De BBC heeft besloten te stoppen met de detectiveseries Dalziel&Pascoe en Lynley&Havers.
Het spreekt vanzelf dat wij – fans – niet gelukkig zijn met deze beslissing. 
Meer info vind je op detectives.kro.nl, waar tevens uitgelegd wordt hoe je je stem kunt laten horen.
Vanmiddag was ik ter gelegenheid van het afscheid van een collega in De Waterlely, in Natuurpark Lelystad. Op de ramen zag ik dichtregels, kon vanwege de drukte niet alles lezen, maar heb een paar regels genoteerd zodat ik het gedicht thuis op internet op kon zoeken. (Collega’s keken vreemd op, die kennen mij nog niet zo goed dat ze kunnen weten dat dit voor mij heel normaal is. 
)
Ik heb het gevonden! ‘t Is geschreven door Hein Walter in het kader van zijn ‘Poëzie op locatie’.
Eens was er leegte,
de zonbeschenen leegte van zeeen,
toen was er water dat wegmoest,
verdreven, de mensheid een weg zocht
naar leven en ruimte, dorpen verschenen,
omgeven door vlakten en uitzicht,
het groen onbegrensd en natuur
die de hand kreeg te groeien,
maar toen al de angst voor de vloedgolf
van mensen die eens zouden komen,
de eenvoud verstoren – hoe hou je dat tegen,
het inzicht verbleekte, verkrampte,
het mes werd geslepen, het zwaard opgenomen –
nu zijn ze gekomen, de wegen gelegd,
de steden vergroeid met de adem van velden,
een met het landschap, niet bang meer
voor toekomst, natuur was als spelen met kansen,
verweving van invloed, toneel van vooruitgang,
balans in structuur en open gedachte
van wind die kan waaien waarheen die maar wil.
Gerelateerde websites: Siemen Bolhuis | Flevolandschap | De Waterlely
Héb ik een halve vrije dag, deze week op donderdagochtend in plaats van -middag, zit ik m’n tijd te verdoen in ongemak en bij de dokter …
Er blijkt niets ernstigs aan de hand, ‘t is slechts een enorme bloeduitstorting (7x5x3cm), maar behoorlijk pijnlijk. Dit als gevolg van een uitglij(d)er, gisteren aan het eind van de middag, op de groente-afdeling van C1000. Een blaadje spinazie, of wat het ook maar was, kan knap glad zijn.
Aanvankelijk was ik vooral geschrokken, maar eenmaal thuis ging mijn linker elleboog opspelen, hetgeen vandaag resulteerde in een bezoek aan de huisarts. Verder heb ik aan de linkerkant van m’n lijf ter hoogte van heup en enkel een wat gekneusd gevoel, maar dat stelt niks voor.
En nu naar m’n werk, want alles functioneert nog, er is geen reden om thuis te blijven.
Heeeeeeeeeel simpel. Alhoewel, ik zie geen stip in het afgebeelde roze level. 
‘t Is in elk geval slaapverwekkend, want ik zit me toch te gapen …
ik verlang nu al naar m’n bedje, maar ben brood aan het bakken en moet nog een uur geduld hebben. De wachttijd breng ik door in bad, dat lijkt me wel een strak plan. 8)
“Today is the first day of the rest of your life” hing in mijn tienertijd en nog lang daarna op mijn kamertje. In een totaal andere lay-out weliswaar, maar ik vond het een onwijs wijs gezegde dat ik met mijn destijds schaarse kennis van het Engels nét kon begrijpen, en kom het nog geregeld tegen.
Ik had nog twee posters, de uitvouwposters uit de Muziek Expres niet meegeteld: “Black is beautiful”, die zie ik nooit meer ergens. En natuurlijk Che Guevara, weet niet goed waarom, waarschijnlijk gewoon omdat het stoer was of zo.
Herinner jij je nog welke posters de wanden van je kamer sierden?
Collega M. stapt binnenkort in het huwelijksbootje en kreeg vorige week deze – ergens op internet gevonden – tekst van collega J.:
Vóór het huwelijk:
Zij: Doei!
Hij: Ha, eindelijk, ik heb zolang gewacht.
Zij: Wil je dat ik wegga?
Hij: Nee! Ik durf er niet eens aan te denken.
Zij: Hou je van me?
Hij: Natuurlijk. Heel veel!
Zij: Heb je me ooit bedrogen?
Hij: Nee! Waarom vraag je me dat?
Zij: Wil je me kussen?
Hij: Elke keer als ik de kans krijg!
Zij: Zul je me ooit slaan?
Hij: Ben je gek? Zo iemand ben ik niet.
Zij: Kan ik je vertrouwen?
Hij: Ja.
Zij: Schat!
