Vervolg op de log Fotoalbum wandeling Rivierduinpad, 20 april 2008

Dinsdag 29 april na m’n werk heb ik Stéphanie opgepikt en zijn we nogmaals naar het Rivierduinpad gegaan. Doel waren de paddenstoelen. Het dode hout lag niet allemaal meer op dezelfde plek, desondanks hebben we ze teruggevonden, ze zitten kennelijk stevig vast. Ook nog even naar de tulpenvelden, die nu volop in bloei staan. Een plensbui leverde een uitnodiging op om te schuilen in de stal van boer De Kuiper, die ons het een en ander over zijn melkvee verteld heeft. Erg aardig!

Wandeling Rivierduinpad - vervolgfoto’s - klik op de paddenstoelen -

Hieronder mijn persoonlijke favorieten uit deze serie (klik op de foto’s voor een groter formaat).

Zolang ik niet zeker weet wist hoe deze paddenstoel heet noem noemde ik hem de omeletzwam. Voor mezelf handhaaf ik die benaming, maar hij heet zwavelzwam (Laetiporus sulphureus) :

Best knap van mijn camera, die druppels:

Synchroon-eten?

Had ik het goede voornemen om op de fiets naar het centrum te gaan, blijkt dat ik geen fietspomp heb. Had geen zin om bij buren aan te bellen, dus toch maar met de auto. Het heeft zo moeten zijn denk ik, van die fietspomp, want er vielen een paar dikke buien vlak nadat ik van huis ging.

Het Agoratheater, Koninginnedag en de kermis zijn qua kleur perfect op elkaar afgestemd:

Koninginnedag, vuilnisdag van het jaar:

Eén boekje gevonden. Hier alvast een inkijkje, rest volgt te zijner tijd op mijn website:

Goed kijken, dan zie je een watervogel op de foto, ik weet niet van welk merk, misschien een waterhoentje meerkoet. De afstand was groot, met 18x zoom kwam ik niet verder dan dit:

Morgen een rondje Knarbos, waar we gaan dauwtrappen, mits het niet mega plenst. We zijn met z’n drieën, S, K en ikke, we lijken onderhand een driemanschap, maar er mogen er gerust meer bij! Voor eventuele liefhebbers: mail of bel me vóór middernacht; we starten om 06:00 uur en lopen de route van 5 kilometer. Camera’s mee, waardoor laag tempo, en ontbijt mee voor onderweg. We hadden ons aangemeld voor georganiseerd dauwtrappen, moesten vandaag echter op de website lezen dat dat niet doorgaat. Dan maar op eigen houtje. Als de weergoden ons enigszins gunstig gezind zijn wordt het ongetwijfeld een genoeglijke wandeling!

EMG staat voor Elektro Myo Gram. Weer wat geleerd! Waar een afspraak met de neuroloog al niet goed voor is. Een EMG is … een onderzoek naar de functie van spieren en zenuwen. Met behulp van een EMG kan de specialist een duidelijke diagnose stellen bij aandoeningen van spieren en zenuwen. Afhankelijk van de klachten worden daarbij de hand(en), arm(en) of been/benen en soms het gelaat onderzocht. In mijn geval worden mijn linkeroog en mijn linkerhand onderzocht.

De neuroloog wil uitzoeken of er een aanwijsbare oorzaak is voor het ‘hangen’ van mijn linkerooglid (uitvloeisel hiervan - zie ook latere logs als je meer wilt weten) en zo ja, of daar iets aan te doen is. Als er zowel met de zenuwen als met de spieren niets mis is ligt een ooglidcorrectie voor de hand. Is het een zenuwkwestie dan is van belang wélke zenuw(en) de boosdoener is/zijn om te bepalen of een ooglidcorrectie überhaupt zinvol is (een operatie heeft geen nut als je bij voorbaat weet dat het ooglid toch weer bezwijkt). Is het een spierenkwestie dan bieden medicijnen wellicht uitkomst.
Omdat ik dan tóch aan dat apparaat lig wordt meteen mijn linkerhand doorgemeten: ik heb lichte uitvalverschijnselen sinds mijn ziekenhuisopname. Die verschijnselen fluctueren, van aanvankelijk enkele keren per dag zeer licht tot op dit moment minder frequent maar heviger. Gelukkig ben ik rechtshandig. Het is echter een beetje vervelend dat ik soms dingen uit m’n linkerhand laat vallen, of iets niet beet kan pakken, omdat opeens een deel van mijn hand eventjes vrijwel gevoelloos is.

EMG-datum is nog niet bekend: het apparaat is niet altijd beschikbaar en mijn neuroloog gaat op vakantie. Hij wil het onderzoek zelf doen en het niet overdragen aan een collega, omdat hij exact op de hoogte is van mijn ‘ziekte’beeld.
Ik had verwacht dat mijn dossier vandaag gesloten zou worden met een doorverwijzing naar de oogarts, maar de neurologische molen draait nog even door. Wordt vervolgd.

De driemanseetclub bestaande uit Stéphanie, Kitty en ondergetekende (die eigenlijk aan de beurt was) kookt dit keer niet zelf, maar gaat uit eten in

gelegen in en behorend tot het Sidhadorp te Lelystad

Het is voor ons alledrie Stéphanie en mij de eerste keer in dit vegetarische, rook- en alcoholvrije restaurant; Kitty is er al vaker geweest. Verslag volgt, niet hier, maar daar.

