om op te kunnen zeggen. Afgezien van het feit dat ik dat buitengewoon klantonvriendelijk vind kán ik dat niet: ik weet mijn mobiele nummer van toen niet meer, laat staan dat ik het wachtwoord nog paraat heb. Zoeken, zoeken, zoeken op de website, maar nergens staat een e-mailadres. Wel hier en daar een contactformulier, maar ook daar moet je je Hi-telefoonnummer op invullen. Info@… en klantenservice@… geprobeerd: undeliverable. Via de abonnementenopties een telefoonnummer gevonden (06-12001200) en daarheen gebeld: de vriendelijke jongeman die me te woord stond kon me niet helpen, maar adviseerde me een mail te sturen naar klantenservice@kpn.com en daar mijn verzoek tot beëindiging van toezending van de nieuwsbrief neer te leggen, alsmede mijn klacht over de problematiek rond de opzegging, die uiteraard op een minder omslachtige manier gerealiseerd zou moeten kunnen worden. Pfff, dat is eruit.
Dit advies heb ik opgevolgd, inmiddels is de opzegmail verzonden, met een kopietje naar Kassa.
Ben benieuwd of ik in de toekomst verschoond blijf van nieuwsbrieven van KPN/Hi.
Bye, Hi!

Dit is slechts een fragment uit een mail die ik van Francisca kreeg (waarvoor dank!) en waar nog wel een keer een logje in zit.
De teksten heb ik vertaald uit het Engels.
Met andere woorden: je kunt (bijna) alles tot een log ombouwen.

Tot eind december elke donderdag rond 22:00 uur op Canvas een aflevering uit de Wallander-televisieserie!
Henning Mankell heeft, op de eerste aflevering na (heb ik gemist, nieuwsbrief van uitgeverij De Geus kwam een dag erna en ik vergeet dom genoeg vaak het programma van Canvas te bekijken), de verhalen speciaal voor deze reeks geschreven.

Wallander is een soort Scandinavische Morse, een humeurige, eigengereide, wat melancholieke speurder met een grote liefde voor opera en gerechtigheid.
Zie hier voor meer informatie over de serie.

Ik heb veiligheidshalve de dvd-recorder ingesteld op ‘wekelijks opnemen’, dat ding heeft een beter geheugen dan ik.
Voorzover ik weet is de serie ook al op de Duitse tv uitgezonden. Ben benieuwd of onze publieke omroepen dit nog gaan oppakken, wat eigenlijk niet meer nodig is nu Canvas ze vóór is. Ik heb begrepen dat de KRO er sowieso niet aan begint, die beperkt zich tot de Engelse detectiveseries. Op zich een prima keuze, tenzij er voor de zoveelste keer een blik herhalingen opengetrokken wordt; van de overige omroepen weet ik het niet, maar daar heb ik qua detectiveseries geen hoge pet van op (zoals mijn trouwe fans weten).

Update 10 november 2007
Vanaf 10 november 2007 is de serie te zien bij de KRO, op Nederland 2, zie deze log.

Waterkoud is de titel van een boek van Erin Hart, van wie ik ook Aardedonker gelezen heb. Met zoveel plezier dat ik ook Waterkoud wil hebben, maar het is niet meer te koop. Op Marktplaats stonden er onlangs twee: een slecht uitziende waar al een - voor dát boek - royaal bod op gedaan was en een zo goed als nieuwe die na een paar dagen uit de verkoop gehaald is; ik heb de uitgever gemaild of het boek wellicht nog in de herdruk gaat: geen antwoord op gekregen; ik heb op diverse tweedehands boekensites gezocht: zonder resultaat.
En toen zag ik het staan: bij Ako, de stationsboekhandel te Lelystad. Beduimeld en vies exemplaar met een € 18,90 prijssticker erop. Het spreekt vanzelf dat ik dat er niet voor wou betalen, het spreekt ook vanzelf dat zo’n goor boek niet in een winkel thuishoort, maar dit terzijde. Ik dus met dat boek naar de kassa en gevraagd of ik het met korting kon kopen (niet mijn gewoonte, ik koop niet graag boeken die er zo slecht uitzien, maar omdat ik al veel moeite gedaan had het te bemachtigen …). Daar ging de mevrouw aan de kassa niet over, dat moest aan de filiaalhoudster gevraagd worden en die zou de volgende dag komen.

