In werkelijkheid praten we alleen tegen onszelf,
maar soms praten we zo hard dat anderen ons horen.

Kahlil Gibran

Wie niet weg is … van James Patterson, waar ik gisteravond in begonnen heb, heb ik alweer uit en viel enigszins tegen. Op zich steekt het verhaal goed in elkaar, in feite mankeert er niets aan, maar het is ongeloofwaardig en leest té vlot weg. In vliegende vaart komt de levensloop van de hoofdpersonen voorbij en zo hier en daar wordt een fase wat uitgediept, waardoor ik me niet in kon leven in de personages. Het boek is in de ‘ik’-vorm geschreven; in de derde persoon zou het me waarschijnlijk beter zijn bevallen, de ‘ik’ is zo afstandelijk dat ik met haar totaal niets heb. Ook de fragmenten die emotioneel bedoeld zijn weten me niet te raken, eerlijk gezegd maakte het me geen snars uit of Maggie al dan niet schuldig bevonden werd.
Ik weet niet precies wat het is met dit boek, ik kan ook niet zeggen dat het slecht is, maar het gaat me het ene oor in en het andere uit. Irritant aspect: de 297 bladzijden zijn verdeeld in 122 (!) hoofdstukken, zeg maar -jes. Waar dat voor nodig is kan ik niet verklaren, het is echter nogal irritant om gemiddeld om de andere bladzijde (er zijn hoofdstukken bij die maar een halve pagina beslaan!) weer ietsje verder te zijn in de tijd, of juist terug, of de ‘ik’ te zijn en dan weer juist niet.

Maar goed, uit = uit en een einde luidt tevens een nieuw begin in (en dat geldt niet alleen voor boeken ): Rendez-vous van Esther Verhoef. Het boek staat al geruime tijd in de wachtkamer, reden daarvan is vooral dat hier en daar in recensies weer kwistig verklappertje gespeeld is ( ), waardoor ik er niet meer toe kon komen het te lezen en waardoor de aardigheid er eigenlijk bij voorbaat al af is. Ik heb met mezelf echter afgesproken dat ook de ‘ouwetjes’ weggewerkt moeten worden en wie weet blijkt het toch nog een verrassend verhaal te zijn.
Na Rendez-vous lees ik De verzamelaars , waar ik nog niets van weet omdat ik de recensies ontwijk. Ondertussen bestel ik twee boeken van Robotham, van wie ik onlangs De verdenking gelezen heb, voor daarna, want mijn voorraad begint danig te slinken.

Update 4 maart 2007
Van Rendez-vous ben ik niet onder de indruk: saai, weinig verrassend en met een onbevredigend plot (zeg ik verder niets over, want dat is onaardig t.o.v. degenen die het boek nog willen lezen). Het verhaal leest vlot weg, als roman krijgt het van mij een voldoende, als thriller een onvoldoende.
Nu is eigenlijk De verzamelaars aan de beurt, maar ik ga toch eerst voor een Robotham: Het verlies. De meningen over dit boek zijn verdeeld en dat prikkelt mijn nieuwsgierigheid extra.

Ik hou wel van druilerige (zon)dagen, maar weet dat dat niet voor iedereen geldt. Daarom een poging de anti-druildagers een glimlach te ontlokken, zo ben ik dan ook wel weer:

Wil je meer dan één glimlach, klik dan op de afbeelding en vervolgens op open/openen (pps-bestand) voor nóg een printerprobleem.
Met een (soms twee, heb ik gemerkt) muisklik verschijnt steeds de volgende regel/bladzijde.
Dank aan Lia, die me het bestand toestuurde!

Onlangs kregen zowel omaBee als ik het afgebeelde voorwerp cadeau van Rosanne. Zomaar.
In dat zinnetje zitten meteen aanwijzingen verstopt (het lijkt wel ‘Wie is de mol’ ):
- omaBee én Annabee hebben er iets aan
- de gever bezoekt het soort winkels waar ‘zomaar’ cadeautjes voor omaBee en Annabee liggen
- de gever is een arme studente en dat zegt iets over de prijsklasse
- de gever reist met openbaar vervoer en had geen transportproblemen

Ik kende dit voorwerp nog niet, maar misschien loop ik achter en weet iedereen al lang wat het is en/of waarvoor het dient?