Jean Paul, een Cajun, kocht van een bejaarde boer voor 100 dollar een ezel. De boer beloofde het dier de volgende dag te brengen. Die dag verscheen de boer inderdaad, maar hij zei: “Ik heb helaas slecht nieuws voor je. De ezel is doodgegaan.”
“Jammer, geef mij het geld dan maar terug.”
“Dat kan ik niet meer, ik heb het al uitgegeven.”
“Oké, laad dan die ezel maar uit.”
“Wat ben je daar dan mee van plan?”
“Die ga ik verloten.”
“Je kunt toch geen dode ezel verloten?”
“Natuurlijk wel. Let maar op. Ik vertel er alleen niet bij dat hij dood is.”
Een maand later kwam de boer de Cajun weer tegen. “Hoe is het met die dode ezel afgelopen?” vroeg hij.
“Die heb ik verloot. Ik heb 500 lootjes verkocht voor 2 dollar per stuk, winst 898 dollar.”
“Heb je dan geen klachten gekregen?”
“Alleen van de winnaar, die heb ik dus zijn 2 dollar teruggegeven.”

Bron: Plato en kornuiten (ISBN 9789023428510), waarover later meer.

Met de was aan de lijn lijkt het alsof ik druk bezig ben met mijn huishouden. Schijn bedriegt, ik lanterfant maar wat en het schiet niet op. Maar ik slaap de komende nacht wel onder/op schoon, uitgewaaid beddengoed, heerlijk! Wel eerst nog met gepaste tegenzin mijn bed opmaken, dat doe ik nu meteen, anders weet ik het wel weer …

Ook op de foto bedriegt trouwens de schijn: er is in werkelijkheid geen hoogteverschil tussen de tegels en de houten randen daaromheen.

Sowieso heb ik niets met de jaarlijkse lintjesregenpoppenkast.
Dit jaar is de lintjesregen vervroegd, nota bene met als reden dat er volgende week veel mensen op vakantie zijn …
Ik concludeer daaruit dat de eer om een lintje te krijgen overschat wordt, aangezien dit kennelijk ondergeschikt is aan een eventuele vakantie.
We hebben Koninginnedag toch ook niet vandaag al gevierd?
Of heb ik iets gemist?

- klik op de foto voor een groter formaat -

Ik hou van bomen, maar er moeten er niet teveel bij elkaar staan, want ik hou niet van bos. Niet als ik in m’n eentje ben tenminste. Mij bekruipen dan soortgelijke claustrofobische gevoelens als in voor mij onbekende grote winkels, waar ik niet zie of weet waar de uitgang is. De bomen komen op een gegeven moment op me af en dan moet ik maken dat ik wegkom.
Waarom ga je er dan heen? Waarom doe je dit jezelf aan? was de vraag van een vriendin. Omdat ik bomen mooi vind. Omdat ik het niet altijd benauwd krijg. En omdat ik vind dat ik me niet zo aan moet stellen, ik probeer het steeds weer. Gisteren ging het voor mijn doen heel goed, ik ben na m’n werk naar de Hollandse Hout gereden en heb het drie kwartier volgehouden in het bos. Toegegeven, dankzij een sms’je naar/van de wereld-buiten-het-bos, maar toch.
In het gedeelte van de Hollandse Hout waar ik was leek het eerder herfst dan lente: bruine bomen, dode bomen, weinig frisgroen blad aan de bomen, geen plek waar een mens vrolijk van wordt.

Mijn favoriete foto uit de serie van gisteren:

- klik op de foto voor een groter formaat -

Meer foto’s van 23 april 2008: Fotoalbum Hollandse Hout en Bovenwater

De marketingstrategieën van de Bataviawerf en Bataviastad ontgaan me ten enenmale: ze liggen nota bene naast elkaar, maar gezamenlijke promotie is er niet bij, laat staan dat ze naar elkaars activiteiten verwijzen op hun websites.
Ik pretendeer niet dat ik verstand van marketing heb, maar mij lijkt dat ze samen een aardige combinatie kunnen vormen voor een (gezins)dagtochtje.
Naderhand behoort zelfs een drankje/hapje in Villabee tot de mogelijkheden, mits ik thuis ben.

De Bataviawerf is sowieso een bezoek waard, maar op 25, 26 en 27 april éxtra: er is een pasar malam met optredens, cultuur en kookdemonstraties. Dat ik ga staat vast, wanneer ik ga nog niet. Ik woon er zo vlakbij, dit laat ik niet aan me voorbij gaan.

In Bataviastad ben ik vanmiddag nog geweest, even een rondje gedaan om weer op de hoogte te zijn van het actuele winkelaanbod. Doordeweeks is het er buitengewoon rustig en prima shoppen. De nieuwe winkels mogen er zijn, maar het blijft jammer dat er in de kledingmaten vanaf 42 amper iets te koop is. Mijn aanwinsten: twee sweatvesten (Puma en Stefanel) en een Kipling rugzakje (om een flesje water, portemonnee enz. mee te kunnen nemen als ik mijn camera uitlaat, schoudertas is ongemakkelijk).

Update 25 april 23:00
Ik was rond half zes op de Bataviawerf, waar het aantal bezoekers aan de pasar malam zonder overdrijving op één hand te tellen was … Sowieso een tegenvallende pasar met weinig kramen en dan ook nog veel van ‘t zelfde. Niet allemaal Indisch ook, er staat o.a. een grote snoepkraam en een kraam met mobieltjes. Tegenvaller dus. Morgen en zondag zal het wel drukker en gezelliger zijn, maar toch.