… en soms zit het tegen. Zoals vandaag (zaterdag).
Ik moest even naar de stad voor minstens één nieuwe broek en cadeautjes voor een dubbel verjaardagsfeest, morgen, ‘ergens in Drenthe’. Dat kon met de bus net zo goed als met de auto, dus op naar de bushalte. Ik ging twee minuten eerder van huis dan normaal wanneer ik de bus neem, maar dat hadden er drie moeten zijn, want de bus reed weg voordat ik bij de halte was. Zat ik daar een kwartier te kleumen.

Regelrecht naar de winkel waar ik de cadeautjes wou kopen, want klaar=klaar. - Verkopen wij die? - Nee. - Die verkopen wij niet. Waarop ik zei dat ik nét nog op de website van de betreffende artikelen dit adres gevonden had als verkoopadres. - Verkopen wij die niet? - Nee, niet meer. - We verkopen ze niet meer. Sinds kort pas, hoor. Alsof die toevoeging enige troost bood. Maar goed, iets anders bedenken dus. Dat is gelukt, maar ‘t is niet echt wat ik wou, al hoop ik natuurlijk dat de ontvangers er desondanks blij mee zijn.

Toen de (spijker)broek. Ik ben bewust Didi voorbijgelopen, want daar kom ik altijd al voor broeken. Bij Vero Moda een spijkerbroek gekocht, redelijk naar tevredenheid, zelfde als Rosanne altijd draagt, beetje saaie dus … Op de terugweg toch nog even bij Didi gekeken, waar een spijkerbroek hing die meer mijn smaak is, met rafeltjes en draadjes op de zakken en zo. Zie afbeelding en tel daar een paar maten bij op. Niet standaard, niet netjes, misschien ook niet voor middelbare vrouwen, maar wél zoals ik hem graag heb. Bij Didi ook nog een beige broek gekocht met zeer wijde pijpen (mama, je lijkt wel een Urker - maar hij is mooi hoor, staat je goed!) Ik heb er namelijk al zo een, maar dan van een ander stofje en geruit, die heb ik vorig jaar eind van de zomer gekocht. Daar heeft maandenlang een lelijke vetvlek in gezeten, tot ik me eindelijk - na lang aandringen van dochterlief - over mijn weerzin tegen Vanish huppeldepup heen heb weten te zetten. Ik moet nu erkennen dat het een wondermiddel is, ondanks de door mij verafschuwde naam van het product. )
En toen had ik drie broeken. Die van Vero Moda breng ik maar terug, denk ik. Het is echter ook wel handig om een neutrale spijkerbroek te hebben. Ik zie wel, heb 30 dagen de tijd om erover na te denken.

Vanavond hoorde ik dat ik alsnog een toegangskaart over heb had voor Stef Bos.
Kan ik er iemand blij mee maken? Wie het eerst komt, het eerst maalt. Ik ben blij dat ik er iemand blij mee heb kunnen maken, met dank aan Rosanne.