Zometeen ga ik beginnen aan het boek Calamiteitenleer voor gevorderden.
Wie heeft het al gelezen?
Ik ben nooit zo van de hypes, maar dit boek spreekt me op de een of andere manier aan, al was het alleen al vanwege de poëziealbumachtige afbeelding op de voorkant en de intrigerende titel. Tegoedbon bij een boekwinkel nam de laatste rem weg en nu liggen er 592 bladzijden op me te wachten.
Eigenlijk moet ik breien, nog 6 cm te gaan vandaag. Tijdens Pauw en Witteman lukt de helft daarvan nog wel, de rest haal ik morgen in. Tenzij het boek zo boeiend is dat ik het niet weg kan leggen.

Een lesje in calamiteitenleer komt vandaag als geroepen. Er was iets met de koelkast die welles/nietes kapot was en ook iets met een pan waarvan de inhoud vrolijk door bleef koken toen hij op tafel stond … Die verhalen bespaar ik jullie, ik wil niet op m’n geweten hebben dat mijn lezers zich letterlijk kapot lachen.

Voor iedereen die het leuk vindt het wel en wee van dochterlief te volgen, die met nóg dertien meiden/vrouwen momenteel in Brazilië is, hier de eerste mail die ik heb ontvangen. Hij is naar zoveel e-mailadressen gestuurd dat publicatie mij niet kwalijk genomen zal worden en bovendien laat ik persoonlijke zaken weg.

Hallo allemaal!

Hier nu maar vast even een mailtje uit Brazilie, weet niet hoeveel mailtijd er later nog is en vandaag een heerlijke relax-dag. We zijn gisteren na een vermoeiende vliegreis van 11 uur (met priveschermpje en veel leuke films , zelfs t eten was lekker!) goed aangekomen in Sao Paulo om daar over te stappen naar Florianopolis. Daar zijn we rond middernacht (met enige vertraging) aangekomen, er stond een zeer vriendelijke Braziliaan van het hostel ons op te wachten met een veel te klein busje, maar het is gelukt om er 12 mensen met 12 koffers in te proppen! Het rammelde allemaal nogal, maar we hebben t overleefd! Daarna geslapen in enge stapelbedden, maar niemand is er (tot nu toe) uitgevallen! Vanochtend genoten van een ontbijt met veel vers fruit, hele sterke koffie en lekkere broodjes. Daarna heerlijk op het strand gelegen en in de golven, het is echt prachtig hier! Vanuit ons hostel hebben we heel mooi zeezicht en net zijn er zelfs dolfijnen gespot!

Ik zie het helemaal voor me, dat busje …

Vanmorgen lag de eerste kerstkaart al door de brievenbus, van een van van onze buren. Belachelijk vroeg, als je het mij vraagt, ze hadden op z’n minst even tot na Sinterklaas kunnen wachten en dan nog, het is pas over 20 dagen kerst.
Het kerstkaartje viel extra raar bij mij, omdat ik tijdens het - hoofdschuddend - bekijken ervan een sms-je van Rosanne ontving:

hey! we zijn veilig en wel aangekomen in florianopolis. vliegen was leuk, maar wel lang. hier heerlijk weer en nu lekker naar ‘t strand!

Kerstkaart en strand … op één dag.
In Florianópolis wordt vanavond Sinterklaas gevierd.
Raar hoor.
En ik ben vergeten pepernoten te bakken, ik ga het nu meteen doen. ops:

Update omstreeks 18:00 uur

Ze zijn klaar. Tast maar toe!

Dankzij Vrouwke heb ik er weer een bezigheid bij: de hitori. Een puzzel die ik nog niet kende, maar een mens kan ook niet overal van op de hoogte zijn.
Aanvankelijk had ik de spelregels niet goed door, die zijn niet allemaal even duidelijk op de diverse hitori-websites, maar inmiddels snap ik het en dat maakt het puzzelen een stuk leuker!
Hier staan de regels en aanwijzingen in het Nederlands uitgelegd (heel logisch onder ‘uitleg’), daarmee kom je al een heel eind (ik moet trouwens mijn pop-upkiller uitzetten om ze te lezen).
Extra aandachtspunten:
- Er staan nooit twee zwarte hokjes naast of onder elkaar, diagonaal mogen ze elkaar wél raken.
- Onder of naast elk zwart hokje staat een wit hokje.
- De witte hokjes vormen bij goede oplossing een ’sliert’ over het speelbord, ze moeten met elkaar verbonden zijn, er mogen er geen geïsoleerd staan!

Dankzij de hitori kwam ik ook weer eens op een van mijn oude vertrouwde en bijna vergeten favorieten: www.janko.at, een uitstekend adres voor diverse soorten puzzels, raadsels en overig vertier.