Vandaag geeft demissionair minister Karla Peijs het startsein voor de aanleg van de Hanzelijn. Het duurt nog even voordat die voor gebruik gereed is, maar de verwachting is dat we in 2013 in een half uur van Lelystad naar Zwolle zoeven! De bus, enige mogelijkheid nu, eventueel met in Kampen een overstap op de trein, doet daar meer dan een uur over.
Joepie! ‘t Is toch een beetje armetierig om hiervandaan alleen maar richting Almere-Amsterdam te kunnen sporen. Dat heeft uiteraard ook met persoonlijke voorkeur te maken, ik reis liever naar het oosten of het noorden.

ProRail heeft het traject fraai in kaart gebracht in een pfd-bestand. Klik op de afbeelding of hier om het te bekijken.

Nu de Zuiderzeelijn nog, maar dat project ziet er helaas niet al te rooskleurig uit.

Ed, Edd n Eddy

Wegens overweldigende belangstelling voor ‘mijn’ spelletjes meteen nóg eentje, súúúpersimpel dit keer:
Kies Ed, Edd of Eddy als speler (zelf ga ik voor die kleine, die is best goed! ).
Met een muisklik zwiept hij zijn tol over de baan en daarbij moet hij zoveel mogelijk vijandige tollen zien te raken. Hoe beter dat lukt, hoe meer energie er in de balk bovenin blijft/komt, hoe langer je speelt en hoe meer punten je vergaart. Makkie.

Winterbells

Dit spelletje ziet er wat kerstig uit, maar ik heb het nu pas gevonden en omdat het nog winter (ahum) is mag het nog.
Voor wie van rustgevende, ietwat geestdodende, maar fraai gemaakte spelletjes houdt, waarbij je ondertussen je gedachten over andere zaken kunt laten gaan.
Ook zeer geschikt voor wie ’s nachts afleiding zoekt omdat hij/zij niet kan slapen.

Het hier afgebeelde bloemetje is voor iedereen die mijn weblog al dan niet regelmatig bezoekt.
Maar het is niet zómaar een bloemetje.
Zo’n boeket kun je zelf in de vaas schikken op Orisinal en vervolgens als e-card versturen.
Leuk en nog gratis ook.

Uiteraard heb ik getest of het werkt en dat doet het, althans op mijn gmail-adres. Op mijn chello-adres lukt het niet, maar dat wijt ik eerder aan UPC dan aan Orisinal, temeer daar het met gmail wél goedgaat. UPC doet momenteel wel vaker raar met mijn e-mail, alsof ik gewoon een halve dag niet besta en dan opeens komen er een hoop mails tegelijkertijd binnen. Ik heb nog bij de webmail gekeken, online, om te zien of de e-card tussen de spam beland was, maar de spam-bak was wonderlijk genoeg ook helemaal leeg. En ik heb dat niet gedaan …
Ter extra controle een e-card naar een vriendin gestuurd, ben benieuwd of zij hem heeft ontvangen.

Ik had gehoopt op een interessante sportdag, passief wel te verstaan: mannenfinale Australian Open, WK Cyclecross vrouwen, WB sprint (schaatsen). Dat viel zwaar tegen: Federer had in een mum van tijd de overwinning in de knip, de Nederlandse vrouwen kwamen er niet aan te pas en de wereldbekerwedstrijden werden zó beknopt samengevat dat het niet leuk was en spannend was het ook niet echt. Jammer.

Elk nadeel heeft echter z’n voordeel: ik heb eindelijk weer eens de moed en de tijd gehad voor een rondje weblogsurfen. Tóch nog lekker gesport dus.
De wedstrijden sla ik vandaag over, want ik heb per ongeluk de uitslagen al gehoord (achterlijk is dat, dat je daar zo alert op moet zijn ).
Ik installeer me zometeen op de bank, met een boek (Slaap zacht, zie kolom rechts) en om 20:15 uur ga ik naar de ARD voor de 654ste Tatort-aflevering: Roter Tod, met Lena Odenthal en Mario Kopper als Ermittler; daarna pak ik m’n boek weer op en lees ik door tot ik het uit heb, vanaf nu nog 190 bladzijden.
Het was dan wel geen sportdag naar mijn hart, maar het wordt wél een avond naar mijn hart!

