Tijd


Zoals de lucht de atmosfeer is van het lichaam
zo is de tijd de atmosfeer van de geest
Als de tijd waarin wij leven
bestaat uit onregelmatige maanden en dagen
gereguleerd door gemechaniseerde minuten en uren
dan wordt onze geest ook zo
een gemechaniseerde onregelmatigheid.
Omdat alles voortkomt uit de geest
is het niet verwonderlijk
dat de atmosfeer waarin wij leven
steeds vervuilder raakt
en de grote klacht is:
ik heb niet genoeg tijd.

Wie jouw tijd bezit,
bezit jouw geest.
Neem bezit van je eigen tijd
en je zult je eigen geest kennen.

Citaat van Jose Arguelles, vertaald door Peter Toonen, gevonden op de site van Joyce Hoen.
Dat ik geïnteresseerd ben in de Mayakalender is niet het gevolg van mijn agenda, het is precies andersom: de agenda is het gevolg van mijn belangstelling voor de Mayakalender, de 13 manenkalender, zie bijvoorbeeld ook www.13mooncalendar.com/ned. Deze site verkeert in een reorganisatiefase, niet alles werkt momenteel naar behoren, maar wél kun je bepalen wat jouw ‘zonnezegel’ is: klik hiervoor op de knop ’13mooncalendar’ en vul je geboortedatum in. Mijn zegel is de Caban en de beschrijving komt nogal overeen met mijn persoonlijkheid. (Dat kun je dan weer opzoeken door op de knop ‘Informatie’ te klikken, te kiezen voor ‘Betekenis zegels’ en vervolgens onderaan de pagina voor ‘Uitgebreide uitleg zegels.) Ik ben van nature niet zo van de goedgelovige en heb daarom ook de zegels opgezocht van een paar mensen die ik goed ken: de uitkomsten zijn op z’n zachtst gezegd opmerkelijk. Probeer het ook maar eens, ik ben zeer benieuwd hoe het bij anderen uitpakt.
Ik ben een leek op Mayakalendergebied en alles wat daarbij hoort, een belangstellende edoch kritische buitenstaander. Het wordt langzamerhand tijd er boeken op na te slaan (zet ik op mijn verlanglijstje Wink), want de tijd gaat zo snel dat het in no time 21 december 2012 is, de einddatum van de Mayakalenders …



Graancirkels


Jaja, begint ze weer over die verdomde graancirkels.
Inderdaad, in een vorig weblogleven heb ik daar ook over geschreven, maar ik vind het graancirkelfenomeen nog even interessant als toen. Misschien zelfs nóg interessanter, omdat ik steeds meer geneigd ben erin te ‘geloven’. (Ik zet geloven tussen ” omdat ik eigenlijk niet weet hoe ik het noemen moet. Ze bestaan, dat is een feit. Maar hoe, wie, wat, enzovoort …)
Vandaag ontdekte ik een site met uitgebreide informatie over graancirkels en ik kan het niet laten er de aandacht op te vestigen:

graancirkels

www.circularsite.com