De stromannen


De Stromannen - Michael MarshallToen ik De stromannen kocht wist ik niet dat ‘t het eerste deel van een trilogie was. Gelukkig maar, want dat zou me wellicht van de aankoop weerhouden hebben, terwijl ik het met zeer veel plezier gelezen heb en nu uitkijk naar de delen 2 en 3. Het oudste offer heb ik inmiddels in mijn bezit; Engelenbloed nog niet, ik wacht op de goedkope editie, die binnenkort uitkomt. (Terzijde: zwaar irritant weer, dat in de recensie van VN’s Detective & Thrillergids op bol.com staat wie Homo Erectus is; recensies worden namelijk ook bekeken door lezers die nog aan deel 1 moeten beginnen. Evil )
Ik heb zeer genoten van de wijze waarop Michael Marshall schrijft en hoop dat in de delen 2 en 3 wederom te ervaren: (zwartgallige) humor, vaart, spanning, (harde) actie, mysterie, dermate afwisselend toegepast dat het verhaal blijft intrigeren tot en met de laatste bladzijde. En daarna. Het uiteindelijke aantal doden is naar mijn smaak aan de hoge kant, maar een kniesoor die daar op let.

Ik had me voorgenomen aansluitend ‘Het oudste offer’ te lezen, maar kom daarop terug omdat ik bedacht dat meer van hetzelfde achter elkaar me in de regel niet goed bevalt. Dan treedt er een soort verzadiging op, waardoor ik geneigd ben het boek af te raffelen en dat wil ik niet.
Ik lees nu eerst ‘Amokspiel’ van Sebastian Fitzek (nog niet in het Nederlands uitgegeven).

De Hunt Club en Een al te mooi meisje hebben jullie nog tegoed. Moet ze eerst opzoeken en weer doorbladeren, ‘t lijkt een mensenleven geleden dat ik ze gelezen heb.