Waterkoud is de titel van een boek van Erin Hart, van wie ik ook Aardedonker gelezen heb. Met zoveel plezier dat ik ook Waterkoud wil hebben, maar het is niet meer te koop. Op Marktplaats stonden er onlangs twee: een slecht uitziende waar al een - voor dát boek - royaal bod op gedaan was en een zo goed als nieuwe die na een paar dagen uit de verkoop gehaald is; ik heb de uitgever gemaild of het boek wellicht nog in de herdruk gaat: geen antwoord op gekregen; ik heb op diverse tweedehands boekensites gezocht: zonder resultaat.
En toen zag ik het staan: bij Ako, de stationsboekhandel te Lelystad. Beduimeld en vies exemplaar met een € 18,90 prijssticker erop. Het spreekt vanzelf dat ik dat er niet voor wou betalen, het spreekt ook vanzelf dat zo’n goor boek niet in een winkel thuishoort, maar dit terzijde. Ik dus met dat boek naar de kassa en gevraagd of ik het met korting kon kopen (niet mijn gewoonte, ik koop niet graag boeken die er zo slecht uitzien, maar omdat ik al veel moeite gedaan had het te bemachtigen …). Daar ging de mevrouw aan de kassa niet over, dat moest aan de filiaalhoudster gevraagd worden en die zou de volgende dag komen.

’s Anderendaags bij Ako:
Helaas, mevrouw, wij geven geen korting. (instructie filiaalhoudster, die zelf alweer vertrokken was)
En dat betekent … (lichtelijk grommend)
Voor € 18,90 kunt u het kopen, mevrouw. Dat is de prijs die erop staat.
Dat betaal ik er niet voor, belachelijke prijs voor zó’n exemplaar.
Tja, het is niet anders.
En u zet het straks zonder blikken of blozen met deze prijssticker terug op het schap?
Wij sturen het boek retour naar onze toeleverancier, mevrouw.

En daar, bij die toeleverancier of inkoopcentrale of hoe het ook maar heten mag, wordt het ongetwijfeld meteen bij de vuilnis gemikt. Hadden ze mij er toch beter een euro of vijf, zes, zeven voor kunnen laten betalen? Waren zij er vanaf en ik blij geweest. ‘t Was overigens niet mijn eerste minder prettige ervaring bij deze Ako, het is wél de laatste. (’t Lijkt er haast op dat de toch al niet zo denderende (= eufemisme) boekwinkels in Lelystad een wedstrijdje ‘wie jaagt de meeste (goede) klanten weg’ houden … Bol&co. varen er wél bij.)

Logischerwijs komt nu de onvermijdelijke vraag:
Wie helpt mij aan het boek Waterkoud? Liefst een goede tweedehandse voor een schappelijke prijs; nieuw mag echter ook, wie weet staat het nog toevallig ergens in een boekwinkel*.
Eh … niet allemaal tegelijk graag, ik hoef er maar één, wie ‘t eerst komt ‘t eerst maalt.

* Zo heb ik al menig keer spiksplinternieuwe niet meer verkrijgbare boeken aangeschaft in kleine boekwinkels, waaronder Het Mafia kookboek, nog met een guldenprijssticker, in Dronten, en onlangs nog het Moro kookboek, in Raalte.

Update 4 oktober 2006: zie Waterkoud - 2!