Deze gaat in de kast, want per vandaag zet ik koffie met de Senseo® New Generation Plus (zie de website van Philips of D.E.) en ik heb geen plek voor twee apparaten.
Deze nieuwe generatie Senseo® is in vier kleuren verkrijgbaar: zwart, zilver, blauw en rood. Ik verklap niet welke ik gekozen heb. Kom maar op de koffie, dan kun je het zelf zien!
Voorlopig ziet de D.E.-winkel mij niet terug: mijn waardepunten zijn op en in een eenpersoonshuishouden ligt het spaartempo laag.

Ik was al een aantal jaren niet meer in Joure geweest en heb meteen het winkelbestand geïnspecteerd. Klein als het centrum is ben je er snel klaar met winkelen, zeker als er ook nog winkels gesloten zijn op de maandagmiddag, maar ik zag een typische Annabee-rok in de etalage van de Fashion Shop. De rok (van Sandwich) bleek voor me gemaakt! Op de site van Sandwich zie ik hem niet en er zitten geen batterijen in m’n camera, maar hij is grijs, tussen kuit- en enkellang en asymmetrisch (aan de ene kant wordt hij wat opgesjord met een riempje; aan de andere kant zit ook zo’n riempje, en een zak, maar zonder opsjormogelijkheid).

Willekeurige bladzijden uit mijn handige opschrijfboekje, zo kan ik nog eens iets terugzoeken:

In werkelijkheid is het nog erger dan op de afgebeelde scans, maar op de meeste bladzijden staan tussen de aantekeningen door adressen en telefoonnummers en die publiceer ik uiteraard niet. Inmiddels heb ik een echt adresboekje gekocht, zodat ik de volgende keer bij het versturen van kerstkaarten niet meer dat hele boekje door hoef te bladeren, mits ik me ertoe kan zetten de adressen over te schrijven.
Her en daar staan kleurcodes, klantnummers, afspraken, verjaardagen, enz. Ik vond zelfs drie DigiD-wachtwoorden terug, rara … Sinds kort schrijf ik er trouwens meer wachtwoorden e.d. in, want het lukt me niet meer om ze allemaal te houden. Van de meeste aantekeningen heb ik geen flauw idee meer waar ze op slaan, ik heb het boekje al sinds 2003 in gebruik en er zit geen systeem in. Ik schrijf gewoon daar waar nog plek is. Ook huisgenoten schreven er op mijn verzoek wel eens iets in.

Zeker is, dat ik dit boekje nooit weg mag doen: het meeste schrijf ik in mijn hoofd op, maar áls iets niet meer in mijn geheugen zit, is er een kansje dat het in het opschrijfboekje staat. Het gekke is, dat ik in dat geval tussen die ongeordende kliederboel feilloos datgene vind wat ik zoek: ik herken het op slag.