Wel en wee van Annabee

Wie niet weg is … van James Patterson, waar ik gisteravond in begonnen heb, heb ik alweer uit en viel enigszins tegen. Op zich steekt het verhaal goed in elkaar, in feite mankeert er niets aan, maar het is ongeloofwaardig en leest té vlot weg. In vliegende vaart komt de levensloop van de hoofdpersonen voorbij en zo hier en daar wordt een fase wat uitgediept, waardoor ik me niet in kon leven in de personages. Het boek is in de ‘ik’-vorm geschreven; in de derde persoon zou het me waarschijnlijk beter zijn bevallen, de ‘ik’ is zo afstandelijk dat ik met haar totaal niets heb. Ook de fragmenten die emotioneel bedoeld zijn weten me niet te raken, eerlijk gezegd maakte het me geen snars uit of Maggie al dan niet schuldig bevonden werd.
Ik weet niet precies wat het is met dit boek, ik kan ook niet zeggen dat het slecht is, maar het gaat me het ene oor in en het andere uit. Irritant aspect: de 297 bladzijden zijn verdeeld in 122 (!) hoofdstukken, zeg maar -jes. Waar dat voor nodig is kan ik niet verklaren, het is echter nogal irritant om gemiddeld om de andere bladzijde (er zijn hoofdstukken bij die maar een halve pagina beslaan!) weer ietsje verder te zijn in de tijd, of juist terug, of de ‘ik’ te zijn en dan weer juist niet.

Maar goed, uit = uit en een einde luidt tevens een nieuw begin in (en dat geldt niet alleen voor boeken 8) ): Rendez-vous van Esther Verhoef. Het boek staat al geruime tijd in de wachtkamer, reden daarvan is vooral dat hier en daar in recensies weer kwistig verklappertje gespeeld is ( ), waardoor ik er niet meer toe kon komen het te lezen en waardoor de aardigheid er eigenlijk bij voorbaat al af is. Ik heb met mezelf echter afgesproken dat ook de ‘ouwetjes’ weggewerkt moeten worden en wie weet blijkt het toch nog een verrassend verhaal te zijn.
Na Rendez-vous lees ik De verzamelaars , waar ik nog niets van weet omdat ik de recensies ontwijk. Ondertussen bestel ik twee boeken van Robotham, van wie ik onlangs De verdenking gelezen heb, voor daarna, want mijn voorraad begint danig te slinken.

Update 4 maart 2007
Van Rendez-vous ben ik niet onder de indruk: saai, weinig verrassend en met een onbevredigend plot (zeg ik verder niets over, want dat is onaardig t.o.v. degenen die het boek nog willen lezen). Het verhaal leest vlot weg, als roman krijgt het van mij een voldoende, als thriller een onvoldoende.
Nu is eigenlijk De verzamelaars aan de beurt, maar ik ga toch eerst voor een Robotham: Het verlies. De meningen over dit boek zijn verdeeld en dat prikkelt mijn nieuwsgierigheid extra.

4 Comments | In: Boeken | | #

Ik hou wel van druilerige (zon)dagen, maar weet dat dat niet voor iedereen geldt. Daarom een poging de anti-druildagers een glimlach te ontlokken, zo ben ik dan ook wel weer:

Wil je meer dan één glimlach, klik dan op de afbeelding en vervolgens op open/openen (pps-bestand) voor nóg een printerprobleem.
Met een (soms twee, heb ik gemerkt) muisklik verschijnt steeds de volgende regel/bladzijde.
Dank aan Lia, die me het bestand toestuurde!

1 Comment | In: Spelletjes-Humor-enz | | #

Canvas, 23:30 uur: Heavenly Creatures

Wat ik over deze film gelezen heb maakt me nieuwsgierig, hoewel ik in de regel niet zoveel op heb met ‘waargebeurde’ verhalen.
Twee vriendinnen, die zich steeds verder in hun fantasiewereld terugtrekken, beramen een moord als de ouders tussenbeide dreigen te komen. Volgens de VARA-gids een psychologisch drama, IMDb doet daar de etiketten gay en thriller bij, hoge cijfers op cinema.nl en imdb.com, de eerste filmrol van Kate Winslet. Boeiend, verwacht ik.
Of ik ga kijken of opnemen ligt aan het boek waarin ik na Paul de Leeuw en Spoorloos verdwenen ga beginnen: Wie niet weg is … van James Patterson. Terugkeer naar Brighton van Robert Goddard heb ik vanmiddag uitgelezen: mooi verhaal, interessante onderlinge verhoudingen, voldoende spannend, kortom: een echte Goddard en goed! Geen verhaal echter dat blijft ‘hangen’, ik kan meteen een volgend boek oppakken.

