Mijn allerlaatste werkurenbriefje van Startpeople:

Ondanks het feit dat ik wel eens wat gemopperd heb kan ik beslist niet zeggen dat ik het slecht heb gehad bij Startpeople, dat nog Start heette toen ik na bijna anderhalf jaar werkloosheid als uitzendkracht begon. Dat was in mei 2006, parttime, op een locatie in Almere, waar ik tot oktober 2006 kon blijven. In februari 2007 hielp Startpeople me wederom uit de ww door me voor te stellen bij dezelfde opdrachtgever, op een van de locaties in Lelystad, waar ik fulltime (= 36 uur) aan de slag kon. Aanvankelijk wisselden mijn werkzaamheden nogal, maar sinds 1 oktober werk ik vast voor de ‘EHBO’ (Eerste Hulp Bij Opleidingen ), waar stressbestendigheid, organisatorische vaardigheden en proactief durven en willen zijn tot de noodzakelijke ingrediënten behoren om tot een goed samenspel te komen binnen ons twee- à driemansteam en naar ‘buiten’ toe. Het werk zal nooit een sleur worden, er is geen dag gelijk, er komen voortdurend onverwachte dingen op ons pad. Ik kom er prima tot mijn recht! En stiekem, optimistisch als ik ben, zie ik me wel blijven tot m’n pensioen.

Dank aan Startpeople, dat ze meer naar mijn kwaliteiten dan naar mijn leeftijd gekeken hebben! Vanmiddag heb ik mijn laatste werkurenbriefje ingeleverd en afscheid genomen.
Hieperdepiep hoera!

Mijn bijbelkennis houdt niet over, zie deze log, maar ik weet dat de kerstman en Sinterklaas geen bijbelse personages zijn. Logisch? Nee: volgens 11% respectievelijk 2% van de Nederlanders komen de kerstman en Sinterklaas voort uit de bijbel, las ik gisteren op nu.nl, dat deze cijfers ontleent aan een onderzoek door vergelijk.nl.

Mankeert er iets aan de algemene ontwikkeling van de Nederlander in z’n algemeenheid, of van bezoekers aan vergelijk.nl in het bijzonder? Is 2.700 ondervraagden niet wat weinig?
Dat zijn zo van die vragen die naar aanleiding van het artikeltje bij me opkomen.
Ik zou graag de 2.701e deelnemer aan het onderzoek geweest zijn, maar goed, in percentages uitgedrukt had dat amper verschil gemaakt. (Voor de liefhebbers: mooi rekensommetje! )
Als álle bezoekers van deze weblog meegedaan hadden was de uitkomst van het onderzoek natuurlijk heel anders geworden …

OmaBee is op 28 november 1927 in Wolvega geboren, als zevende en laatste kind in het gezin van Anna en Sjoerd van der Heide. Eén zus en twee broers leven nog, een of twee van hen zijn morgen van de partij op haar 80e verjaardag.
Een aantal genodigden laat het afweten onder het mom van werk en meer van die kreten. Jammer voor omaBee, maar de gezelligheid zal er beslist niet onder lijden: we gaan morgenavond met een gemêleerd gezelschap, zeventien personen, dineren in een goed restaurant, waarvan ik de naam pas ná het feestje prijsgeef.
Het wordt ongetwijfeld een plezierig en genoeglijk samenzijn, rond en onder het genot van een verrukkelijke maaltijd en een drankje.

OmaBee, ik neem alvast een wijntje (met dank aan Steph, hij smaakt prima!), proost!
Feliciteren doe ik morgen.

Update 29 november 21:40
De familiefoto’s stel ik niet ten toon, maar deze Parijse soes met boerenjongens wil ik jullie niet onthouden.

Ik doe mee aan de grote griepmeting. Had er nooit van gehoord, maar zag het bestaan ervan op blix.punt.nl, terwijl ik naar heel iets anders op zoek was. Dat ‘heel iets anders’ heb ik trouwens nog niet gevonden, de avond is echter nog lang.
Met een klik op de afbeelding kom je op de website ‘De grote griepmeting’, waar je je kunt aanmelden - ook als je géén griep hebt! Wekelijks een vragenlijstje invullen is al wat er van de deelnemers gevraagd wordt.

