Ik mag anderhalve week mijn stem niet gebruiken.
Niet praten, niet fluisteren.
Schor en moeizaam praten vond ik al vermoeiend, maar dit vermoeit pas echt.
De ontsteking in mijn keelgat/luchtpijp is genezen, maar mijn stembanden zijn ook geïnfecteerd geraakt en blijven gezwollen. Absolute rust schijnt de remedie te zijn en ik heb Celestone gekregen (een corticosteroïde), dat o.a. verlichting geeft aan ontstoken delen van het lichaam en dat de zwelling vermindert, aldus de bijsluiter.

Op m’n werk is het lastig: collega moet in haar eentje zowel de inkomende als uitgaande telefoongesprekken voeren, ook de telefoontjes die uit mijn werkzaamheden voortvloeien. Zij moet voor mij praten en zo nodig schrijf ik op wat ze door moet geven. Ik moet even kijken hoe het gaat, morgen hoef ik maar een halve (stakings)dag, vrijdag zit ik alleen en dat red ik niet, althans niet de hele dag. Gezondheid gaat boven werk. Ahum, wie zei dat onlangs ook alweer tegen mij? Beter gezegd: wie niet?

Privé telefoneer ik ook niet, ik heb iedereen die me al dan niet regelmatig belt een mail gestuurd dat ik niet opneem. Rare gedachte, anderhalve week zonder telefoon. Hou ik lekker veel tijd over om te lezen. Al krijg ik natuurlijk krampvingers van het sms’en en beantwoorden van mail.

Update 23:45
Mail van belkind:
Lieve mama,
Zo krijg je me toch nog aan het mailen !
Waar verplicht zwijgen al niet goed voor is. En het is gunstig voor haar telefoonnota!
Zoals te verwachten was kreeg ik de tip om gebarentaal te oefenen, ik zal het logeerbed maar vast opmaken voor de docente(s).