Klik op de afbeelding voor een prachtig filmpje over een lieveheersbeestje dat vliegen treitert en uitdaagt. Kom je niet rechtstreeks bij het filmpje uit, zoek dan met je muis de Videos-knop en klik vervolgens op ‘Teaser’.

Ook de overige zaken op minuscule.tv zijn het bekijken waard!
Een site zoals ik een website graag zie: hij straalt rust uit en is zeer fraai van opzet en lay-out.

Phone Booth is een Hitchcockiaanse thriller over een man die gegijzeld wordt in een telefooncel. De man is getrouwd, maar belt elke dag vanuit deze cel naar zijn vriendin, zo ook ‘vandaag’. Dan gebeurt er iets onverwachts: nadat hij het gesprek beëindigd heeft wordt hij in de telefooncel gebeld door een sluipschutter die hem aan de lijn en onder schot houdt.

Meer info: www.cinema.nl en www.imdb.com.

Ik heb deze film geruime tijd geleden al gezien, herinner me het verhaal en de afloop nog precies, maar ga tóch weer kijken (of opnemen): RTL5, 20:30 uur.

Toen ik de log De tijden veranderen sneller dan ooit schreef had ik al het gevoel dat er iets in de lucht hing en ja hoor: ik mag de pet weer uit de kast halen!
Onder voorbehoud: eerst weer een antecedentenonderzoek, zo werkt dat nu eenmaal.

10:15 uur
Telefoontje van het uitzendbureau, of ik het red om om 11:00 uur een sollicitatiegesprek te voeren.
Maar natuurlijk: kwestie van rap andere kleren aan, mascara op, haren in model kneden (of juist uit model, ‘t is maar hoe je ‘t bekijkt) en de bus van 10:45 nemen.
11:00 uur
Gesprek
11:30 uur
Terwijl ik nog aan het navertellen was op het uitzendbureau, kwam het bericht dat ze met mij in zee willen. Joepie! Meteen de screeningformulieren meegekregen.
14:00 uur
Man, dochter en moeder inmiddels van het blijde nieuws op de hoogte gesteld, boterham gegeten, een paar bakken koffie gedronken en de formulieren ingevuld. Weer met de bus naar de stad en alles ingeleverd.
15:00 uur
Weer thuis, eventjes helemaal leeg, eventjes nul komma nul energie meer, maar superblij!

Het gaat om een administratieve functie voor 32-36 uren per week, standplaats Lelystad, voor de periode van een half jaar met een proeftijd van vier weken. Ik heb weinig ervaring op dit specifieke gebied en zal moeten laten zien dat ik er op mijn plek ben, snel leer en het aankan.
Gezien de tijd die het antecedentenonderzoek vergt verwacht ik te beginnen op 12 februari of daaromtrent.
Ik heb er heel veel zin in!

Allereerst een tip: dit boek is momenteel in menig boekwinkel te koop voor € 4,95. Andere omslagafbeelding dan op het plaatje hiernaast, in kleiner formaat paperback en een kleiner lettertype. Zelf heb ik dat het liefst: beter hanteerbaar en - niet geheel onbelangrijk - veel goedkoper!

