Wel of niet erover loggen was een paar uren geleden nog een twijfelpunt, nu niet meer, mede dankzij een paar glaasjes wijn: de housewarming was enerzijds hartverwarmend, anderzijds teleurstellend. Er zijn mensen gekomen die ik niet verwacht had en van wie ik zeker niet gedacht had dat ze lang zouden blijven, er waren mensen niet aanwezig die toch een bloemetje of kaartje stuurden en er zijn mensen die ik beslist verwacht had en die niets van zich hebben laten horen of met een flutreden afgezegd hebben. Eens te meer is me gebleken hoe stevig contacten kunnen lijken en vluchtig blijken. Zo zeg ik het netjes, al zeg ik het zelf.
Hier wordt een mens weer een hoop wijzer van op vriendschapsgebied. En sterker, want je kunt maar beter weten hoe de vlag ervoor staat dan (naïef?) blijven geloven in vriendschappen en contacten die minder blijken voor te stellen dan ik dacht.

Maar goed, met de mensen die er wél waren was het beregezellig en daar gaat het om! Er is veel gebabbeld en flink gegeten en gedronken, de meegebrachte lekkernijen gingen erin als koek. Ik heb prachtige boeketten (zelfs per post!) en cadeau(tje)s gekregen. Grootste verrassing was de zitzak, die ik van Rosanne, Lykle, Sigrid, Clementine en Ineke kreeg. (Achterliggende gedachte: dan kan het rotanstoeltje de kamer uit … )
Op dit moment overheerst bij mij eerlijk gezegd een lichte teleurstelling in de medemens. Maar ik ken mezelf en morgen zie ik het waarschijnlijk al anders: het positieve overwint altijd, het negatieve laat ik achter me. Scheelt weer een paar postzegels, eind december, want ik investeer niet in illusies. Waarmee ik niet wil zeggen dat vriendschap (altijd) een illusie is, al lijkt het er soms verdacht veel op.

Update 21 oktober 13:50
Recept van door JeeBee en lief meegebrachte lekkernij: Exotische rijstsalade