Van alle planten op deez’ aard
Zijn zwammen mij het meeste waard,
Zij worden door mij saamgegaard
Als kostbare juwelen
Ik min ze alle, groot en klein,
Het mogen dikke, ronde zijn
Of lange, dunne, slank en fijn
Met ringen om de stelen

Frederk van Eeden

Donderdag, cantharellendag. De groentekraam op ‘onze’ minimarkt (zo noem ik de markt in Lelystad-Haven: 4 à 5 kramen, vis-kaas-groenten-noten en soms gebak) verkoopt al wekenlang verse cantharellen. Prijzig, maar ik koop ze lekker toch, een heel pond zelfs. Vandaag smoor ik ze, samen met kastanjechampignons en uien (en dan afmaken met kookroom of crème fraîche) en eten we ze bij de pasta. Stukje vlees erbij voor de mannen (en misschien ook voor mij) en smullen maar! Althans, dat is het plan, ik moet nog naar de markt, desnoods vervang ik de cantharellen door andere paddenstoelen. Want donderdag, paddenstoelendag, is onderhand een vast gebruik in huize Annabee.

Op mijn paddenstoelensite moet ik de paddestoelen nog wijzigen in paddenstoelen, dat ga ik binnenkort doen, evenals wat kleine lay-outaanpassingen en het plaatsen van meer recepten. Moet me echter eerst bezighouden met pompoenen, want daar heb ik per e-mail verscheidene verzoeken voor ontvangen (= een van de gevolgen van het verwijderen van mijn smulwebstreepjelog).

Update 16:30 uur
Plan gedeeltelijk mislukt, want de groentekraam was wegens omstandigheden niet aanwezig. De cantharellen en kastanjechampignons worden vervangen door grotchampignons en gedroogde bospaddestoelen (Jumbo).
Dankzij de kaasboer, die er wél was, weet ik nu trouwens dat ‘mijn’ groentekraam op maandag in de Jol staat, op woensdag in de Botter, of net andersom, en op zaterdag in het Lelycentre. Dat zijn aardige fietstochtjes hiervandaan. Uit het praatje bleek verder dat de kaasboer voor hij marktverkoop ging doen een winkel heeft gehad in het Lelycentre; nu weet ik eindelijk waar ik hem van ken, want daar kwam ik soms. Zijn dochter en mijn dochter hebben op dezelfde school gezeten, Almere College in Kampen, dat kon ík bijdragen aan het gesprek, ik herinner me dat Rosanne dat wel eens verteld heeft. En zo gaat dat hier op de markt … Een van mijn buurvrouwen heb ik daar ook leren kennen (tijdje geleden al): we raakten aan de praat over van alles en nog wat, zonder elkaar te (her)kennen, en toen ik bij ons voor de deur de auto aan het uitladen was liep zij voorbij, dat was echt lachen.
O ja, ‘t ’stukje vlees’ uit de log wordt een zigeunerschnitzel.