Zowel mijn weblogs (deze en Smul maar mee) als mijn website zitten qua bezoekersaantallen flink in de lift en vandaag worden op alle fronten records gebroken.
Opmerkelijk: ik klikte om 23:30 uur op de statistieken van mijn website en de teller stond op dat moment exact op 1.000 unieke bezoekers! Daar zijn er nog een paar bij gekomen, want het was nog geen 00:00 uur. Aantal visits en pageviews vind ik minder belangrijk.

- klik op de afbeelding voor een groter formaat -

Tot nu toe was mijn beste dag 13 februari 2006, dat record heeft lang standgehouden. Ik verwacht dat het nieuwe record snel verbroken wordt, want de grootste sinterklaasdrukte moet nog komen, weet ik uit voorgaande jaren.

Wellicht herinneren sommigen zich dat ik rond Sinterklaas 2005 ook boven de 1.000 zat: dat klopt, maar toen hadden mijn website en weblogs nog geen gescheiden tellers en werden de aantallen bij elkaar opgeteld.

… als uitzendkracht:

En daarna ben ik ambtenaar!

‘t Is een echte zondag vandaag: niets bijzonders omhanden, typisch zo’n dag die zich tijdens breiwerk en overig gerommel leent voor overpeinzingen. Zoals over leeftijd. Totaal onbelangrijk voor mij, ik voel me prima en van welke jaargang ik ben (1954, voor wie het graag weten wil) heeft daar niets mee te maken, maar toch meen ik nu en dan een generatiekloof te bespeuren. Geen onoverbrugbare kloof, maar toch.
Neem bijvoorbeeld de weekends: de jeugd, zeg maar onder de 40, is totaal verbaasd als ik op maandag niets spannenders te melden heb dan ‘lekker thuis wat aangerommeld’.
Neem mijn breiwerk: ‘breien? huh????’ Ja, en niet alleen ribbels, maar ook kabels, ajour, inbreien. En haken kan ik ook. En borduren. En zelfs naaien, maar dat heb ik nooit met plezier gedaan, de naaimachine staat boven ergens in een hoekje en is weinig gebruikt.
Neem mijn sudderplaatje. Onlangs kocht ik er tussen de middag eentje, omdat ik er in Villabee nog geen had, tot verbazing van 50% van mijn collega’s (op één na vrouwen). Ik kan gewoon niet zonder zo’n ding, is dat nou zo raar?
Neem … enzovoort.

Er zijn ook terreinen waarop de jeugd in mijn omgeving mij zou moeten overtreffen, maar ik kom tot de conclusie dat ze dat maar in één ding doen: drukdrukdruk, van hot naar her vliegen en draven. Internetten doen de meesten amper, laat staan dat ze actief op internet bezig zijn (= gevolg van drukdrukdruk, heb ik me laten vertellen ), koken moet vlugvlugvlug (= idem, zie vorige tussen-haakjes), slapen moet langlanglang (= idem, zie vorige tussen-haakjes), enzovoort.

Hoe dan ook, rust past niet in het programma van de jeugd. Althans, de rust die ík bedoel, die je nodig hebt voor (zondagse) overpeinzingen. Of dat echter een kwestie van leeftijd is of van de generatie waarin je opgegroeid bent, daar ben ik nog niet uit.

P.S. (= Pre Scriptum, in dit geval)
Dit is geen raadsel in de zin van een puzzel, maar desalniettemin een raadsel.

Dit is het geval:
Gisteren heeft Nuon in Villabee de meterstanden opgenomen in het kader van de jaarafrekening. Mooie aanleiding om mijn dossier bij Greenchoice (Nuon is de netwerkbeheerder) eens te bekijken.

