- klik op de afbeelding voor een leesbaar formaat -

Een orisme is een aforisme dat nog niet.

Kamagurka

Zoals ik eerder al schreef had ik wisselende geluiden gelezen over Het verlies . Ik ben het boek onbevooroordeeld te lijf gegaan en kan niet anders zeggen dan dat het goed is! En dat terwijl ik er wegens tijdgebrek langer over gedaan heb dan ik gewend ben, wat het leesplezier eigenlijk nooit ten goede komt. Het is geen De verdenking , maar bíjna net zo boeiend. Ook dit verhaal zit uitstekend in elkaar, is niet en ook weer wel spannend (ik had wel door welke kant het op ging, kon het waarom bedenken, maar niet het hoe en wat), geestig en gevoelig.
Door menigeen wordt als minpunt ervaren dat dr. Joe, hoofdpersoon in De verdenking , dit keer slechts een bijrol speelt en inspecteur Vincent Ruiz de hoofdrol. Ik vind het juist een briljante vondst van de auteur: de invalshoek verandert totaal, er wordt niet slechts één persoon steeds wat verder uitgemolken en de volgorde waarin je de boeken leest komt er niet zo op aan (neeeee, ik ga niet weer zeuren over thrillerseries die je in de juiste volgorde moet lezen ).

De derde Robotham, Nachtboot , blijft op de wachtstapel tot ik een paar dagen achtereen ruimschoots de gelegenheid heb om te lezen; ik wil er echt van genieten en brokjesgewijs (bus, middagpauze en ’s avonds nog even) lukt dat toch minder goed. Het boek is trouwens, evenals een aantal andere van de nog-te-lezenstapel, te zwaar om dagelijks mee te zeulen. Om die reden is nu eerst een ‘lichter’ werkje aan de beurt, alhoewel, 380 bladzijden, kleine lettertjes: Paranoia. Een business thriller, mijn eerste Finder, ik ben benieuwd.