Laat niet als dank voor ‘t aangenaam verpozen
den eigenaar van ‘t bos de schillen en de dozen.

Denk niet bij het laatste vel
die na mij komt die redt zich wel.

Die kennen we allemaal wel.
Tijd voor een nieuwe vermaning, dit naar aanleiding van het feit dat ik weer eerst het bad schoon moest boenen alvorens ik de kraan openzette om zelf te badderen.
Dader onbekend, maar niet heus.
Om het extra truttig te maken heb ik de tekst op een tegeltje gezet:

Uitprinten en op de badkamerdeur hangen, zou het helpen?

Wie een leeg tegeltje wil om er een eigen tekst op te zetten: klik hier. Opslaan op je eigen pc mag, rechtstreeks linken niet.
In deze log meer (over) tegeltjes.

Iedereen kent dat wel, neem ik aan, van die onschuldige heimelijke genoegens, waar je slechts sporadisch aan toegeeft en waar je geen toeschouwers bij kunt gebruiken.
Ik heb ook zo’n heimelijk genoegen en omdat ik nieuwsgierig ben naar de heimelijke genoegens van anderen verklap ik het mijne en uiteraard reken ik op meer bekentenissen.

Gisteravond: tv kijken (opgenomen Blue Murder -aflevering, die trouwens niet aan mijn verwachtingen voldeed, ik ben Caroline Quentin een beetje zat), een zak naturel chips (Lays) op schoot met een kommetje lekker vette dipsaus van mayonaise (Calvé), ketchup (echte natuurlijk, glazen fles van Heinz), een paar druppels worcestersaus en een drup tabasco.
Mmmmm, wat was dat lekker!

Het gekke is, dat ik hoogst zelden dit genoegen smaak, er ook meteen weer genoeg van heb en me naderhand niet kan voorstellen dat ik er bij vlagen naar kan snakken. Wat over een half jaar of daaromtrent ongetwijfeld toch weer het geval is …
Wie weet heb ik door deze bekentenis mijn heimelijke genoegen wel om zeep geholpen.
Wat is joúw onschuldige heimelijke genoegen?
En wie heeft er geen?