Allereerst een tip: dit boek is momenteel in menig boekwinkel te koop voor € 4,95. Andere omslagafbeelding dan op het plaatje hiernaast, in kleiner formaat paperback en een kleiner lettertype. Zelf heb ik dat het liefst: beter hanteerbaar en - niet geheel onbelangrijk - veel goedkoper!

Ik heb de 428 bladzijden vrijwel in één teug verslonden! Het heldere taalgebruik van Robotham, zonder ellenlange uitweidingen, zijn humor (zijn beschrijving van de telescoopvisperikelen en de aankoop van een kerstboom zijn onvergetelijk), de concrete manier van vertellen vanuit de ik-persoon, slepen je mee in het leven van en de gebeurtenissen rond hoofdpersoon Joseph (Joe) O’Loughlin, psychiater, gelukkig getrouwd en net zo menselijk en anti-held als de gemiddelde lezer (schat ik ). Er komt nogal wat misère op z’n pad: hij blijkt een ongeneeslijke neurologische aandoening te hebben, hij krijgt te maken met een vermoorde vrouw, een van zijn patiënten is nogal gefrustreerd, een leugentje om bestwil doet zijn relatie geen goed.
Naarmate het verhaal vordert komt Joe’s ondergang gestaag dichterbij: hij weet niet meer wie hij kan vertrouwen, iemand wil hem te grazen nemen, maar waarom? De politie ziet hem als verdachte in plaats van slachtoffer en dan is Joe genoodzaakt zelf de speurderstouwtjes in handen te nemen. Fenomenaal, zoals de spanning allengs opgevoerd wordt en vastgehouden tot en met de laatste bladzijde. Als lezer zou je Joe willen helpen de werkelijke dader te ontmaskeren, je zou de versnellingsbak van zijn vluchtauto willen repareren, die bij nader inzien een ideale vluchtauto blijkt omdat de politie niet op een langzaam rijdend oud vehikel let.
Genoeg gezegd.
De verdenking is spannend en goed voor urenlang leesplezier. En dat zonder rondvliegende kogels of snerpende achtervolgingen, zonder slappe Nicci French-bladvulling (ik lees wel NF, maar begrijp de hype niet, het is me te gekunsteld), maar met verrassende wendingen, psychologisch inzicht en een intelligente ‘held’ van vlees en bloed, die net als iedereen goede en minder goede karaktereigenschappen heeft.

Ik ga meteen op zoek naar de volgende Robotham: Het verlies. Ik twijfel nog tussen nieuw en tweedehands. Favoriete auteurs lees ik ‘t liefst nieuw, het prijskaartje speelt echter ook een rol. Tweedehands is goedkoper, maar dan zijn de verzendkosten hoog en is het afwachten in welke staat het boek verkeert. Ik denk er rustig over na, begin nu eerst aan een boek dat ondanks de titel niet geschikt is voor vóór het slapen gaan, aldus een aantal recensies die ik gelezen heb: Slaap zacht, psychologische thriller, waarin de slachtoffers levend begraven worden. Ik ben benieuwd!

Niet heel slecht, maar ook niet zodanig dat ik zit te springen om andere titels van Spindler te lezen. Als ik die in een opruiming op de kop weet te tikken (zoals dit boek) zou ik ze kopen, er is echter geen haar op m’n hoofd die eraan denkt er de gangbare verkoopprijs voor te betalen.
Ofschoon wat vergezocht is het een aardige thriller met daarin verweven een romance; het verhaal speelt zich af op Key West.
De slotalinea van het boek is abominabel (ik zou graag weten hoe die in de originele versie is) en heeft een wel héél hoog Bouquetreeksgehalte. Houd erbij in gedachten dat nog geen honderd bladzijden eerder de man in kwestie de vrouw in kwestie voor leugenaar en gek verklaarde: Tranen van vreugde prikten in haar ogen. Ze ging op haar tenen staan en drukte haar mond op de zijne. Voor de eerste keer begreep ze echt wat het paradijs inhield. Bwèèèh.
Mijn grootste bezwaar tegen het boek is de afstandelijkheid, zoals ik die ook ervaren heb in Dood door schuld van Taylor Smith: ik kan me met geen mogelijkheid inleven in de personages. Heel even heb ik gedacht dat dat aan mij ligt, mijn eigen gemoedstoestand zou er debet aan kunnen zijn, maar die gedachte heb ik weer laten varen. Immers, met mijn gemoedstoestand is niet zoveel mis ondanks mijn kopzorgen, anders zou ik me niet meer op een boek kunnen concentreren (lezen is voor mij een prima graadmeter). Bovendien heeft het volgende boek de restjes twijfel-aan-mezelf weggenomen: ik zat er helemaal in, kon het amper wegleggen, topper! (Zie volgende log, die ik uiteraard nog moet schrijven, even geduld ajb. Ik ga nu eerst nuttige dingen doen zoals boodschappen en stofzuigen. )