Ik heb geen typefouten gemaakt noch de datums verwisseld en heb dus slechts 589 kWh nachtstroom verbruikt, terwijl mijn dagstroom- en gasmeter terugtellen …

Ik zou niet Annabee heten als ik me hier niet het hoofd over had gebroken en ik heb een verklaring bedacht voor dit raadselachtige fenomeen. Voor een (nog) betere hou ik me aanbevolen:
1. Per 06-07-07 heb ik me aangemeld bij Greenchoice, omdat ik nog niet wist op welke datum de overdracht zou zijn en ik geen dag zonder stroom wou zitten (vorige bewoner was Nuonklant).
2. Op 16-07-07 was de overdracht en zijn de meterstanden opgenomen door makelaar/vorige eigenaar/Annabee. Ik had de getallen op een rondslingerende envelop geschreven en die kan ik niet terugvinden, doet er ook niet zoveel toe.
3. Ik vermoed dat Greenchoice op 06-07-07 bij Nuon geïnformeerd heeft naar de meterstanden. Die waren toen nog niet opgenomen en Nuon heeft een schatting gedaan. Die schatting is bij Greenchoice genoteerd en staat in ‘uw dossier’ (We hebben van u of uw netbeheerder al op correcte wijze de meterstanden ontvangen.)
4. De op 16-07-07 opgenomen wérkelijke meterstanden zijn door Nuon niet doorgegeven aan Greenchoice, of door Greenchoice niet aangepast in ‘uw dossier’. Inmiddels heeft de vorige eigenaar van de woning allang zijn eindafrekening gehad, met de juiste standen, neem ik aan.
5. Ik verwacht dat Greenchoice dit alsnog kortsluit met Nuon en dat er een dezer dagen een correctie van de meterstanden, met als datum 16-07-07, in ‘uw dossier’ staat.
6. Ik hoop dat ze een beetje maf zijn bij Greenchoice: dat ze de door mij betaalde voorschotten terugbetalen + niets in rekening brengen tot ik de meterstanden ‘ingehaald’ heb.

Mijn W710i heeft na een kort ziekbed het leven gelaten. Sinds mijn uitglijder bij C1000 ging het al niet goed met hem, er zat een barstje in het schermpje aan de voorzijde, voor mij onvoldoende reden me te gaan beklagen bij een supermarkt waar ik met plezier mijn boodschappen haal. Het barstje werd een barst, ook daar maakte ik me niet druk om. Na een tijdje bleek de ingebouwde camera nog slechts mistige beelden te produceren, wat ik aanvankelijk weet aan het weer, maar de foto’s werden mistiger en mistiger. Tijdens het weekend besloot de W710i zich op eigen initiatief uit te schakelen, niet één keer, maar steeds weer; aanzetten hielp slechts voor even, hij deed precies wat hij zelf wou.

Typisch geval van pech*. Tijd voor een nieuwe telefoon en dat wordt de K770i, ook van Sony Ericsson, in het bruin. Morgen heb ik ‘m! Hij werkt - voorzover ik dat heb kunnen bekijken - precies zoals de W710i. Kwestie van de simkaart erin en klaar, de ’studie’ heb ik al achter de rug.

* Zo heb ik ook wel eens geluk: op 17 april 2005 heb ik een duik in de polderklei gemaakt met mijn digitale camera, een eenvoudige Kodak CX6230, die onder de modder zat. De camera knarst en piept sindsdien, maar doet het wonderlijk genoeg nog steeds goed!

Sinds vrijdagavond rommelt het in mijn darmen dat het een lieve lust is, figuurlijk gezien althans, want prettig is het niet, ik heb het weekend grotendeels in bed, op de plee en lamlendig op de bank doorgebracht. Gisteren tegen de avond leek de ellende voorbij, afgelopen nacht begon het vrolijk opnieuw. Afgezien van het lijfelijke ongemak is het knap vervelend dat ik niet naar m’n werk kan. Maar goed, ik heb goede hoop, om even in stijl te blijven, dat de onweersbuien in mijn binnenste vandaag écht tot rust komen.

Elk nadeel heeft zijn voordeel: ik heb vandaag alle tijd om wat op het wereldwijde web rond te kijken en stuitte zojuist op de site www.jenneken.nl, waar o.a. het gemak beschreven wordt, oftewel de geschiedenis van toilet en wc-papier. Leuk om te lezen!

Minder leuk, maar niet minder interessant om te weten is dat ik met mijn wc-frequentie niet goed bezig ben voor het milieu, zie hier. Ik probeer dat te compenseren door bezoekers van deze weblog te attenderen op de website van de stichting Dag van de aarde. Klik vooral op de diverse links en doorlinks, de site staat bol van de wetenswaardigheden en tips rond energieverbruik en milieu.