5 Comments | In: Boeken, Tv-Film-&aanverwanten | | #

In het voorgaande logje schreef ik al dat ik weinig filmkennis heb.
Dat blijkt: in de Oscar Quiz haalde ik zojuist de dramatische score van 4/10 …

Doe hier de Oscar Quiz

Heb geen tijd meer om er een Oscar-afbeelding bij te zoeken en te plakken, dat doe ik vanmiddag misschien nog. Maar och, zonder kan eigenlijk ook best, niet dan? 8)

6 Comments | In: Tv-Film-&aanverwanten | | #

Of het wat is weet ik niet, maar het gebaar is aardig: ik kocht vanmorgen een strippenkaart aan het Connexxionloket en mocht tot mijn verbazing een dvd uitzoeken. Ik had keuze uit een aantal mij slechts vaag bekende titels, wat niets zegt over de kwaliteit van de films, maar wel over mijn filmkennis. De films met actiegedoe hoefde ik niet, een kinderfilm ook niet. Uit de resterende dvd’s heb ik die met Kevin Costner gekozen (en met Jennifer Aniston, maar Costner spreekt me meer aan).
Rumor has it … heet ie. En het is ‘een romantische komedie over familie, liefde, huwelijk en andere grote rampen’. Vast wel goed genoeg voor een druilerige zondagmiddag of enig ander moment waarop ik geen puf heb mijn hersens te gebruiken.

Over puf gesproken: mijn voorraad daarvan is precies groot genoeg om te werken en de dingen te doen die noodzakelijk zijn. En dan is het op. Ik hang wat voor de tv of zit te lezen (weer een Goddard: Terugkeer naar Brighton; vóór dit boek heb ik Kind in het water van Dobyns gelezen: goed!). Zesendertig uren werken is veel, maar ik voel dat het begint te wennen en dat het al wat gewoner wordt om veel eerder naar bed te gaan om veel eerder op te kunnen staan dan ik gewend was.
Morgen ben ik om half één vrij, dat biedt perspectief om weer eens wat weblogs te bezoeken.

2 Comments | In: Tv-Film-&aanverwanten | | #

afbeelding: Couchkartoffelsalat
vertaling: Annabee

3 Comments | In: Spelletjes-Humor-enz | | #

Al eens eerder schreef ik dat ik er moeite mee heb een theater-/concertavond te beschrijven, ik denk dat de hoofdoorzaak van het ‘probleem’ is dat m’n gevoel er een zeer grote rol in speelt. Als ik genoten heb moet het lang bezinken, ik moet het als het ware verwerken. Als het me niet echt geraakt heeft kan ik meteen voor het vaderland weg schrijven.
Drie keer raden hoe het me dit keer vergaat, the day after Boudewijn …
Heel in ‘t kort daarom: we hebben enorm genoten! Punt. Uit. Daar valt vrijwel niets aan toe te voegen. Een uitverkochte Meerpaal, enthousiast publiek. Geweldige muzikanten (zie hier voor de samenstelling van de superband!) en natuurlijk Boudewijn de Groot, op het podium net zo warm en zuiver van stem en zijn teksten net zo verstaanbaar als op cd. Klasse! Voor de pauze veel nummers van de nieuwste cd Lage Landen, na de pauze ook veel ouder werk.
Na afloop heb ik het afgebeelde boek Hoogtevrees in Babylon gekocht, ter plekke gesigneerd door Boudewijn:

Uiteraard zijn jullie benieuwd of de kaartjesoperatie geslaagd is. Zodra we binnen waren wist ik zeker dat het die ene meneer op het bankje moest zijn en ik ben zonder aarzelen op hem afgestapt. Bingo! Hij was zo blij dat hij alsnog een toegangskaart kreeg, dat hij voor mij de grootste doos Merci meegebracht had die ik ooit gezien heb: 675 gram! ‘t Had veel weg van een blind date: afspraak maken met een onbekende waar je vervolgens de hele avond mee optrekt, hij zat immers naast ons.

