In het bed naast me in het ziekenhuis lag een oude man. Hij had de tien geboden hoog in het vaandel, bad voor en na de maaltijden, las na het eten in de bijbel, prees een van zijn dochters de hemel in omdat ze al negen kinderen had (van 10 tot 1 jaar), waarmee ik slechts een handjevol dingen opsom van waar hij voor stond en wat hij luid en duidelijk kenbaar maakte. Dit kon ik prima hanteren, het ging me het ene oor in en het andere uit, een ieder is vrij te geloven en te denken wat hij wil en bovendien had ik simpelweg niet de fut erop te reageren.
Lastiger werd het toen hij kritiek begon te leveren op het ziekenhuis, soms terecht, soms niet, waarop ik me één keer aan een tegenopmerking waagde: dat het toch fijn is dat we het thuis beter naar onze zin hebben dan in het ziekenhuis. Ik had al gemerkt dat hij op tegengas nooit reageerde, de overbuurvrouw op de kamer was assertiever (cq fitter) dan ik, dan was hij opeens doof. Nog vervelender werd het toen de allochtonen ervan langs kregen: die hebben allemaal een uitkering en rijden allemaal in nieuwe grote auto’s, allemaal van ons geld. Opvoeding was ook een heikel onderwerp en vroeger was alles beter. Het ging van kwaad tot erger en als ik/wij er al iets tegenin bracht(en) hoorde hij dat niet, hij praatte gewoon door.
Ik heb versteld gestaan van de leugens die hij opdiste tegen verpleging, fysiotherapie en zijn familie. Voorbeelden laat ik achterwege, alhoewel de kans uiterst klein is dat hij of zijn familie dit leest.

Het toppunt:
Overbuurvrouw en ik hadden het plan opgevat om naar Boer zoekt Vrouw te kijken, verderop in de gang. Waarop buurman zijn afkeer van tv kenbaar maakte, ‘oog van de duivel’ en zo. Hij had geen tv, zijn kinderen ook niet, en niemand in de familie taalde ernaar of miste het. Voor kennisgeving aangenomen. De volgende dag echter begon hij een verhaal over de onthulling van Peter R. de Vries over Joran van der Sloot, zó gedetailleerd dat overbuurvrouw vroeg of hij het programma soms gezien had, hij wist er zoveel van. Nee dus, hij keek immers geen tv? Hij had het op video gezien, een dochter had het programma voor hem opgenomen, maar hij had er niét op zondag naar gekeken …
Schiet mij maar lek.
Ik stel voor een elfde gebod in te voeren: Gij zult niet huichelen. Voorzover ik weet bestaat dat nog niet (?).