Gisteravond in de trein schudde een jonge vrouw de complete inhoud van haar tas op haar schoot. En ernaast, want het paste er allemaal lang niet op. Uitzoeken die zooi, daar ging het om, want het ene na het andere verdween na enig wikken en wegen in de prullenbak. En een zooi was het: paperassen, kassabonnetjes, doosjes met voor mij onduidelijke inhoud (aspirientjes en zo), maar vooral een enorm scala make-upspullen: lipsticks, mascara’s, potloden, crèmepjes, kwasten, ongelooflijk veel. Op eindpunt Lelystad was ze nog niet klaar met haar opruimwerk, wat nog over was werd teruggekieperd in de tas.

Dat bracht me op het idee de inhoud van mijn tas eens onder de loep te nemen: portemonnee, paspoort, een paar kassabonnen, paraplu, boek, opvouwbare boodschappentas (voor het geval dat …, ik heb een hekel aan plastic tasjes), mp3-speler, kauwgum, notitieblokje, pen, papieren zakdoekjes, nagelvijltje, paracetamol.
Dat valt alleszins mee. Mijn tas is wel vrij zwaar als gevolg van paraplu en boek.
Mobieltje, sleutels en trein-/buskaartje heb ik altijd in m’n jaszak, tenzij ik geen jas draag. Dit voor het geval mijn tas geroofd wordt (komt helaas voor), dan kan ik in elk geval nog bellen en naar/in huis.

Wat zit er in jouw tas? Is ie à la die van mijn reisgenote of à la Annabee?
Uiteraard heb ik, net als (denk ik) iedereen, meerdere tassen; het gaat om de inhoud van de tas die je dagelijks gebruikt.
Mannen mogen ook reageren, al betwjfel ik of die veel verder komen dan autopapieren en shag.

Bij dierendag hoort een dierendagverhaal. Dat stond nog niet op mijn website, maar nu wel:

De kleine arme van Assisi

Joepie! OmaBee heeft Waterkoud voor me gevonden bij boekhandel Daan Nijman te Roden. Spiksplinternieuw, piepkleine beschadiging, die resulteerde in een korting. Zo kan het dus ook!
OmaBee, die dezelfde (soort) boeken leest als ik, wou er meteen aan beginnen, maar dat kan niet: ze moet eerst Aardedonker lezen en die ligt nog bij mij op de ‘Uit‘-stapel die alsmaar hoger groeit. Binnenkort ruilen dus.