’s Anderendaags bij Ako:
Helaas, mevrouw, wij geven geen korting. (instructie filiaalhoudster, die zelf alweer vertrokken was)
En dat betekent … (lichtelijk grommend)
Voor € 18,90 kunt u het kopen, mevrouw. Dat is de prijs die erop staat.
Dat betaal ik er niet voor, belachelijke prijs voor zó’n exemplaar.
Tja, het is niet anders.
En u zet het straks zonder blikken of blozen met deze prijssticker terug op het schap?
Wij sturen het boek retour naar onze toeleverancier, mevrouw.

En daar, bij die toeleverancier of inkoopcentrale of hoe het ook maar heten mag, wordt het ongetwijfeld meteen bij de vuilnis gemikt. Hadden ze mij er toch beter een euro of vijf, zes, zeven voor kunnen laten betalen? Waren zij er vanaf en ik blij geweest. ‘t Was overigens niet mijn eerste minder prettige ervaring bij deze Ako, het is wél de laatste. (’t Lijkt er haast op dat de toch al niet zo denderende (= eufemisme) boekwinkels in Lelystad een wedstrijdje ‘wie jaagt de meeste (goede) klanten weg’ houden … Bol&co. varen er wél bij.)

Logischerwijs komt nu de onvermijdelijke vraag:
Wie helpt mij aan het boek Waterkoud? Liefst een goede tweedehandse voor een schappelijke prijs; nieuw mag echter ook, wie weet staat het nog toevallig ergens in een boekwinkel*.
Eh … niet allemaal tegelijk graag, ik hoef er maar één, wie ‘t eerst komt ‘t eerst maalt.

* Zo heb ik al menig keer spiksplinternieuwe niet meer verkrijgbare boeken aangeschaft in kleine boekwinkels, waaronder Het Mafia kookboek, nog met een guldenprijssticker, in Dronten, en onlangs nog het Moro kookboek, in Raalte.

Update 4 oktober 2006: zie Waterkoud - 2!

Regelmatig hoor of lees ik zaken waar ik me zeer over verbaas. Geen wereldschokkende, maar weblog- en internetdingetjes, die de moeite om erover te mutsen eigenlijk niet waard zijn, maar die - als je er maar lang genoeg over doormutst - toch impact (kunnen) hebben.
- logmoeheid en reageermoeheid blijken verklaard en onderbouwd te moeten worden en besmettelijk te zijn;
- als de een (tijdelijk) stopt met loggen vindt de ander het ook opeens niet meer leuk, alsof er niet nog duizenden weblogs zijn die óók een bezoekje waard zijn: verbreed je weblogblik en doe weer nieuwe contacten op, stilstand is achteruitgang;
- als de een niet reageert bij de ander reageert de ander ook niet meer bij de een, alsof die ‘een’ de ander in de steek laat, terwijl er naar alle waarschijnlijkheid een heel goede reden is waarom de reacties van ‘een’ uitblijven;
- lange tenen, rotopmerkingen, enzovoort …

Ik zou zeggen (en dat doe ik dan ook): Elk vogeltje logt zoals het gebekt is.

En in het verlengde hiervan: mij kwam ter ore dat er nog steeds mensen zijn die er niet voor uit durven komen dat ze elkaar via internet hebben leren kennen. Wat is daar mis mee? Is dat minderwaardiger dan in de kroeg, op je werk, via een relatiebureau of wat dan ook?
Wie kan dit ’schaamte’verschijnsel uitleggen? Ikke niet, het is zó ver van mijn belevingswereld verwijderd dat ik er geen verklaring voor kan bedenken.

Vrijheid en respect. Daar wou ik eigenlijk naar toe. ‘Iedereen’ heeft er de mond vol van, maar in het dagelijks leven, en zeker ook op internet, zijn beide vaak ver te zoeken.

P.S. Wie kent de aardappelpoffer en heeft er ervaring mee?

Tip van Annabee: stap in het huwelijksbootje!

De prinsen Friso, Pieter-Christiaan en Floris
zijn door hun huwelijken afgevallen.

(uit een nieuwsbericht op Planet)

Vanavond in Radar aandacht voor stemcomputers.

Radar - Vanavond om 20:30 op Nederland 1

Zie ook de website www.wijvertrouwenstemcomputers.niet en/of deze log.

Ik heb wel eens gehakt gegeten omdat er geen geld meer over was.

Sheila de Vries (modeontwerpster)

Bron: Terra’s cook’s companion

Het sprookje van Stella Artois
(ppt-bestand)

Het inladen neemt even tijd, maar is het wachten waard.
Het bestand is het best te bekijken door te wachten tot de ‘bladzijde’ vol is en dan met een klik op de linkermuisknop naar de volgende te gaan, enzovoort; scrollen kan ook, maar ik heb al gemerkt dat het op elke pc anders gaat.

Gevonden op Planet