Ná het huwelijk:
Lees de bovenstaande tekst van onder naar boven …
(Eerder geplaatst op Crimezone, iets aangepast t.b.v. de lezers van mijn weblog.)
‘Een al te mooi meisje‘ is een zeer goede thriller, het enige wat eraan mankeert is de ietwat slap uitgewerkte plot. Een aanrader! En nog steeds verkrijgbaar voor de prijs van een patat met + een snack. Doen dus, het boek bedoel ik.
Seghers weet in een paar pennenstreken karakters neer te zetten waar menig auteur ellenlang moet uitweiden om hetzelfde effect te bereiken. Knap is, dat hij het karakter van het meisje dan weer op een geheel andere manier benadert: subtiel gedoseerd.
Goed verhaal, niet bloedstollend spannend maar meeslepend, en de stijl van de auteur bevalt me. Althans dat denk ik, een vertaling is nooit helemaal ‘echt’. Zo her en der lees ik dat Seghers Mankell-fan is, maar overeenkomsten tussen de beide auteurs zie ik niet: ik ben dan ook geen Mankell-kenner of -fan, hou meer van de Wallander tv-films dan van de Wallander boeken, Seghers spreekt mij meer aan en bovendien hou ik er niet van om auteurs met elkaar te vergelijken, dat heeft met appels en peren en zo te maken.
Achteraf vind ik het jammer dat ik gezwicht ben voor het Nederlandse ‘Een al te mooi meisje’. De prijs was zeer aanlokkelijk, dat heeft beslist meegespeeld. ‘Die Braut im Schnee’, de volgende van Seghers, schaf ik in het Duits aan. Eigenlijk had ik besloten niet meer aan series te beginnen, maar toch … Marthaler en Tereza hebben mijn sympathie gewekt en ik ben nieuwsgierig naar het verdere verloop van hun beider levens.
De derde Seghers zit er inmiddels ook aan te komen: ‘Partitur des Todes’.
Toen ik ‘De stromannen‘ kocht wist ik niet dat ‘t het eerste deel van een trilogie was. Gelukkig maar, want dat zou me wellicht van de aankoop weerhouden hebben, terwijl ik het met zeer veel plezier gelezen heb en nu uitkijk naar de delen 2 en 3. ‘Het oudste offer‘ heb ik inmiddels in mijn bezit; ‘Engelenbloed‘ nog niet, ik wacht op de goedkope editie, die binnenkort uitkomt. (Terzijde: zwaar irritant weer, dat in de recensie van VN’s Detective & Thrillergids op bol.com staat wie Homo Erectus is; recensies worden namelijk ook bekeken door lezers die nog aan deel 1 moeten beginnen. )
Ik heb zeer genoten van de wijze waarop Michael Marshall schrijft en hoop dat in de delen 2 en 3 wederom te ervaren: (zwartgallige) humor, vaart, spanning, (harde) actie, mysterie, dermate afwisselend toegepast dat het verhaal blijft intrigeren tot en met de laatste bladzijde. En daarna. Het uiteindelijke aantal doden is naar mijn smaak aan de hoge kant, maar een kniesoor die daar op let.
Ik had me voorgenomen aansluitend ‘Het oudste offer’ te lezen, maar kom daarop terug omdat ik bedacht dat meer van hetzelfde achter elkaar me in de regel niet goed bevalt. Dan treedt er een soort verzadiging op, waardoor ik geneigd ben het boek af te raffelen en dat wil ik niet.
Ik lees nu eerst ‘Amokspiel’ van Sebastian Fitzek (nog niet in het Nederlands uitgegeven).
‘De Hunt Club en ‘Een al te mooi meisje‘ hebben jullie nog tegoed. Moet ze eerst opzoeken en weer doorbladeren, ‘t lijkt een mensenleven geleden dat ik ze gelezen heb.
Vroeger, heeeeel lang geleden, geloofde ik in toeval.
Sinds ik ouder en wijzer ben geloof ik er niet meer in en ik heb inmiddels een arsenaal aan voorbeelden om dat ongeloof te staven.
Hoe denk jij over toeval: geloof je erin, geloof je er niet in, of zie je nog andere opties?
Die Blechtrommel behoort tot de mooiste tevens beste films die ik ken. Waarbij aangetekend dat ik weinig verstand heb van films, ik ga op m’n gevoel af: als een film me boeit, de sfeer me raakt, is het goed. En Die Blechtrommel is goed!
Opnemen dus, of laat naar bed. 8)
Die Blechtrommel
Canvas (België 2) – 00:10 uur
In de dvd-speler:
Borgen - seizoen 2
Speelduur: 583 minuten.
ANNABEE RUIMT OP
klik op het plaatje en vervolgens
linksonder op 'Toon volledig aanbod'
Laatst bijgewerkt op 04-05-2012