Het is een heerlijke avond geweest, waarvan ik – inwendig – nog volop nageniet!

9 Comments | In: Boeken, Muziek en theater | | #

Althans, ik verwacht dat dit een heerlijk avondje wordt. Drie generaties Bee, te weten oma, Rosanne (die trouwens niet Bee maar Zet heet) en ikke, verheugen zich op een avondje Meerpaal.

We hebben stoelnummers 12, 13 en 14 in de paarse balkonzone, beter kan haast niet!

OmaBee is inmiddels onderweg deze kant op en brengt een pan erwtensoep mee. Niet mijn favoriete kostje, maar hier wonen nog meer mensen en ‘t is wél lekker makkelijk. ‘t Is ook niet dat ik het beslist niet lust, ik neem gewoon wat minder en eet er een broodje met een groot stuk rookworst bij.

Alle lof overigens voor de Meerpaal: ik heb dinsdagmiddag gebeld dat ik een toegangskaart over had (stoel 11). De theaterkassa heeft een wachtlijster (dat woord heb ik van de week bedacht en hou ik erin ) gebeld die voor één kaart opteerde en binnen een uur werd ik door iemand gebeld die vanavond de kaart van me overneemt. En nou maar hopen dat ik hem herken aan zijn signalement …
Enkele lezers herinneren zich misschien nog dat we dubbel gegokt hadden en dubbel gewonnen: we hadden ook kaarten voor de Meervaart in Amsterdam. Die kon ik terugsturen en het aankoopbedrag minus administratiekosten is meteen teruggestort.
Uitstekende service van beide theaters!

6 Comments | In: Muziek en theater | | #

In schril contrast met de bezoekersdrukte op mijn Valentijnspagina is mijn Valentijnsdag in het werkelijke leven, die gaat namelijk altijd volkomen aan me voorbij. Ik heb wel eens een cadeautje gekocht voor een geliefde, of iets speciaals gekookt, maar ‘mijn’ mannen waren niet van de soort die dat waardeerde; zélf hadden ze dan niet aan Valentijn gedacht, hetgeen een ongemakkelijke situatie opleverde, en hoe red je je daar als man uit? Juist ja, door te zeggen dat Valentijnsdag lariekoek is. Dat is het misschien ook, maar anderzijds is er niets mis met een ingelast dagje romantiek.
Tot zover mijn ervaring. Ik heb er geen trauma aan overgehouden of nachtmerries van. In tegenstelling, vermoed ik, tot het meisje in het onderstaande gedicht van Willem Wilmink. Geen specifiek Valentijnsgedicht, maar wél over de liefde. Och, wat heb ik met dat kind te doen. Het zal je maar gebeuren dat je je verheugt op een afspraakje en dat onze lieve Heer ervoor zorgt dat je uitgerekend die dag in je allermiserabelste doen bent. Wilmink op z’n best!

Dankgebed van een verliefd meisje

Ik droom al wekenlang van hem,
ik zie zijn ogen, hoor zijn stem,
en voor vandaag hebben we afgesproken.
Op deze dag, zo mooi, zo goed,
dat ik hem voor het eerst ontmoet,
is dus mijn linkeroog ontstoken.

Ik zit met mijn gestel in de knel,
dank u zeer,
lieve Heer,
dank u wel.

6 Comments | In: Feestdagen en folklore, Poëzie en verhalen | | #

Dit spel vereist een spatiebalk-pijltjes-oogcoördinatie waar ik kennelijk niet over beschik. Toch begin ik steeds opnieuw, want ik wil weten wat er daarboven is, of er nog een volgend level komt of wat dan ook. Het wil echter maar niet lukken. Ik geef het nu op, probeer het later op de dag weer, wie weet ben ik dan beter in vorm.

Escalade

O ja: even één keer in het speelveld klikken om het poppetje in beweging te krijgen.

2 Comments | In: Spelletjes-Humor-enz | | #