Nooit van gehoord?
Lees er meer over op www.biodiversiteitgeeftjelevenkleur.nl. Best interessant!

Op de site kun je een kleurentest doen, waaruit blijkt hoe biodivers jij bent.

Hoe biodivers ben jij?

Van mijn testuitslag staat hier een screenshot. Komt goed overeen met hoe ik in elkaar steek (denk ik). Doe eerst zelf de test voordat je naar mijn resultaat kijkt, om te voorkomen dat je wordt beïnvloedt door mijn keuzes.

Dankzij de schier eindeloze wegwerkzaamheden in Lelystad-City kwam ik vijf minuten te laat op mijn afspraak. Een slecht begin, maar het viel reuze mee. Vrijwel pijnloos heb ik de behandeling ondergaan: verdoving (noodzakelijk omdat het zeer gevoelig was), verder uitboren van het gat (mij een raadsel waarom zo’n gat eerst nóg groter moet), verwijderen van restantjes vulling (denk ik, ik heb wijselijk geen vragen gesteld, want als ie op de praatstoel raakt …) en toen een nieuwe vulling erin. We hebben wat gebabbeld over Lelystad-Haven, muggen en de Parkwijk en ik heb, zoals ik me had voorgenomen, gelachen om zijn grapjes. Ter illustratie van het humorniveau:

De nieuwe vulling zit erin, ik spoel m’n mond en sta op van de tandartsstoel.
T: De vulling moet een uur uitharden, dus even niet aan de boterhammen.
A: Geeft niet, als koffie maar wel mag.
T: Dat ligt eraan hoe je je koffie drinkt.
A: ? Gewoon, zwart met niks.
T: Het mag niet vol koffiedik zitten, want je mag niet kauwen.
Lachu …

Zat ik afgelopen avond om tien uur van een paar knekkebreutjes met camembert au calvados te genieten, voelde ik opeens iets hards en ik heb het nog doorgeslikt ook. Sinds dat moment zit er een flink gat in mijn kiezengebied rechtsonder: er is een vulling verdwenen en het voelt alsof ook een stuk van de kies ernaast weg is, maar daar ben ik niet zeker van.
Morgenochtend meteen de tandarts bellen dus.
En daar word ik niet blij van.
Ik heb het niet zo op de tandarts. Ik bedoel op ónze tandarts; wie ook mijn vorige weblog al las en een goed geheugen heeft weet dat al jaren. Het naar de tandarts gaan op zich boezemt me geen angst in, daar zul je me niet over horen mekkeren, ik ga gewoon als dat nodig is. En nu is het dus nodig, met wat pech moeten er twee kiezen gerepareerd worden en o, o, o, wat zal hij er weer een sadistisch genoegen in scheppen mij te pijnigen zoveel hij kan. Want zo is hij: als je niet om z’n flauwe grappen lacht en/of hem niet bewondert en/of het waagt hem tegen te spreken en/of zélf wilt bepalen of je kind al dan niet een beugel krijgt, dan ben je de klos. Dan schiet bij het tandsteen verwijderen het krabbertje per ongeluk uit, dan wacht hij zo lang met je je mond te laten spoelen dat je haast in je speeksel stikt en meer van die ongein.

Maar goed, wat moet dat moet en ik hoop dat ik morgen bij hem terecht kan. Ik heb me voorgenomen dat er geen onvertogen woord over mijn lippen komt en ik zal op zijn humor inspelen, zoals hij dat graag heeft; ik zal boven mezelf uitstijgen, des te sneller ben ik daar weer de deur uit. Met hervulde kiezen en liefst geen noodvullingen zodat ik nóg een keer moet.

Tip voor alle tandartsen:
Vervang de ordinaire plastic wachtkamerstoelen door verlichte zitkiezen in diverse kleuren. Ze zijn hier verkrijgbaar.