(ppt-bestand: klik op de knop en vervolgens op ‘open/openen’ om het te bekijken)

Een gouwe ouwe in een nieuw jasje,
gevonden op planet.nl in de rubriek Iets raars in je mailbox.

Een echte Annabeedag: ik ben aan de pc gaan zitten en rol van het ene in het andere.
Zeer ontspannend en niet eens écht lui, want ik heb weer veel opgestoken, een recept geplaatst en vijf ‘nieuwe’ Little Drummer Boys gedownload voor mijn verzameling (ben er trouwens nog niet uit of ik ze al dan niet weer op de site zet, met alle gevaren van dien).

Het begon met een kookboek dat ik via Marktplaats had gekocht: De Hollandse keuken, handboek voor nationale en streekgebonden gerechten. Daarin staat een recept voor Sint-Hubertusbollen en Sint-Hubertus wordt gevierd op 3 november, vandaag dus. Alle reden om eens op zoek te gaan naar informatie over deze heilige Hubertus, het enige dat ik van hem wist was dat hij de patroon van de jacht is. Op diverse sites is het een en ander te vinden, maar die van www.jachthoornblazers.nl springt eruit (naar mijn smaak althans). Van de jacht naar de jagers en van de jagers naar de Jägermeister en al surfende kwam ik bij een tekst van Die Toten Hosen: Zehn kleine Jägermeister. Dat kwam me bekend voor, moest ergens in m’n muziekbestanden staan en jawel!

Vervolgens ben ik in de muziek blijven hangen, want in mijn lijsten zag ik A Balladeer, Snow Patrol, Glen Hansard & Marketa Irglova en nog meer voor mij totaal onbekenden. Koptelefoon op en afspelen die handel, waarmee meteen de ‘boosdoener’ getraceerd was … Ik noem natuurlijk geen naam, maar Lykle was het niet. Die doet het ook wel eens, het is dé manier om mij met muziek kennis te laten maken die zij wel kennen en ik niet en ze gaan daarbij selectief te werk, ze kiezen artiesten en nummers die vallen onder de noemer ‘dat is wel wat voor jou, mama’; in 90% van de gevallen is dat inderdaad zo.
Ik heb nog wat muziek gedownload en mijn bestanden enige tijd ter beschikking gesteld aan anderen, zo ben ik dan ook wel weer. Heb er vanmiddag een sport van gemaakt om dat wat voor anderen kennelijk interessant was zelf ook weer eens te beluisteren; dat bleek een goed idee, want sommige nummers sla ik altijd over, zitten min of meer in het vergeetboek of ik kom er nooit aan toe. Het werd een muzikale ratjetoe, variërend van David Gray tot IsOokSchitterend, van Kiss tot Samsas Traum, van Lesiem tot The Pogues, enz. en - zoals altijd - opvallend veel in het genre Indigo Girls, Mark Knopfler & Emmylou Harris, Willie Nelson.
Ik heb er onderhand rode oortjes van én schoon genoeg; dat komt goed uit, want we gaan aan tafel. De rest van de dag blijft de koptelefoon in de kast.

P.S. Ik ben zelfs het NK Afstanden (Schaatsen) vergeten … Gauw de draad oppakken!