Ik heb de 428 bladzijden vrijwel in één teug verslonden! Het heldere taalgebruik van Robotham, zonder ellenlange uitweidingen, zijn humor (zijn beschrijving van de telescoopvisperikelen en de aankoop van een kerstboom zijn onvergetelijk), de concrete manier van vertellen vanuit de ik-persoon, slepen je mee in het leven van en de gebeurtenissen rond hoofdpersoon Joseph (Joe) O’Loughlin, psychiater, gelukkig getrouwd en net zo menselijk en anti-held als de gemiddelde lezer (schat ik ). Er komt nogal wat misère op z’n pad: hij blijkt een ongeneeslijke neurologische aandoening te hebben, hij krijgt te maken met een vermoorde vrouw, een van zijn patiënten is nogal gefrustreerd, een leugentje om bestwil doet zijn relatie geen goed.
Naarmate het verhaal vordert komt Joe’s ondergang gestaag dichterbij: hij weet niet meer wie hij kan vertrouwen, iemand wil hem te grazen nemen, maar waarom? De politie ziet hem als verdachte in plaats van slachtoffer en dan is Joe genoodzaakt zelf de speurderstouwtjes in handen te nemen. Fenomenaal, zoals de spanning allengs opgevoerd wordt en vastgehouden tot en met de laatste bladzijde. Als lezer zou je Joe willen helpen de werkelijke dader te ontmaskeren, je zou de versnellingsbak van zijn vluchtauto willen repareren, die bij nader inzien een ideale vluchtauto blijkt omdat de politie niet op een langzaam rijdend oud vehikel let.
Genoeg gezegd.
De verdenking is spannend en goed voor urenlang leesplezier. En dat zonder rondvliegende kogels of snerpende achtervolgingen, zonder slappe Nicci French-bladvulling (ik lees wel NF, maar begrijp de hype niet, het is me te gekunsteld), maar met verrassende wendingen, psychologisch inzicht en een intelligente ‘held’ van vlees en bloed, die net als iedereen goede en minder goede karaktereigenschappen heeft.

Ik ga meteen op zoek naar de volgende Robotham: Het verlies. Ik twijfel nog tussen nieuw en tweedehands. Favoriete auteurs lees ik ‘t liefst nieuw, het prijskaartje speelt echter ook een rol. Tweedehands is goedkoper, maar dan zijn de verzendkosten hoog en is het afwachten in welke staat het boek verkeert. Ik denk er rustig over na, begin nu eerst aan een boek dat ondanks de titel niet geschikt is voor vóór het slapen gaan, aldus een aantal recensies die ik gelezen heb: Slaap zacht, psychologische thriller, waarin de slachtoffers levend begraven worden. Ik ben benieuwd!

Niet heel slecht, maar ook niet zodanig dat ik zit te springen om andere titels van Spindler te lezen. Als ik die in een opruiming op de kop weet te tikken (zoals dit boek) zou ik ze kopen, er is echter geen haar op m’n hoofd die eraan denkt er de gangbare verkoopprijs voor te betalen.
Ofschoon wat vergezocht is het een aardige thriller met daarin verweven een romance; het verhaal speelt zich af op Key West.
De slotalinea van het boek is abominabel (ik zou graag weten hoe die in de originele versie is) en heeft een wel héél hoog Bouquetreeksgehalte. Houd erbij in gedachten dat nog geen honderd bladzijden eerder de man in kwestie de vrouw in kwestie voor leugenaar en gek verklaarde: Tranen van vreugde prikten in haar ogen. Ze ging op haar tenen staan en drukte haar mond op de zijne. Voor de eerste keer begreep ze echt wat het paradijs inhield. Bwèèèh.
Mijn grootste bezwaar tegen het boek is de afstandelijkheid, zoals ik die ook ervaren heb in Dood door schuld van Taylor Smith: ik kan me met geen mogelijkheid inleven in de personages. Heel even heb ik gedacht dat dat aan mij ligt, mijn eigen gemoedstoestand zou er debet aan kunnen zijn, maar die gedachte heb ik weer laten varen. Immers, met mijn gemoedstoestand is niet zoveel mis ondanks mijn kopzorgen, anders zou ik me niet meer op een boek kunnen concentreren (lezen is voor mij een prima graadmeter). Bovendien heeft het volgende boek de restjes twijfel-aan-mezelf weggenomen: ik zat er helemaal in, kon het amper wegleggen, topper! (Zie volgende log, die ik uiteraard nog moet schrijven, even geduld ajb. Ik ga nu eerst nuttige dingen doen zoals boodschappen en stofzuigen. )