Canvas, 23:30 uur: Heavenly Creatures

Wat ik over deze film gelezen heb maakt me nieuwsgierig, hoewel ik in de regel niet zoveel op heb met ‘waargebeurde’ verhalen.
Twee vriendinnen, die zich steeds verder in hun fantasiewereld terugtrekken, beramen een moord als de ouders tussenbeide dreigen te komen. Volgens de VARA-gids een psychologisch drama, IMDb doet daar de etiketten gay en thriller bij, hoge cijfers op cinema.nl en imdb.com, de eerste filmrol van Kate Winslet. Boeiend, verwacht ik.
Of ik ga kijken of opnemen ligt aan het boek waarin ik na Paul de Leeuw en Spoorloos verdwenen ga beginnen: Wie niet weg is … van James Patterson. Terugkeer naar Brighton van Robert Goddard heb ik vanmiddag uitgelezen: mooi verhaal, interessante onderlinge verhoudingen, voldoende spannend, kortom: een echte Goddard en goed! Geen verhaal echter dat blijft ‘hangen’, ik kan meteen een volgend boek oppakken.

Leuk idee van de juf om haar leerlingen samen één tekening te laten maken. Om de beurt moeten ze iets toevoegen. Het begint met een streep en als je wilt weten waar het eindigt zul je op de afbeelding moeten klikken.

(ppt-bestand: klik op de afbeelding en vervolgens op ‘open/openen’;
met een muisklik ga je naar de volgende bladzijde)

bron: Planet

In het voorgaande logje schreef ik al dat ik weinig filmkennis heb.
Dat blijkt: in de Oscar Quiz haalde ik zojuist de dramatische score van 4/10 …

Doe hier de Oscar Quiz

Heb geen tijd meer om er een Oscar-afbeelding bij te zoeken en te plakken, dat doe ik vanmiddag misschien nog. Maar och, zonder kan eigenlijk ook best, niet dan?

Of het wat is weet ik niet, maar het gebaar is aardig: ik kocht vanmorgen een strippenkaart aan het Connexxionloket en mocht tot mijn verbazing een dvd uitzoeken. Ik had keuze uit een aantal mij slechts vaag bekende titels, wat niets zegt over de kwaliteit van de films, maar wel over mijn filmkennis. De films met actiegedoe hoefde ik niet, een kinderfilm ook niet. Uit de resterende dvd’s heb ik die met Kevin Costner gekozen (en met Jennifer Aniston, maar Costner spreekt me meer aan).
Rumor has it … heet ie. En het is ‘een romantische komedie over familie, liefde, huwelijk en andere grote rampen’. Vast wel goed genoeg voor een druilerige zondagmiddag of enig ander moment waarop ik geen puf heb mijn hersens te gebruiken.

Over puf gesproken: mijn voorraad daarvan is precies groot genoeg om te werken en de dingen te doen die noodzakelijk zijn. En dan is het op. Ik hang wat voor de tv of zit te lezen (weer een Goddard: Terugkeer naar Brighton; vóór dit boek heb ik Kind in het water van Dobyns gelezen: goed!). Zesendertig uren werken is veel, maar ik voel dat het begint te wennen en dat het al wat gewoner wordt om veel eerder naar bed te gaan om veel eerder op te kunnen staan dan ik gewend was.
Morgen ben ik om half één vrij, dat biedt perspectief om weer eens wat weblogs te bezoeken.

De eerste week (= 36 uren) zitten erop en tot nu toe verloopt het naar wens. Ik spring ’s ochtends om kwart over zeven vrolijk uit bed en zie er niet tegenop om naar m’n werk te gaan. ‘t Zijn lange dagen, dat wel, ik ben rond kwart voor zes weer thuis.
Eén klein probleempje doet zich voor, maar dat is een kwestie van oefening, gewenning: ik heb spierpijn en niet zo’n klein beetje.

Voor liggen de spieren 1, 3 en 4 dwars, achter 2, 3 en 4.
Ik ben benieuwd of iemand kan raden wat ik uitspook om deze spierpijnen te krijgen.
Een paar mensen weten het volgens mij al, ik neem aan dat die zo lief zijn het juiste antwoord niet te verklappen.

afbeelding: Couchkartoffelsalat
vertaling: Annabee