Naast het kijken naar de World Cup finales in Calgary besteed ik dit weekend m’n tijd aan lezen (hier staat een update) en countrymuziek. Beide dienen ter ontspanning, alhoewel ik wat muziek betreft in de ietwat droevige sferen beland ben, dat zal ontegenzeglijk van doen hebben met mijn momenteel nogal wisselende gemoedstoestand.
Ik begon gistermiddag met de vrolijke deunen van de Dixie Chicks en via Trisha Yearwood, Kris Kristofferson, Brooks & Dunn en vele anderen kwam ik bij Tim McGraw uit en bij diens echtgenote Faith Hill. Laatstgenoemden kende ik wel, maar ik was ze eigenlijk een beetje vergeten. Daar heb ik verandering in gebracht, ik heb ‘t een en ander gedownload en heb een aantal van hun cd’s aan mijn nimmer slinkende verlanglijst toegevoegd.

(Dat ‘hoppen’ doe ik trouwens via Bol: ik begin bij een artiest die ik ken en in de door mij gewenste sfeer zit, daar staan aanbevelingen onder, die ik dan weer aanklik; het aardige is dat je van de meeste cd-nummers een fragment kunt beluisteren, waarna ik met Limewire op zoek ga naar wat ik interessant vind en dat download ik. Prima tijdverdrijf om de gedachten mee te verzetten!)

Ik had/heb rooie oortjes van de koptelefoon en zoals ik al schreef: ik ben in de droevige nummers blijven hangen. “Eten!” heeft me gisteren op het nippertje voor de zakdoeken behoed. Vandaag luister ik ernaar zonder hinder van emotionele incontinentie.
Een van de mooiste nummers die ik gevonden heb is Angry all the time, waarvan je op CowboyLyrics de tekst kunt vinden en dat je hier kunt horen.

Trisha Yearwood | Dixie Chicks | Kris Kristofferson | Tim McGraw | Faith Hill | Brooks & Dunn

Van je vrienden moet je ‘t hebben. Of juist niet? Klik maar eens op de afbeelding …

(ppt-bestand: afbeelding aanklikken, open/openen en
vervolgens met een muisklik steeds naar de volgende bladzijde)