Beeldcanon
Annabee
Gisteravond heb ik de opname van de finale van de Eén Vandaag beeldcanon bijgewoond. De beeldcanon, jawel. Op mijn werk en ook elders had niemand ervan gehoord, sommigen kenden ook Eén Vandaag niet.
Het is me ook na de finale nog duister hoe de uitslag tot stand is gekomen. De finalebeelden werden het publiek van nummer 10 tot nummer 1 voorgeschoteld; een panel, bestaande uit Catherine Keyl, Fons van Westerloo en Aad van den Heuvel, ‘discussieerde’ daarover. Het ging opvallend lang over het beeld van het meisje dat ten overstaan van de hele wereld verdronk, het ging opvallend kort over Theo van Gogh - om maar iets te noemen. Over de nummer 1, de val van de Berlijnse muur (ook mijn keuze trouwens!), is amper gesproken.
Maar goed, de beeldcanon heeft er toch maar mooi voor gezorgd dat ik op vrijdagavond niet voor de tv hing of aan mijn pc zat, maar in het prachtige Instituut voor Beeld en Geluid vertoefde. En met veel plezier, even los van het fenomeen beeldcanon. Ik wil er graag nog een keer naar toe en dan de Experience beleven, gecombineerd met het bijwonen van een opname van Kassa. Voor nog geen 25 euro, inclusief buffetmaaltijd, lijkt me dat een leuk dagje uit!
De opname op zich was interessant voor een televisiestudioleek als ik.
Ik heb me verbaasd over het aantal camera’s (zes), over het applausoefenen, over Wouter Kurpershoek die geen autocue gebruikte, over het feit dat Catherine Keyl geen forse vrouw blijkt te zijn, over het grote aantal lege plaatsen op de tribune* en over het geringe aantal keren dat er iets overgedaan moest worden.
Ik heb genoten van de ontvangst in het Instituut: een hartelijk welkom bij binnenkomst en koffie of thee en muffins. Na afloop drankjes en hapjes. De kazen (o.a. brie en roquefort en een oranjeachtige met blauwgroene schimmels, lekker!) waren geen hapjes maar happen: geen gemier met kleine beetjes op toastjes, maar dikke plakken en brokken op grote schalen. A la Annabee, zeg maar.
Ik heb geshopt en Het Gouden Boek van Sinterklaas gekocht.
* Na afloop sprak ik een van de medewerkers: bij o.a. Vermist en Radar zijn ook vaak plaatsen over. Een mailtje naar de Tros en je bent binnen! Hetzelfde geldt voor het radioprogramma Tros Muziekcafé, dat opgenomen wordt in de Plantage in Amsterdam.
Gepost in Tv-Film-&aanverwanten |
5 reacties »








