Regelmatig hoor of lees ik zaken waar ik me zeer over verbaas. Geen wereldschokkende, maar weblog- en internetdingetjes, die de moeite om erover te mutsen eigenlijk niet waard zijn, maar die - als je er maar lang genoeg over doormutst - toch impact (kunnen) hebben.
- logmoeheid en reageermoeheid blijken verklaard en onderbouwd te moeten worden en besmettelijk te zijn;
- als de een (tijdelijk) stopt met loggen vindt de ander het ook opeens niet meer leuk, alsof er niet nog duizenden weblogs zijn die óók een bezoekje waard zijn: verbreed je weblogblik en doe weer nieuwe contacten op, stilstand is achteruitgang;
- als de een niet reageert bij de ander reageert de ander ook niet meer bij de een, alsof die ‘een’ de ander in de steek laat, terwijl er naar alle waarschijnlijkheid een heel goede reden is waarom de reacties van ‘een’ uitblijven;
- lange tenen, rotopmerkingen, enzovoort …

Ik zou zeggen (en dat doe ik dan ook): Elk vogeltje logt zoals het gebekt is.

En in het verlengde hiervan: mij kwam ter ore dat er nog steeds mensen zijn die er niet voor uit durven komen dat ze elkaar via internet hebben leren kennen. Wat is daar mis mee? Is dat minderwaardiger dan in de kroeg, op je werk, via een relatiebureau of wat dan ook?
Wie kan dit ’schaamte’verschijnsel uitleggen? Ikke niet, het is zó ver van mijn belevingswereld verwijderd dat ik er geen verklaring voor kan bedenken.

Vrijheid en respect. Daar wou ik eigenlijk naar toe. ‘Iedereen’ heeft er de mond vol van, maar in het dagelijks leven, en zeker ook op internet, zijn beide vaak ver te zoeken.

P.S. Wie kent de aardappelpoffer en heeft er ervaring mee?