De reactie van st@@rt in Grun op de voorgaande log is een mooie aanleiding om mijn laarzen eens op een rijtje te zetten. St@@rt is niet de enige die denkt dat ik er heel veel heb, maar het valt best mee.
Niet alle laarzen gaan jarenlang mee en het gebeurt ook wel eens dat laarzen minder goed bevallen dan het zich in de winkel liet aanzien, die gooi ik na één seizoen gewoon weg.
Deze laarzen heb en draag ik nog:

Hiernaast staan mijn nieuwste afgebeeld. Een prachtig donkerbruine tint en mét Westernaccent (Italiaanse cowboylook, las ik ergens). Nog niet gedragen, behalve in de winkel. Mooi, soepel en comfortabel, laarzen om tot op de draad te verslijten.

Van mijn oudste laarzen, zwarte Sancho’s (western), heb ik geen foto. Die staan in de berging en draag ik alleen nog als ik bijvoorbeeld door het bos of in de sneeuw wil banjeren. Er mankeert niets aan, maar ze zijn nogal lomp en zwaar aan de benen. Ik heb ze al minstens acht jaar, waarvan vijf jaar intensief gedragen, en ze zijn in die tijd 2x verzoold.

Zwart, kuithoog. Merk is onleesbaar geworden Lisa Tucci; nogal aan de prijs, herinner ik me, maar dat blijkt z’n geld waard. Derde of vierde seizoen, zááálige laarzen, rits aan achterkant. 1x verzoold, 1x hakken gerepareerd, 1x teenstukken op de zool. Een van de hakken is behoorlijk beschadigd, valt misschien met zwarte viltstift te ‘repareren’; niet te repareren is het bijna doorgesleten leer op de teenpunten. Spijtig genoeg bijna containerrijp, als ik ze goed in de poets hou kan het nog nét.

Donkerblauwe, western. Ritsloos, te weinig gedragen omdat ik hulp nodig had bij het uittrekken (ik kreeg de bocht niet, vanwege de stugheid van het dikke leer); inmiddels lukt het wel en draag ik ze vaker. Het moeten nog superlaarzen worden, maar dat gaat zeker gebeuren, ook met de eerder genoemde Sancho’s, nóg dikker leer, duurde het een tijd voor ze soepel draagbaar werden. De bloemen zijn niet geborduurd, maar het zijn inzetjes van leer.

Twee tinten bruin, kuithoog. Ritsloos, het omgekeerde probleem van de Sendra’s: deze kom ik haast niet in, eruit is een makkie. Ze lopen prima, maar zijn vanwege de hakhoogte voor mij ongeschikt om een hele dag op te lopen/werken.

Groene rubberlaarzen met stippen, de blauwe zijn van Rosanne. Voor als ik zin heb om in plassen te stampen of als ik mee ga vissen. En met regenweer trek ik ze aan als ik naar C1000 of de stad in moet.

Enkellaarsjes, metallic zwart. De kleur op de afbeelding komt niet overeen met de werkelijkheid. Superlaarsjes, ondanks voor mijn doen redelijk hoge hak. Mooi onder bijvoorbeeld een zwarte broek, onder een rok ietwat twijfelachtig, maar met een dikke panty niet lelijk.

Veterlaarzen. De veters hoeven maar één keer gestrikt, er zit een rits aan de binnenkant van het been. Zeer comfortabele stappers, die ik een maat te groot gekocht heb zodat ik er lekker met dikke sokken in kan. Mét blitse lichtgevende strips, maar dat merkte ik pas na enige tijd.

P.S.
De nieuwe laarzen van Rosanne (Dungelmann) kan ik helaas niet showen: qua model lijken ze op mijn nieuwe, maar dan zonder gespjes en van glanzend zwart leer, ik meen een combinatie van twee soorten leer. Ik weet het niet meer precies, ze heeft er ook zoveel gepast …

‘t Is een goed laarzenjaar voor vrouwen met dikke kuiten: de betere winkels hebben een behoorlijk aanbod van laarzen met extra wijde schacht en veel schoenwinkels verkopen modellen die bedoeld zijn voor óver de broek, die zijn regelbaar met veters en/of comfortabel van wijdte.

Tip van Corry: kijk eens op www.duoboots.nl, voor perfect om de (dikke) kuiten passende laarzen.