Het ontbreken van weekends begint me op te breken. Onder een weekend versta ik twee aaneengesloten vrije dagen, waarop je de tijd kunt nemen om te ontspannen. Ik heb slechts eendagsweekends: de donderdag en de zondag. Op donderdag ben ik in de regel best actief, maar met name op zondag kom ik tot vrijwel niets, dan ben ik alleen maar bezig bij te komen van de vrijdagavond en aansluitend de hele (zware) zaterdag werken. (Ook al werk ik maar 23 uren, op de overige dagen ben ik niet vrij, ik ‘moet’ immers op tijd de bus halen enzovoort.) Als we dan op zondag ook nog iets ‘moeten’ begin ik afgepeigerd aan de nieuwe week, geest en lichaam gaan dan tegensputteren. Het is dus zaak de zondag zo vrij mogelijk te houden, ik heb die dag nodig, gewoon voor mezelf. Gisteren is dat prima gelukt: wat op de pc gerommeld, gelezen en lekker gekookt, o.a. aardappels uit de poffer en venkel uit de römertopf.

Omdat bijna iedereen in mijn omgeving ‘gewone’ weekends heeft stuit het wel eens op onbegrip als ik op zondag niets wil doen, wat me - soms - het gevoel geeft dat ik egoïstisch ben en te weinig rekening hou met anderen. Maar is dat wel zo? Ik neem wel eens een vrije dag om met een vriendin, kennis of familielid iets te ondernemen, maar als ik op donderdag, míjn actieve vrije dag, wil afspreken weet ik het al van tevoren: ‘ik moet werken en kan geen vrij nemen’.
Is andermans werk en inkomen zoveel belangrijker dan het mijne? Ik dacht het niet …

Van 1312 naar 640 is een verschil van 672 oftewel 51,2195121951… in procenten.
Waar gaat dit over, Annabee?
En waarom reken je het percentage uit, Annabee?
De eerste vraag lijkt me een heel aardig raadsel voor mijn bezoekers:

Waar gaat dit over?

De tweede vraag kan ik zelf niet eens beantwoorden: er zit vast een rekensteekje aan mij los. En dat heb ik dan niet van een vreemde, want mijn zoon kan er ook wat van. Die stelde toen hij nog een kind was vanaf de achterbank van de auto, kaart van Nederland op schoot, van die vragen als ‘Mama, waar staan meer kerken: in Alkmaar of in Enschede?’, en meer van dat soort ongein waar je als ouders geen antwoord op hebt.