De eerste maand is voorbijgevlogen, morgen begint alweer mijn tweede werkmaand.
Het nieuwe ritme voelt al niet nieuw meer, de spierpijnen van het archiveren zijn verleden tijd (gewenning en ook meer afwisseling in werkzaamheden), de sfeer bevalt me. Het gaat prima!
Blijft het feit dat ik 36 uren per week + de reistijd minder kan besteden aan overige bezigheden. Daar hebben vooral mijn bezoekjes aan andere weblogs onder te lijden. Spijtig genoeg, maar ik krijg het niet voor elkaar nog regelmatig mijn gezicht te laten zien; ik hang ’s avonds liefst wat op de bank, voor de tv of met een boek, en ga voor mijn doen vroeg naar bed (heb meer slaap nodig, werken vergt best veel energie). In het weekend komt ‘t er ook niet van, dan moet ik alles nog doen wat de hele week blijft liggen. Maar goed, ook hierin zal ik nog wel een nieuw ritme weten te vinden, een baan is op dit moment belangrijker dan het lezen van logjes en ik neem aan dat daar begrip voor is. Zo niet: pech gehad.

Goed gevoel gaf me het invullen - gisteren - van mijn UWV-werkbriefje: ik kon aanvinken dat ik geen werkbriefjes meer toegestuurd wil krijgen omdat ik fulltime werk. Eén werkloze minder in de statistieken. Twee dagen krijg ik nog betaald, want ik ben op woensdag de 14e begonnen, en dan zijn het UWV en ik van elkaar verlost. Tijdelijk weliswaar, maar toch.
Ik heb zelden met zoveel plezier het formulier ingevuld!