De tijden veranderen sneller dan ooit,
vandaag kan al gisteren wezen.
Wat morgen gebeuren gaat, weet niemand ooit,
misschien valt het ergste te vrezen.
…
Er vliegt in de hemel een vogel voorbij,
ga mee op zijn rug naar het zuiden
en wuif met een palmtak de wolken opzij
zodat je de klokken hoort luiden.

uit: De tuin der lusten van het album Picknick - Lennart Nijgh/Boudewijn de Groot

Dit lied zit al de hele ochtend in m’n hoofd, terwijl ik geen cd’s gedraaid heb. Oorzaak zal - denk ik - zijn dat mijn versnellingsbak een tandje hoger staat: ik ben al eeuwen (voor mijn gevoel) op zoek naar werk, kreeg zelden of nooit telefoontjes of mail van in mij geïnteresseerde werkgevers, maar plotseling ben ik ‘in’; mijn cv wordt regelmatig opgevraagd, ik word gebeld, uitzendbureaus tonen belangstelling.
Zou het dan toch zo zijn dat zelfs in Flevoland het werkaanbod stijgende is?
Zou het dan toch zo zijn dat men er uiteindelijk achterkomt dat oudere werknemers ook zo hun voordelen hebben? Geen carrièrejagerij meer, ervaring meebrengen en weten wat werken is, als duizendpoot kunnen fungeren in plaats van ’smal’ georiënteerd zijn.
Hoe dan ook: het heeft nog geen baan opgeleverd, maar het doet me wél goed en ik heb het er maar wat druk mee!