augustus 30th, 2007
Draagvlak
Vanmiddag was ik ter gelegenheid van het afscheid van een collega in De Waterlely, in Natuurpark Lelystad. Op de ramen zag ik dichtregels, kon vanwege de drukte niet alles lezen, maar heb een paar regels genoteerd zodat ik het gedicht thuis op internet op kon zoeken. (Collega’s keken vreemd op, die kennen mij nog niet zo goed dat ze kunnen weten dat dit voor mij heel normaal is. 
)
Ik heb het gevonden! ‘t Is geschreven door Hein Walter in het kader van zijn ‘Poëzie op locatie’.
Eens was er leegte,
de zonbeschenen leegte van zeeen,
toen was er water dat wegmoest,
verdreven, de mensheid een weg zocht
naar leven en ruimte, dorpen verschenen,
omgeven door vlakten en uitzicht,
het groen onbegrensd en natuur
die de hand kreeg te groeien,
maar toen al de angst voor de vloedgolf
van mensen die eens zouden komen,
de eenvoud verstoren – hoe hou je dat tegen,
het inzicht verbleekte, verkrampte,
het mes werd geslepen, het zwaard opgenomen –
nu zijn ze gekomen, de wegen gelegd,
de steden vergroeid met de adem van velden,
een met het landschap, niet bang meer
voor toekomst, natuur was als spelen met kansen,
verweving van invloed, toneel van vooruitgang,
balans in structuur en open gedachte
van wind die kan waaien waarheen die maar wil.
Gerelateerde websites: Siemen Bolhuis | Flevolandschap | De Waterlely
Héb ik een halve vrije dag, deze week op donderdagochtend in plaats van -middag, zit ik m’n tijd te verdoen in ongemak en bij de dokter …
@AnnabeeLeest
